Holarch

Plan

Arkusze kalkulacyjne

Arkusze kalkulacyjne zgodne z Excelem wewnątrz projektu: arkusze, formuły, formaty, tabele, walidacja, nazwane widoki z filtrami i sortowaniem, żywe dane modelu, wykresy, import i eksport Excela, pomoc AI przy formułach i API.

Jak z niego korzystać →

Na tej stronie
  1. Przegląd
  2. Pojęcia
  3. Jak z niego korzystać
    1. Kiedy i dlaczego
    2. Tworzenie arkusza kalkulacyjnego
    3. Wpisywanie wartości i formuł
    4. Budowanie arkusza budżetu
    5. Przykład krok po kroku: kontrola masy CubeSat EO-1
    6. Filtrowanie i sortowanie w widokach
    7. Importowanie skoroszytu Excel
    8. Wykres zakresu
    9. Wskazówki i dobre praktyki
    10. Typowe błędy
    11. Powiązania z innymi funkcjami
  4. Lista Arkusze kalkulacyjne
  5. Edytor
    1. Pasek narzędzi
    2. Pasek formuły i Pole nazwy
    3. Siatka
    4. Pasek widoków
    5. Karty arkuszy
    6. Pasek stanu
  6. Komórki i formuły
    1. Wpisywanie wartości
    2. Formuły
    3. Przeliczanie
    4. Nazwy
  7. Edycja
    1. Schowek i Excel
    2. Wypełnianie i serie
    3. Wstawianie i usuwanie
    4. Formatowanie komórek i formaty liczb
    5. Formatowanie warunkowe
    6. Tabele
    7. Poprawność danych
    8. Uwagi
    9. Znajdź i zamień
  8. Nazwane widoki
    1. Rodzaje widoków
    2. Niezapisane zmiany
    3. Tworzenie, zmiana nazwy i usuwanie widoków
    4. Sortowanie i filtrowanie
  9. Dane modelu
    1. Tabele modelu
    2. Units
    3. HOLARCH.VALUE i HOLARCH.COUNT
    4. Dane modelu w eksportach
  10. Funkcje
    1. Różnice względem Excela
    2. Funkcje, które zachowują wartość z Excela
  11. Import i eksport Excela
    1. Importowanie skoroszytu
    2. Podsumowanie importu
    3. Limity importu i komunikaty
    4. Eksport
  12. Wykresy
    1. Wykresy w arkuszu
    2. Formatowanie elementu wykresu
    3. Wykresy na tablicach
    4. Wklejanie komórek Excela na tablicę
    5. Dokumenty i prezentacje
  13. Pomoc AI przy formułach
  14. Współpraca, historia i linie bazowe
  15. API i MCP
  16. Skróty klawiszowe
  17. Dostępność
  18. Limity
  19. Komunikaty
  20. Powiązane strony

Przegląd

Arkusz kalkulacyjny to skoroszyt arkuszy z wartościami, formułami i formatami, przechowywany w projekcie obok modelu. Używaj go do obliczeń, które inżynierowie prowadzą obok modelu:

  • budżety masy, mocy i cieplne;
  • budżety łącza i ocenianie w analizach kompromisów;
  • harmonogramy, szacunki kosztów i redukcja danych testowych;
  • tabele wymagań i weryfikacji.

Formuły używają języka formuł Excela i nazw funkcji Excela. Holarch Calc Engine oblicza je na stronie i na serwerze, z wynikami Excela jako punktem odniesienia. Skoroszyty Excel importują się z dynamicznymi formułami i eksportują z powrotem do .xlsx.

Arkusz kalkulacyjny jest elementem: Artifact z etykietą Spreadsheet. Ma nazwę, numer, opis, etykiety, komentarze, historię i relacje jak każdy element i liczy się jako jeden element w limicie elementów. Komórki nie liczą się jako elementy; mają własne limity (zobacz Limity).

Arkusze kalkulacyjne działają tak samo w projektach LML i SysML v2 oraz w każdym planie.

Pojęcia

  • Arkusz kalkulacyjny: element, który zawiera skoroszyt. Wymieniany w Planowanie → Arkusze kalkulacyjne i w Bazie danych jako Artifact z etykietą Spreadsheet.
  • Arkusz: jedna karta skoroszytu. Arkusz kalkulacyjny ma co najmniej jeden arkusz. Arkusze można ukrywać i kolorować.
  • Komórka: stała (liczba, tekst, TRUE lub FALSE, data) lub formuła zaczynająca się od =. Wypełniona komórka to komórka z wartością lub formułą; same formaty i notatki się nie liczą.
  • Formuła: wyrażenie w stylu Excela, np. =SUM(B2:B12)*1.1. Nazwy funkcji są angielskie, a argumenty są oddzielane przecinkami w każdym języku interfejsu.
  • Wartość obliczona: wynik formuły. Holarch nigdy jej nie przechowuje: każda strona oblicza ją z danych wejściowych, więc każdy oglądający widzi bieżący wynik.
  • Nazwany widok: sposób pokazania arkusza: filtry, sortowanie, ukryte i przestawione kolumny, szerokości kolumn i zablokowane okienka. Widoki nigdy nie zmieniają danych komórek. Każdy arkusz ma widok Domyślny; widoki udostępnione widzą wszyscy z dostępem, a widoki osobiste tylko ich właściciel.
  • Tabela: blok komórek z wierszem nagłówka i nazwą, np. Parts. Formuły odwołują się do jej kolumn po nazwie: =SUM(Parts[Mass]).
  • Tabela modelu: dynamiczna tabela elementów modelu w arkuszu, tylko do odczytu. Zmienia się, gdy zmienia się model.
  • Komórka oznaczona: komórka zaimportowana z Excela, która zachowuje ostatnią wartość z Excela, ponieważ Holarch jeszcze nie oblicza jej formuły. Jest oznaczona jako Tylko wartość, bez przeliczania, a jej etykieta narzędzia wyjaśnia dlaczego.
  • Cofanie: jedno polecenie Cofnij wycofuje dowolną pojedynczą zmianę komórek: wpisanie wartości, wklejenie 10 000 komórek, wypełnienie, import. Cofnij nie dotyczy zmian widoku (filtry, sortowanie), bo widoki nie są danymi komórek.

Jak z niego korzystać

Kiedy i dlaczego

Używaj arkusza kalkulacyjnego, gdy obliczenie należy do projektu, ale nie pasuje do atrybutów samego modelu. Typowe momenty w procesie:

  • Koncepcja i architektura: analizy kompromisów z ocenami ważonymi, pierwsze szacunki masy i mocy.
  • Projektowanie: budżety z rezerwą i marginesem, budżety łącza, obliczenia doboru z iteracją.
  • Weryfikacja: redukcja danych testowych, statystyki i tabele spełnione/niespełnione.
  • Kontrola programu: szacunki kosztów i obliczenia harmonogramu.

Gdy wartość powinna być częścią modelu (próg wymagania, masa komponentu), przechowuj ją w elemencie i wczytuj do arkusza za pomocą tabeli modelu lub HOLARCH.VALUE. Arkusz kalkulacyjny podąża wtedy za modelem, a model pozostaje jedynym źródłem.

Tworzenie arkusza kalkulacyjnego

  1. Otwórz Planowanie → Arkusze kalkulacyjne.
  2. Kliknij + Nowy arkusz kalkulacyjny lub naciśnij ⌘K / Ctrl+K i wybierz Nowy arkusz kalkulacyjny….
  3. Wpisz nazwę i naciśnij Enter. Pojawia się edytor z pustym arkuszem o nazwie Arkusz1 i aktywną komórką A1.

Aby zamiast tego zacząć od skoroszytu Excel, zobacz Importowanie skoroszytu Excel.

Wpisywanie wartości i formuł

  1. Zaznacz komórkę i pisz. Naciśnij Enter, aby przejść w dół, lub Tab, aby przejść w prawo.
  2. Aby wpisać formułę, najpierw wpisz =, np. =B2*C2.
  3. Podczas wpisywania nazwy funkcji otwiera się lista pasujących funkcji. Naciśnij ↑ lub ↓, aby wybrać, i Tab, aby ją wstawić. Podpowiedź argumentów pod wpisem pokazuje argumenty funkcji.
  4. Aby wskazać komórkę jako odwołanie, naciśnij klawisz strzałki podczas wpisywania formuły (tryb Wskazywanie) lub kliknij komórkę.
  5. Naciśnij F4 (lub ⌘T / Ctrl+T) z kursorem w odwołaniu, aby przełączać je między względnym a bezwzględnym (B2, $B$2, B$2, $B2).
  6. Naciśnij Enter, aby zakończyć, lub Esc, aby anulować. Komórka pokazuje wynik. Pasek formuły pokazuje formułę.

Formuła, której nie da się odczytać, pozostaje otwarta z komunikatem “Formuła zawiera błąd.” i przyczyną pod nim, np. “A parenthesis is not closed.” (nawias nie jest zamknięty). Popraw ją lub naciśnij Esc.

Budowanie arkusza budżetu

W ten sposób powstaje mały budżet masy z rezerwą i kontrolą marginesu.

  1. Utwórz arkusz kalkulacyjny o nazwie Mass Budget.
  2. W wierszu 1 wpisz nagłówki Subsystem, Mass (kg), Contingency, With contingency.
  3. W wierszach 2–4 wpisz trzy podsystemy z ich masą i rezerwą, np. Payload Camera, 2.4, 10%.
  4. W D2 wpisz =B2*(1+C2) i naciśnij Enter.
  5. Zaznacz D2:D4 i naciśnij ⌘D / Ctrl+D, aby wypełnić formułę w dół. Każdy wiersz pokazuje teraz masę z rezerwą.
  6. W A6 wpisz Total, w D6 wpisz =SUM(D2:D4).
  7. W A7 wpisz Allocation, w D7 wpisz 12. W A8 wpisz Margin, w D8 wpisz =(D7-D6)/D7.
  8. Zaznacz D8 i kliknij % na pasku narzędzi.
  9. Przy zaznaczonej D8 kliknij Warunkowe ▾ → Reguły wyróżniania komórek → Mniejsze niż, wpisz 0.1 i kliknij OK. Margines jest wyróżniany, gdy spadnie poniżej 10 %.

Przykład krok po kroku: kontrola masy CubeSat EO-1

Demonstracja CubeSat EO-1 przechowuje masy podsystemów w elementach modelu. Wczytaj je do arkusza zamiast je wpisywać:

  1. Utwórz arkusz kalkulacyjny o nazwie EO-1 Mass Check.
  2. W A1 wpisz Payload Camera mass, w B1 wpisz =HOLARCH.VALUE("Payload Camera","Mass"). B1 pokazuje 2.4, czyli Mass elementu 1.1 Payload Camera w kg.
  3. W A2 wpisz Payload with contingency, w B2 wpisz =B1*1.1 (demonstracja stosuje 10 % rezerwy dla masy obliczonej). B2 pokazuje 2.64.
  4. W A3 wpisz Payload allocation, w B3 wpisz 2.75, czyli przydział dla 1.1 Payload Camera.
  5. W A4 wpisz Margin, w B4 wpisz =(B3-B2)/B3, a następnie kliknij %. B4 pokazuje 4 %.
  6. Otwórz Bazę danych, zmień Mass elementu Payload Camera na 2,5 kg i wróć. B1 pokazuje 2.5, a margines maleje bez żadnej edycji arkusza.

Dla listy wielu elementów wstaw tabelę modelu (Tabela modelu… na pasku narzędzi) klasy Asset z kolumnami Number, Name i Mass, a następnie zsumuj ją formułą =SUM(Parts[Mass]), gdzie Parts to wybrana nazwa tabeli.

Filtrowanie i sortowanie w widokach

  1. Kliknij komórkę w obrębie danych. Jej pierwszy wiersz jest wierszem nagłówka.
  2. Kliknij Sortuj i filtruj ▾ → Przyciski filtrów lub naciśnij ⇧⌘F / Ctrl+Shift+F. Każda komórka nagłówka otrzymuje przycisk filtru.
  3. Kliknij przycisk filtru (lub zaznacz komórkę nagłówka i naciśnij ⌥↓ / Alt+↓). Odznacz wartości lub wybierz Według warunku, a następnie kliknij OK. Niepasujące wiersze są ukrywane. Pasek widoków pokazuje Niezapisane zmiany.
  4. Kliknij Zapisz widok. W widoku Domyślny pojawia się pytanie o nazwę: wpisz Open items, wybierz Tylko ja lub Wszyscy z dostępem do tego projektu i kliknij Zapisz widok. Nowy widok jest kartą na pasku widoków. Inne osoby nadal widzą swój własny widok.

Importowanie skoroszytu Excel

  1. Naciśnij ⌘K / Ctrl+K i wybierz Importuj skoroszyt Excel jako arkusz kalkulacyjny… lub otwórz Import i eksport i kliknij Importuj jako arkusz kalkulacyjny….
  2. Wybierz plik .xlsx lub .xlsm. Przy dużym skoroszycie karta postępu pokazuje etapy.
  3. Przeczytaj Podsumowanie importu, a następnie kliknij Zamknij. Arkusz kalkulacyjny otwiera się z arkuszami, formułami, formatami, tabelami i wykresami.

Zobacz Import i eksport Excela, aby dowiedzieć się, co jest importowane i co oznacza podsumowanie.

Wykres zakresu

  1. Zaznacz komórki do wykresu, łącznie z wierszem nagłówka i kolumną etykiet.
  2. Kliknij Wykres ▾ na pasku narzędzi i wybierz typ albo kliknij prawym przyciskiem myszy i wybierz Wstaw wykres. Wykres unosi się nad arkuszem. Zmienia się, gdy zmieniają się komórki.
  3. Przeciągnij go na miejsce i przeciągnij jego róg, aby zmienić rozmiar. Pozostaje dokładnie tam, gdzie go upuścisz; przytrzymaj ⌥ / Alt (Alt), aby wyrównać go do krawędzi komórek. Kliknij go dwukrotnie, aby otworzyć Wybierz dane….
  4. Aby zmienić oś, kliknij wykres prawym przyciskiem myszy i wybierz Formatuj oś pionową… lub Formatuj oś poziomą…, a następnie ustaw minimum, maksimum, jednostki lub tytuł w panelu Formatowanie.

Aby pokazać wykres na tablicy, kliknij go prawym przyciskiem myszy i wybierz Kopiuj na tablicę, a następnie wklej go na tablicy. Wklejony wykres pozostaje połączony z komórkami.

Wskazówki i dobre praktyki

  • Umieszczaj jeden wiersz nagłówka na górze każdego bloku danych. Używają go filtry, sortowanie, tabele i wykresy.
  • Zamień blok danych w tabelę (Tabela ▾, ⌘T / Ctrl+T), gdy używają go inne formuły. Parts[Mass] podąża za tabelą, gdy ta rośnie.
  • Wartości należące do modelu przechowuj w elementach i odczytuj je tabelą modelu lub HOLARCH.VALUE. Formuła nigdy nie zapisuje do modelu.
  • Często używane filtry zapisuj jako widoki udostępnione, aby zespół patrzył na te same listy.
  • Edycje same powodują przeliczenie. Używaj Przelicz tylko wtedy, gdy wartość wygląda na nieaktualną.

Typowe błędy

  • Formuła wyświetla się jako tekst. Komórka ma format liczb Tekstowe. Ustaw format na Ogólne i wpisz formułę ponownie.
  • Filtr ukrywa niewłaściwe wiersze. Zakres filtru zaczyna się od niewłaściwego wiersza nagłówka. Kliknij komórkę we właściwym bloku i wyłącz, a potem ponownie włącz Przyciski filtrów.
  • Wpisywanie w komórce jest odrzucane. Komórka należy do tabeli modelu (“Komórki tabeli modelu … pochodzą z modelu i nie można ich edytować.”) albo masz tylko dostęp do wyświetlania (“Możesz wyświetlać ten arkusz kalkulacyjny, ale nie możesz go zmieniać.”).
  • Pasek stanu pokazuje “Odwołanie cykliczne”. Formuła odwołuje się do własnej komórki, bezpośrednio lub przez inne komórki. Jej wartość wynosi 0, dopóki pętla nie zostanie usunięta.
  • Liczba wpisana jako 1,5 staje się tekstem. Wpisywane liczby i daty są zgodne z językiem przeglądarki. W przeglądarce w języku angielskim wpisz 1.5.

Powiązania z innymi funkcjami

  • Model: tabele modelu oraz HOLARCH.VALUE / HOLARCH.COUNT odczytują elementy i ich atrybuty; arkusz podąża za edycjami modelu.
  • Tablice: wykresy i tabele dynamiczne na tablicy podążają za zakresami arkusza (Tablice).
  • Dokumenty: Wstaw → Zakres arkusza kalkulacyjnego… umieszcza w dokumencie tabelę dynamiczną lub wykres; eksport do Word używa wartości z chwili eksportu (Dokumenty).
  • Prezentacje: Obraz… wymienia arkusze kalkulacyjne (Prezentacje).
  • Linie bazowe: arkusze kalkulacyjne są częścią każdej linii bazowej; Porównaj wymienia zmienione komórki.
  • API i MCP: odczyt zakresów i zapis komórek ze skryptów i klientów AI (API i MCP).

Lista Arkusze kalkulacyjne

Planowanie → Arkusze kalkulacyjne wymienia arkusze kalkulacyjne projektu jako karty, od najnowszej zmiany. Każda karta pokazuje lewe górne komórki pierwszego arkusza, nazwę i “n arkuszy · n wypełnionych komórek · data”.

  • Szukaj arkuszy kalkulacyjnych: filtruje według nazwy, numeru i opisu.
  • + Nowy arkusz kalkulacyjny: tworzy pusty arkusz kalkulacyjny i go otwiera (niewidoczne przy dostępie do wyświetlania).
  • Menu karty (przycisk ⋯ lub kliknięcie karty prawym przyciskiem myszy): Otwórz, Zmień nazwę…, Duplikuj, Otwórz widok elementu, Przenieś do kosza. Przenieś do kosza najpierw pyta: “Przenieść “nazwa” i wszystkie jego arkusze do kosza projektu? Można go stamtąd przywrócić.”

Stany puste: “Brak arkuszy kalkulacyjnych. Utwórz go przyciskiem + Nowy arkusz kalkulacyjny.” Przy dostępie do wyświetlania: “Ten projekt nie ma arkuszy kalkulacyjnych.”

Edytor

Edytor jest ułożony od góry do dołu: pasek narzędzi, pasek formuły z Polem nazwy, pasek widoków, siatka, karty arkuszy i pasek stanu. F6 i ⇧F6 / Shift+F6 przechodzą między tymi obszarami.

Pasek narzędzi

Pasek narzędzi grupuje swoje elementy sterujące. Każdy przycisk ma etykietę narzędzia.

GrupaUstawienia
EdycjaCofnij (⌘Z / Ctrl+Z), Ponów (⇧⌘Z / Ctrl+Shift+Z), Wytnij ✂ (⌘X / Ctrl+X), Kopiuj ⧉ (⌘C / Ctrl+C), Wklej ▾ (Wklej, Wklej specjalnie…), Komórki ▾, Wypełnij ▾
WidokZablokuj ▾ (Zablokuj okienka, Zablokuj górny wiersz, Zablokuj pierwszą kolumnę, Odblokuj okienka), Linie siatki (włączone lub wyłączone dla tego arkusza), Sortuj i filtruj ▾, Znajdź
FormatPrzelicz, B, I, U, kolor wypełnienia, kolor tekstu, Krawędzie ▾, Wyrównanie ▾, Format liczb ▾, %, , (separator tysięcy, dwa miejsca dziesiętne), .0+ i .0− (więcej lub mniej miejsc dziesiętnych), Warunkowe ▾
WstawianieNotatka, Tabela ▾, Poprawność danych ▾, Tabela modelu…, Wykres ▾
AI✦ AI ▾ (Wyjaśnij formułę, Napisz formułę…)
Więcej ⋯Skróty klawiszowe, Zmień nazwę arkusza kalkulacyjnego, Otwórz widok elementu, Wszystkie arkusze kalkulacyjne, Pomoc dla arkuszy kalkulacyjnych, Eksportuj arkusz kalkulacyjny do Excela, Eksportuj arkusz jako CSV, Eksportuj arkusz jako TSV, Pokaż podsumowanie importu i Eksportuj raport przeliczenia… (zaimportowane arkusze kalkulacyjne), Przenieś do kosza

Przy dostępie do wyświetlania elementy sterujące edycją są ukryte; pozostają Kopiuj, Zablokuj, Sortuj i filtruj, Znajdź, Przelicz, Wyjaśnij formułę i eksporty.

Komórki ▾: Wstaw komórki… (⌘+ / Ctrl++), Wstaw wiersze, Wstaw kolumny, Usuń komórki… (⌘− / Ctrl−), Usuń wiersze, Usuń kolumny, Wysokość wiersza…, Szerokość kolumny…, Formatuj komórki… (⌘1 / Ctrl+1).

Wypełnij ▾: W dół (⌘D / Ctrl+D), W prawo (⌘R / Ctrl+R), W górę, W lewo, Seria….

Pasek formuły i Pole nazwy

  • Pole nazwy (po lewej): adres zaznaczenia, np. C4 lub A1:C10, albo nazwa. Wpisz adres lub nazwę i naciśnij Enter, aby tam przejść. Wpisz nową nazwę przy zaznaczonych komórkach, aby nazwać zaznaczenie (“Zdefiniowano nazwę “Total”.”). Jego lista pokazuje zdefiniowane nazwy. ⌃G / Ctrl+G lub F5 umieszcza w nim kursor.
  • ƒx (Wstaw funkcję): rozpoczyna formułę i wyświetla listę funkcji.
  • Pasek formuły: zawartość aktywnej komórki w postaci wpisanej, więc formuła jest pokazywana w notacji A1. Edytuj tam lub w komórce. Przycisk rozwijania pokazuje długie formuły w kilku wierszach. Odwołania są kolorowane zgodnie z ich obrysami w siatce.
  • ✕ i ✓: anulują wpis (Esc) lub go zatwierdzają (Enter).

Nieprawidłowy adres daje komunikat “tekst” nie jest adresem komórki ani nazwą. Wpisz adres, na przykład B3 lub A1:C10, albo nazwę.”

Siatka

  • Kliknij komórkę, aby ją zaznaczyć, przeciągnij, aby zaznaczyć zakres, kliknij z ⇧ / Shift, aby rozszerzyć, kliknij z ⌘ / Ctrl, aby dodać kolejny obszar. Kliknij nagłówek wiersza lub kolumny, aby go zaznaczyć; narożnik zaznacza wszystkie komórki.
  • Przeciągnij prawą krawędź nagłówka kolumny, aby zmienić szerokość; kliknij krawędź dwukrotnie, aby dopasować do zawartości. Przeciągnij dolną krawędź nagłówka wiersza, aby zmienić wysokość.
  • Kliknij komórkę prawym przyciskiem myszy lub naciśnij ⇧F10 / Shift+F10, aby otworzyć menu komórki: Wytnij, Kopiuj, Wklej specjalnie…, Wstaw komórki…, Usuń komórki…, Wyczyść zawartość, Formatuj komórki…, Sortuj ▸ (Sortuj od A do Z, Sortuj od Z do A, Sortowanie niestandardowe…), Filtruj według wartości zaznaczonej komórki, menu tabeli, Wstaw tabelę modelu… (w tabeli modelu: Edytuj tabelę modelu…, Otwórz elementy w bazie danych, Usuń tabelę modelu), Wstaw wykres, Nowa notatka lub Edytuj notatkę i Usuń notatkę, Wyjaśnij formułę i Napisz formułę….
  • Kliknij prawym przyciskiem myszy nagłówek kolumny, aby wybrać Wstaw kolumny, Usuń kolumny, Szerokość kolumny…, Ukryj kolumny i Odkryj kolumny; nagłówek wiersza oferuje to samo dla wierszy.
  • Uchwyt wypełniania znajduje się w rogu zaznaczenia (zobacz Wypełnianie i serie).
  • Komórka z notatką ma znacznik w rogu; jej tekst jest pokazywany jako etykieta narzędzia.

Pasek widoków

Pasek widoków wymienia widoki arkusza jako karty: Domyślny, następnie widoki udostępnione (👥), a potem Twoje widoki osobiste (👤). Kropka oznacza widok z niezapisanymi zmianami.

  • + Nowy widok: zapisuje bieżące filtry, sortowanie i kolumny jako nazwany widok.
  • Czynności widoku (przycisk ⋯ lub kliknięcie karty widoku prawym przyciskiem myszy): Zapisz jako nowy widok…, Zmień nazwę widoku…, Usuń widok.
  • Niezapisane zmiany, Zapisz widok i Przywróć pojawiają się, gdy oglądany widok ma zmiany widoczne tylko dla Ciebie.

Zobacz Nazwane widoki.

Karty arkuszy

  • Kliknij kartę, aby pokazać arkusz. ⌥← / Alt+← / ⌥→ / Alt+→ lub ⌃PageUp / Ctrl+PageUp / ⌃PageDown / Ctrl+PageDown przechodzą do poprzedniego lub następnego arkusza.
  • Wszystkie arkusze (przycisk listy) wymienia wszystkie arkusze, łącznie z ukrytymi.
  • + (Dodaj arkusz) dodaje arkusz za bieżącym.
  • Kliknij dwukrotnie kartę (lub naciśnij na niej F2), aby zmienić jej nazwę. Przeciągnij kartę, aby ją przenieść.
  • Kliknij kartę prawym przyciskiem myszy lub naciśnij na niej ⇧F10 / Shift+F10: Wstaw arkusz, Zmień nazwę, Przesuń w lewo, Przesuń w prawo, Kolor karty (Brak koloru, Czerwony, Pomarańczowy, Żółty, Zielony, Niebieski, Fioletowy, Szary), Ukryj arkusz, Odkryj arkusz…, Usuń arkusz.

Usuń arkusz najpierw pyta i podaje skutek: “Delete the sheet “name” and its n filled cells? Formulas on other sheets that use it show #REF!. Undo brings it back.” (usunąć arkusz i jego wypełnione komórki; formuły w innych arkuszach, które go używają, pokażą #REF!; Cofnij go przywraca). Ostatniego arkusza nie można usunąć, a ostatniego widocznego arkusza nie można ukryć.

Nazwy arkuszy mają najwyżej 31 znaków, nie mogą zawierać : \ / ? * [ ], nie mogą zaczynać się ani kończyć apostrofem i muszą być unikatowe w arkuszu kalkulacyjnym.

Pasek stanu

  • Tryb: Gotowy, Wprowadzanie (klawisze strzałek kończą wpis), Edycja (klawisze strzałek przesuwają kursor w tekście) lub Wskazywanie (klawisze strzałek wybierają odwołanie).
  • Odwołanie cykliczne: “Odwołanie cykliczne: Sheet1!C12”, gdy formuła zależy od samej siebie.
  • Średnia, Licznik i Suma zaznaczenia, gdy ma ono co najmniej dwie wypełnione komórki.

Komórki i formuły

Wpisywanie wartości

Wpisywany tekst jest odczytywany tak, jak odczytuje go Excel:

  • liczby, wartości procentowe (10%) i liczby z separatorem tysięcy języka przeglądarki;
  • daty i godziny w języku przeglądarki (2026-12-31 działa zawsze);
  • TRUE i FALSE;
  • wszystko inne jest tekstem. Zacznij od apostrofu ('0042), aby zachować liczbę jako tekst.

⌥Enter / Alt+Enter dodaje podział wiersza w komórce. ⌘Enter / Ctrl+Enter wpisuje wartość w każdej zaznaczonej komórce. ⌘; / Ctrl+; wpisuje dzisiejszą datę, a ⇧⌘; / Ctrl+Shift+; bieżącą godzinę. Delete czyści zaznaczone komórki.

Metody wprowadzania. Metody wprowadzania dla japońskiego, chińskiego i koreańskiego, klawisze martwe (np. ⌥E / Alt+E na Macu), dyktowanie i przeglądarka emoji działają w aktywnej komórce: kompozycja odbywa się w komórce, a jej tekst staje się początkiem wpisu. Ponieważ aktywna komórka przyjmuje w ten sposób tekst, skróty jednoklawiszowe, takie jak ? dla Pomocy, nie działają, gdy komórka ma fokus. Użyj ⋯ → Pomoc dla arkuszy kalkulacyjnych lub najpierw naciśnij F6, aby opuścić siatkę.

Formuły

  • Zacznij od =. Akceptowany jest też początkowy +.
  • Nazwy funkcji są angielskie, argumenty są oddzielane przecinkami, a separatorem dziesiętnym jest kropka, w każdym języku interfejsu.
  • Odwołania: B2, B2:D20, całe kolumny B:B i wiersze 3:3, inne arkusze Sheet2!A1 lub 'Test Data'!A1:C9, nazwy i odwołania do tabel (zobacz Tabele).
  • Operatory: + - * / ^ &, porównania = <> < > <= >=, zakres :, przecięcie (spacja) i %. Tak jak w Excelu, =-2^2 daje 4.
  • Tablice dynamiczne rozlewają się na komórki obok formuły, tak jak w Excelu. Rozlanie, które zakryłoby wypełnione komórki, pokazuje #SPILL!. A2# odwołuje się do całego zakresu rozlania, a @ daje niejawne przecięcie.
  • LET nazywa wartości w formule. LAMBDA tworzy własną funkcję; zapisz ją jako zdefiniowaną nazwę, aby wywoływać ją jak wbudowaną.
  • Limity, jak w Excelu: 8192 znaki na formułę, 64 poziomy zagnieżdżonych funkcji, 255 argumentów na funkcję, 32 767 znaków na wartość tekstową.
  • Wynik formuły może mieć najwyżej 1 000 000 komórek; dozwolona jest jedna cała kolumna (1 048 576 komórek). Większy wynik daje #NUM!, a pasek formuły informuje, że wynik przekracza 1 000 000 komórek.

Błędy: #NULL!, #DIV/0!, #VALUE!, #REF!, #NAME?, #NUM!, #N/A, #SPILL! i #CALC!, ze znaczeniami jak w Excelu. Gdy Holarch wie więcej o błędzie (wynik ponad limit komórek, wyrażenie regularne, którego nie może wykonać), wyjaśnia przyczynę uwaga pod paskiem formuły, etykieta narzędzia komórki i Wyjaśnij formułę.

Komunikaty podczas wpisywania formuły:

WiadomośćZnaczenie
“The formula is empty.” (Formuła jest pusta.)Wpisano tylko =.
“A parenthesis is not closed.” (Nawias nie jest zamknięty.)Dodaj brakujący ).
“A text value is not closed with a quotation mark.” (Wartość tekstowa nie jest zamknięta cudzysłowem.)Dodaj zamykający ".
“A quoted sheet name is not closed.” (Nazwa arkusza w cudzysłowie nie jest zamknięta.)Dodaj zamykający ' po nazwie arkusza.
“This reference is not valid.” / “This table reference is not valid.” (Odwołanie lub odwołanie do tabeli jest nieprawidłowe.)Sprawdź adres albo nazwy tabeli i kolumn.
“This number is not valid.” (Liczba jest nieprawidłowa.)Sprawdź cyfry i kropkę dziesiętną.
“The formula is too long. Split it into several cells.” (Formuła jest za długa; podziel ją na kilka komórek.)Ponad 8192 znaki.
“Too many functions inside each other. Split it into several cells.” (Za dużo zagnieżdżonych funkcji; podziel formułę na kilka komórek.)Ponad 64 zagnieżdżone funkcje.
“Too many arguments for one function.” (Za dużo argumentów jednej funkcji.)Ponad 255 argumentów.
“LET names start with a letter and cannot look like a cell reference.” (Nazwy LET zaczynają się od litery i nie mogą wyglądać jak odwołanie do komórki.)Zmień nazwę zmiennej LET.

Przeliczanie

Edycje od razu przeliczają zależne od nich komórki. Arkusz kalkulacyjny jest w pełni obliczany przy otwarciu i po imporcie. Kliknij Przelicz na pasku narzędzi (lub naciśnij ⌘K / Ctrl+K i wybierz Przelicz), aby ponownie obliczyć wszystkie formuły (“Przeliczono.”).

Dłuższe przeliczanie pokazuje kartę postępu “Recalculating” z przyciskiem Anuluj. Anulowanie zatrzymuje je między dwoma krokami: “Recalculation stopped. Shown values may be out of date.” Bardzo długie obliczenia zatrzymują się na limicie obliczeń: “Recalculation stopped at the calculation limit. Shown values may be out of date.” (pokazane wartości mogą być nieaktualne).

NOW i TODAY używają zegara i strefy czasowej komputera. RAND, RANDBETWEEN i RANDARRAY dają nowe wartości przy każdym przeliczeniu.

Nazwy

Nazwij komórkę lub zakres, wpisując nazwę w Polu nazwy przy zaznaczonych komórkach. Nazwy zaczynają się od litery lub podkreślenia, nie mają spacji i nie mogą wyglądać jak adres komórki. Używaj ich w formułach jak odwołań: =Total*1.1. Nazwa zdefiniowana jako LAMBDA działa jak funkcja: =Margin(D7,D6).

Edycja

Schowek i Excel

  • ⌘C / Ctrl+C kopiuje zaznaczenie jako tekst rozdzielany tabulatorami i jako sformatowaną tabelę, więc wkleja się do Excela, Worda, Numbers lub Arkuszy Google z wartościami i podstawowymi formatami.
  • ⌘V / Ctrl+V wkleja kopię z Holarch (formuły dostosowują odwołania względne), komórki skopiowane z Excela (wartości, formaty liczb i formuły, gdy Excel je dołącza) lub tekst rozdzielany tabulatorami (wpis zaczynający się od = staje się formułą).
  • ⌘X / Ctrl+X, a następnie ⌘V / Ctrl+V przenosi komórki, a formuły, które je wskazują, podążają za nimi. Wycinanie działa na jednym bloku komórek.
  • Każde wklejenie można cofnąć jednym poleceniem Cofnij. Kopiowanie, wklejanie lub wypełnianie obejmuje najwyżej 200 000 komórek.

Wklej specjalnie (⌃⌘V / Ctrl+V; w systemach Windows i Linux Ctrl+Alt+V): wybierz Wszystko, Wartości, Formuły, Formaty lub Notatki i opcjonalnie Transpozycja (wiersze stają się kolumnami) oraz Pomiń puste (puste skopiowane komórki pozostawiają bez zmian komórki, na które trafiają).

Jeśli przeglądarka blokuje odczyt schowka z menu Wklej: “Przeglądarka zablokowała odczyt schowka. Naciśnij ⌘V / Ctrl+V, aby wkleić.”

Wypełnianie i serie

  • Przeciągnij uchwyt wypełniania w rogu zaznaczenia, aby skopiować komórki lub przedłużyć serię. Przytrzymaj ⌥ / Alt podczas przeciągania, aby przełączać między kopiowaniem a serią.
  • Kliknij dwukrotnie uchwyt wypełniania, aby wypełnić w dół do końca sąsiednich danych.
  • ⌘D / Ctrl+D wypełnia w dół, a ⌘R / Ctrl+R w prawo, z pierwszego wiersza lub pierwszej kolumny zaznaczenia.
  • Serie: liczby kontynuują swój krok (1, 3, 5 …), daty są kontynuowane co dzień, miesiąc lub rok, tekst zakończony liczbą jest kontynuowany (Test 1, Test 2), podobnie nazwy dni tygodnia i miesięcy. Wszystko inne się powtarza.
  • Po wypełnieniu przycisk Opcje autowypełniania oferuje Kopiuj komórki, Wypełnij serią, Wypełnij tylko formatowanie i Wypełnij bez formatowania.
  • Wypełnij ▾ → Seria… ustawia Serie w (Wiersze lub Kolumny), Typ (Liniowy, Wykładniczy, Data, Autowypełnianie), Jednostka daty (Dzień, Dzień tygodnia, Miesiąc, Rok), Wartość kroku i opcjonalną Wartość końcowa. Pierwsza komórka musi zawierać liczbę lub datę.

Wstawianie i usuwanie

  • Wstaw wiersze i Wstaw kolumny dodają tyle wierszy lub kolumn, ile jest zaznaczonych; Usuń wiersze i Usuń kolumny je usuwają. Odwołania się dostosowują; odwołanie do usuniętej komórki staje się #REF!.
  • Wstaw komórki… (⌘+ / Ctrl++) pyta: Przesuń komórki w prawo, Przesuń komórki w dół, Cały wiersz lub Cała kolumna. Usuń komórki… (⌘− / Ctrl−) pyta: Przesuń komórki w lewo, Przesuń komórki w górę, Cały wiersz lub Cała kolumna.
  • Ukryj wiersze/kolumny i Odkryj wiersze/kolumny są w menu nagłówków. Wysokość wiersza… (0–800 px) i Szerokość kolumny… (0–2000 px) są w menu nagłówków i w Komórki ▾.
  • Gdy dwie osoby wstawiają wiersze w tym samym czasie, oba wiersze zostają zachowane, a formuły pozostają poprawne.

Formatowanie komórek i formaty liczb

Formatuj komórki… (⌘1 / Ctrl+1, menu komórki lub Komórki ▾) ma pięć kart:

  • Liczby: Kategoria Ogólne, Liczbowe, Walutowe, Księgowe, Data, Czas, Procentowe, Ułamkowe, Naukowe, Tekstowe lub Niestandardowe, z polami Miejsca dziesiętne, Użyj separatora tysięcy, Symbol i Liczby ujemne tam, gdzie mają zastosowanie. Przykład pokazuje wynik. Niestandardowe przyjmuje kod formatu Excela o długości do 255 znaków, np. 0.00" kg" lub [Red]-0.0;0.0.
  • Wyrównanie: Poziomo (Ogólne, Do lewej, Do środka, Do prawej), Pionowo (Do góry, Wyśrodkuj w pionie, Do dołu), Zawijaj tekst i Wcięcie (0–15).
  • Czcionka: pogrubienie, kursywa, podkreślenie, przekreślenie, rozmiar i kolor tekstu.
  • Obramowanie: Brak, Cienka, Średnia lub Gruba dla każdej strony.
  • Wypełnienie: kolor komórki.

Pasek narzędzi ma popularne formaty: Format liczb ▾ (Ogólne, Liczbowe, Walutowe, Księgowe, Data krótka, Data długa, Czas, Procentowe, Ułamkowe, Naukowe, Tekstowe, Więcej formatów liczb…), %, , i przyciski miejsc dziesiętnych; Krawędzie ▾ (Wszystkie krawędzie, Krawędzie zewnętrzne, Górna, Dolna, Lewa, Prawa, Gruba krawędź dolna, Brak krawędzi); Wyrównanie ▾ (wyrównanie poziome i pionowe, Zawijaj tekst, Zwiększ wcięcie, Zmniejsz wcięcie); kolor wypełnienia i kolor tekstu (paleta, Bez wypełnienia lub Automatyczny oraz Więcej kolorów…).

Formaty liczb są przechowywane jako kody formatów Excela, więc przetrwają eksport. Wartości są pokazywane z separatorami dziesiętnym i tysięcy języka przeglądarki.

Formatowanie warunkowe

Warunkowe ▾ wyróżnia komórki według ich wartości:

  • Reguły wyróżniania komórek: Większe niż, Mniejsze niż, Między, Równe, Tekst zawierający (wielkość liter nie ma znaczenia), Data występująca (Wczoraj, Dzisiaj, Jutro, W ciągu ostatnich 7 dni, Ostatni tydzień, Ten tydzień, Następny tydzień, Ostatni miesiąc, Ten miesiąc, Następny miesiąc), Zduplikowane wartości, Unikatowe wartości.
  • Reguły pierwszych/ostatnich: Elementy pierwsze i Elementy ostatnie, liczba komórek lub procent komórek.
  • Skale kolorów: Zielony, żółty, czerwony; Czerwony, żółty, zielony; Od białego do zielonego; Od białego do czerwonego; Od białego do niebieskiego.
  • Wyczyść reguły z zaznaczonych komórek i Wyczyść reguły z całego arkusza.
  • Zarządzaj regułami…: reguły arkusza z przyciskami Edytuj, Usuń oraz przenoszenia w górę i w dół. Gdy do komórki pasuje kilka reguł, wygrywają te wyżej na liście.

Każda reguła wyróżniania przyjmuje styl: Jasnoczerwone wypełnienie z ciemnoczerwonym tekstem, Żółte wypełnienie z ciemnożółtym tekstem, Zielone wypełnienie z ciemnozielonym tekstem, Jasnoczerwone wypełnienie, Czerwony tekst lub Pogrubiony tekst. Nazwa komórki wyróżnionej odczytywana przez czytnik ekranu podaje, które reguły mają zastosowanie. Reguły z formułą, paski danych i zestawy ikon nie są jeszcze dostępne.

Tabele

Tabela nadaje blokowi komórek wiersz nagłówka, nazwę i styl.

  1. Kliknij komórkę w obrębie danych i kliknij Tabela ▾ lub naciśnij ⌘T / Ctrl+T (na Macu także ⌃L / Ctrl+L; w systemach Windows i Linux Ctrl+T lub Ctrl+L).
  2. Sprawdź Komórki, Moja tabela ma nagłówki, Nazwa tabeli i Styl (Niebieski, Zielony, Pomarańczowy, Szary), a następnie kliknij Utwórz tabelę.

Menu Tabela ▾ lub pozycja tabeli w menu komórki oferuje wtedy Wiersz sumy (wiersz Total z funkcją SUBTOTAL dla każdej kolumny liczbowej), Wiersze naprzemienne, Styl, Zaznacz tabelę, Zmień nazwę tabeli i Konwertuj na zakres (komórki i formaty pozostają). Wpisanie wartości tuż pod tabelą lub na prawo od niej dodaje do niej wiersz lub kolumnę.

Odwołania strukturalne nazywają części tabeli w formułach:

ReferencjaZnaczenie
Parts lub Parts[#Data]wiersze danych
Parts[Mass]dane kolumny Mass
Parts[#All], Parts[#Headers], Parts[#Totals]cała tabela, wiersz nagłówka, wiersz sumy
Parts[@Mass] lub Parts[[#This Row],[Mass]]komórka Mass w wierszu samej formuły
Parts[[Mass]:[Power]]kolumny od Mass do Power

Nazwy kolumn to tekst nagłówka, porównywany bez względu na wielkość liter. Zmiana nazwy tabeli (Zmień nazwę tabeli) lub wpisanie nowego nagłówka w komórce nagłówka tabeli aktualizuje każdą formułę, która ją nazywa, a jedno polecenie Cofnij wycofuje całość (“Zaktualizowano formuły: 3.”).

Poprawność danych

Poprawność danych ▾ → Poprawność danych… ogranicza, co można wpisać w zaznaczonych komórkach.

  • Ustawienia: Zezwalaj Dowolna wartość, Liczba całkowita, Dziesiętna, Lista, Data lub Długość tekstu; warunek (między, poza zakresem, równe, różne od, większe niż, mniejsze niż, większe lub równe, mniejsze lub równe) z polami Minimum i Maksimum lub wartością; Zezwalaj na puste komórki. Lista przyjmuje pozycje rozdzielone przecinkami lub zakres z tego samego arkusza zaczynający się od =, oraz opcję Pokaż listę rozwijaną w komórce.
  • Komunikat wejściowy: tytuł i komunikat wyświetlane obok komórki po jej zaznaczeniu.
  • Alert o błędzie: Styl Stop (wpis jest odrzucany), Ostrzeżenie (pyta “Zachować mimo to to wpisanie?”) lub Informacja (wpis zostaje zachowany po OK), z własnym tytułem i komunikatem.

W komórce z listą naciśnij ⌥↓ / Alt+↓ lub kliknij strzałkę, aby wybrać wartość. Poprawność danych ▾ → Wyczyść poprawność danych usuwa reguły z zaznaczonych komórek. Gdy zaznaczenie jest częściowo objęte regułą, Holarch pyta, czy ją rozszerzyć; gdy zawiera kilka rodzajów reguł, Wymaż i kontynuuj najpierw je czyści.

Uwaga: Tak jak w Excelu, poprawność danych sprawdza tylko wpisywane wartości. Komórki wklejone i wypełnione nie są sprawdzane, podobnie jak komórki z formułami.

Uwagi

Notatka to zwykły tekst przy komórce.

  • Naciśnij ⇧F2 / Shift+F2, kliknij Notatka na pasku narzędzi lub wybierz Nowa notatka w menu komórki. Wpisz tekst i naciśnij ⌘Enter / Ctrl+Enter (lub kliknij Zapisz notatkę); Esc anuluje.
  • Aby ją usunąć, zapisz pusty tekst lub wybierz Usuń notatkę.
  • Komórka z notatką ma znacznik w rogu; notatka jest jej etykietą narzędzia i czytniki ekranu odczytują ją razem z komórką.

Znajdź i zamień

Znajdź (⌘F / Ctrl+F) otwiera pasek nad siatką; ⇧⌘H / Ctrl+Shift+H (Ctrl+H w systemach Windows i Linux) otwiera go z opcją Zamień.

  • W obrębie: Ten arkusz lub Skoroszyt. Szukaj w: Formuły (jak na pasku formuły) lub Wartości (jak w komórkach). Uwzględnij wielkość liter i Cała komórka.
  • Następne (Enter) i Poprzednie (⇧Enter / Shift+Enter) przechodzą do kolejnych trafień (“3 z 12, Sheet1!C5”). Znajdź wszystkie wymienia trafienia, każde jako przycisk prowadzący do komórki; wyświetlanych jest pierwszych 500.
  • Zamień zmienia bieżące trafienie; Zamień wszystko zmienia wszystkie trafienia, a jedno polecenie Cofnij wycofuje całość. Zamiana, po której formuły nie dałoby się odczytać, jest pomijana i liczona.

Nazwane widoki

Widoki pozwalają kilku osobom patrzeć na ten sam arkusz na różne sposoby. Filtry i sortowanie są zawsze częścią widoku i nigdy nie zmieniają komórek, więc filtr jednej osoby nigdy nie zmienia tego, co widzą inni.

Sumy pomijają filtry widoków osobistych, więc każdy widzi te same wartości; aby zsumować przefiltrowany podzbiór, użyj SUMIFS.

Rodzaje widoków

  • Domyślny: arkusz w postaci zapisanej, taki sam dla wszystkich. W widoku Domyślny szerokości kolumn, ukryte kolumny i zablokowane okienka ustawione przez edytora zmieniają sam arkusz, tak jak w Excelu. Filtry i sortowanie w widoku Domyślny są tylko Twoje, dopóki nie zapiszesz ich jako nowego widoku.
  • Widoki udostępnione (👥): widzą je wszyscy z dostępem do projektu. Edytorzy je tworzą, zmieniają ich nazwy i je usuwają; są częścią projektu i jego historii cofania.
  • Widoki osobiste (👤): widzisz je tylko Ty. Każdy, kto może otworzyć arkusz kalkulacyjny, łącznie z osobami z dostępem do wyświetlania, może zapisywać widoki osobiste. W aplikacji hostowanej są zapisywane na serwerze z Twoim kontem, więc są dostępne w każdej przeglądarce, w której się zalogujesz.

Widok przechowuje: filtry, sortowanie (do 8 poziomów), ukryte i przestawione kolumny, szerokości kolumn, zablokowane wiersze i kolumny oraz swój zakres filtru. Arkusz kalkulacyjny może mieć do 100 widoków.

Niezapisane zmiany

Gdy filtrujesz, sortujesz, ukrywasz kolumny lub zmieniasz szerokości w widoku, zmiana jest wersją roboczą widoczną tylko dla Ciebie. Pasek widoków pokazuje Niezapisane zmiany z przyciskami:

  • Zapisz widok: zachowuje zmiany w tym widoku. W widoku Domyślny lub w widoku udostępnionym, którego nie możesz edytować, otwiera zamiast tego Zapisz jako nowy widok….
  • Przywróć: odrzuca Twoje zmiany (“Odrzucono niezapisane zmiany widoku.”).

Tworzenie, zmiana nazwy i usuwanie widoków

  • + Nowy widok (lub ⌘K / Ctrl+K → Nowy widok…): wpisz Nazwa widoku (np. “Open budget items”, “By subsystem”, “Mass over 1 kg”) i wybierz Kto go widzi: Tylko ja lub Wszyscy z dostępem do tego projektu. Widoki udostępnione mogą tworzyć edytorzy.
  • Czynności widoku → Zapisz jako nowy widok… kopiuje dowolny widok.
  • Zmień nazwę widoku… i Usuń widok działają na Twoich widokach osobistych, a w przypadku edytorów także na widokach udostępnionych. Usunięcie widoku udostępnionego najpierw pyta: “Usunąć udostępniony widok “nazwa” dla wszystkich? Dane pozostają. Cofnięcie przywraca widok.” Usunięcia widoku osobistego nie można cofnąć.

Ostatnio używany widok każdego arkusza otwiera się ponownie następnym razem.

Sortowanie i filtrowanie

Sortowanie i filtrowanie działają na bloku danych: jego pierwszy wiersz jest wierszem nagłówka, który pozostaje na miejscu i nigdy nie jest filtrowany. Wiersze nad blokiem i pod nim zachowują swoje miejsca. Widok ma jeden zakres filtru.

  • Blokiem jest tabela w aktywnej komórce, w przeciwnym razie zaznaczenie, gdy obejmuje więcej niż jedną komórkę, a w przeciwnym razie dane wokół aktywnej komórki.
  • Sortuj i filtruj ▾: Sortuj od A do Z, Sortuj od Z do A (według kolumny aktywnej komórki), Sortowanie niestandardowe…, Przyciski filtrów (⇧⌘F / Ctrl+Shift+F; Ctrl+Shift+L w systemach Windows i Linux), Wyczyść wszystkie filtry, Wyczyść sortowanie.
  • Sortowanie niestandardowe…: Sortuj według kolumny i jej kolejności (Rosnąco, Malejąco), Dodaj poziom dla Następnie według (do 8 poziomów), Usuń poziom.
  • Przyciski filtrów w wierszu nagłówka: kliknij jeden z nich lub zaznacz komórkę nagłówka i naciśnij ⌥↓ / Alt+↓. Według wartości wymienia wartości kolumny z polem Szukaj wartości, (Zaznacz wszystko) i (Puste); wyświetlanych jest pierwszych 1000 wartości. Według warunku przyjmuje jeden lub dwa warunki połączone przez i lub lub: równe, różne od, większe niż, mniejsze niż, większe lub równe, mniejsze lub równe, między, zawiera, nie zawiera, zaczyna się od, kończy się na, największe N, najmniejsze N, powyżej średniej, poniżej średniej. Okno dialogowe sortuje też kolumnę i ma przycisk Wyczyść filtr.
  • Filtruj według wartości zaznaczonej komórki (menu komórki) zostawia tylko wiersze z wartością aktywnej komórki w jej kolumnie.

Włączenie przycisków filtrów dla innego bloku przenosi tam zakres filtru widoku i czyści stare filtry. Czytniki ekranu podają, ile wierszy jest pokazanych, np. “Pokazano wierszy: 12 z 40.”

Dane modelu

Arkusz kalkulacyjny może odczytywać model. Nigdy do niego nie zapisuje: formuła ani tabela modelu nie mogą zmienić elementu.

Tabele modelu

Tabela modelu to dynamiczna tabela elementów tylko do odczytu, zaczynająca się w komórce: wiersz nagłówka, a potem jeden wiersz na element.

  1. Zaznacz lewą górną komórkę i kliknij Tabela modelu… na pasku narzędzi (lub Wstaw tabelę modelu… w menu komórki albo ⌘K / Ctrl+K → Wstaw tabelę modelu).
  2. W sekcji Elementy z wybierz Klasa (np. każdy Requirement), Zapisany widok (widok Bazy danych udostępniony w projekcie) lub Zapytanie (wyszukiwanie w Bazie danych, np. class:Requirement AND Status:Approved; puste oznacza każdy element). Okno dialogowe pokazuje, ile elementów pasuje.
  3. Zaznacz Kolumny: Number, Name, Description, Class i atrybuty klasy.
  4. Wpisz Nazwa tabeli, np. Reqs, i kliknij Wstaw. Tabela się wypełnia, posortowana według numeru. Zmienia się, gdy elementy są dodawane, zmieniane lub usuwane.

W projekcie SysML v2 źródło typu klasa oferuje Definicje zamiast wystąpień: tabela wymienia definicje części, np. Battery, zamiast części przez nie typowanych. W komórkach tabeli modelu menu komórki oferuje Edytuj tabelę modelu…, Otwórz elementy w bazie danych i Usuń tabelę modelu (elementy pozostają; formuły używające tabeli pokazują #REF!).

  • Tylko do odczytu: wpisywanie w tabeli modelu jest odrzucane z komunikatem “Komórki tabeli modelu nazwa pochodzą z modelu i nie można ich edytować. Zmień elementy w bazie danych lub edytuj tabelę, aby zmienić jej kolumny.”
  • Rozmiar: najwyżej 5000 wierszy (“Tabela pokazuje pierwsze 5000.”) i 40 kolumn.
  • Zablokowana: tabela, która zakryłaby wypełnione komórki, pokazuje #SPILL! w pierwszej komórce, dopóki te komórki nie zostaną wyczyszczone lub tabela nie zostanie przeniesiona.
  • Brakujące źródło: gdy klasa lub zapisany widok nie istnieje, pierwsza komórka pokazuje #REF! i przyczynę; zapytanie, którego nie da się odczytać, pokazuje #VALUE!.
  • Formuły używają tabeli modelu jak każdej tabeli: =SUM(Reqs[Mass]), Reqs[@Mass], Reqs[#All]. Tabela modelu nie ma wiersza sumy, więc [#Totals] daje #REF!.

Units

Liczby w tabeli modelu są zwykłymi liczbami w jednej jednostce na kolumnę. Nagłówek ją podaje, np. “Mass (kg)”. Pierwszy element z jednostką ustala jednostkę kolumny, a pozostałe elementy są do niej przeliczane, więc 2100 g jest pokazywane jako 2.1 w kolumnie kg. Wartość innego rodzaju (długość w kolumnie masy) daje #VALUE!. Liczba bez jednostki pozostaje bez zmian.

HOLARCH.VALUE i HOLARCH.COUNT

  • HOLARCH.VALUE(item, attribute, [unit]) zwraca jedną wartość jednego elementu. item to numer, nazwa lub identyfikator elementu; attribute to Number, Name, Description, Class, atrybut lub nazwana wartość elementu (w SysML v2 użycie atrybutu). Wielkość zwraca swoją liczbę we własnej jednostce lub przeliczoną na unit, jeśli ją podano: =HOLARCH.VALUE("1.1","Mass","g").
  • HOLARCH.COUNT(query) liczy elementy pasujące do wyszukiwania w Bazie danych: =HOLARCH.COUNT("class:Requirement"). Puste zapytanie liczy każdy element.
WynikZnaczenie
#N/AŻaden element nie ma takiego numeru, nazwy ani identyfikatora.
#VALUE!Więcej niż jeden element ma tę nazwę; element lub atrybut jest pusty; jednostka nie pasuje do wartości (lub wartość nie ma jednostki); zapytania nie da się odczytać. Użyj numeru elementu, aby wskazać jeden element.
#REF!Element nie ma atrybutu ani wartości o tej nazwie.
#GETTING_DATAWartość jest odczytywana z modelu. Zostaje zastąpiona, gdy tylko odczyt się zakończy, zwykle zanim arkusz ją pokaże.

W projekcie SysML v2 nazwa wspólna dla definicji i jej wystąpień (definicja części Battery i typowane przez nią części battery) wskazuje definicję. Obie funkcje przeliczają się, gdy zmienia się model. Wartości logiczne dają TRUE lub FALSE, wartości procentowe dają ułamek (50 % to 0.5), a daty i czasy trwania dają swój tekst.

Dane modelu w eksportach

Excel nie potrafi obliczać danych modelu. Eksport do Excela zapisuje komórki tabel modelu i komórki z formułami HOLARCH.* jako ich bieżące wartości i dodaje na końcu skoroszytu arkusz o nazwie O tym eksporcie. Wymienia on każdą tabelę modelu (jej komórki i źródło) oraz każdą komórkę HOLARCH.* (jej adres i formułę).

Funkcje

Holarch Calc Engine oblicza 353 z 524 funkcji arkusza Excela, sprawdzonych z wartościami obliczonymi przez Excel. Nazwy funkcji, argumenty i wyniki są zgodne z Excelem. Lista na pasku formuły i podpowiedzi argumentów pokazują każdą funkcję.

KategoriaLiczbaFunkcje
Tablicowe, dynamiczne i LAMBDA8LAMBDA, MAP, REDUCE, SCAN, BYROW, BYCOL, MAKEARRAY, ISOMITTED
Zgodność (starsze nazwy)24BINOMDIST, CHIDIST, CHIINV, CONFIDENCE, EXPONDIST, LOGINV, LOGNORMDIST, MODE, NORMDIST, NORMINV, NORMSDIST, NORMSINV, PERCENTILE, POISSON, QUARTILE, RANK, STDEV, STDEVP, TDIST, TINV, TTEST, VAR, VARP, WEIBULL
Baza danych4DAVERAGE, DCOUNT, DGET, DSUM
Data i godzina25DATE, DATEDIF, DATEVALUE, DAY, DAYS, DAYS360, EDATE, EOMONTH, HOUR, ISOWEEKNUM, MINUTE, MONTH, NETWORKDAYS, NETWORKDAYS.INTL, NOW, SECOND, TIME, TIMEVALUE, TODAY, WEEKDAY, WEEKNUM, WORKDAY, WORKDAY.INTL, YEAR, YEARFRAC
Inżynierskie46BIN2DEC, BIN2HEX, BITAND, BITLSHIFT, BITOR, BITRSHIFT, BITXOR, COMPLEX, CONVERT, DEC2BIN, DEC2HEX, DEC2OCT, DELTA, ERF, ERF.PRECISE, ERFC, ERFC.PRECISE, GESTEP, HEX2BIN, HEX2DEC, IMABS, IMAGINARY, IMARGUMENT, IMCONJUGATE, IMCOS, IMCOSH, IMCOT, IMCSC, IMCSCH, IMDIV, IMEXP, IMLN, IMLOG10, IMLOG2, IMPOWER, IMPRODUCT, IMREAL, IMSEC, IMSECH, IMSIN, IMSINH, IMSQRT, IMSUB, IMSUM, IMTAN, OCT2DEC
Finansowe15DDB, EFFECT, FV, IPMT, IRR, NOMINAL, NPER, NPV, PMT, PPMT, PV, RATE, SLN, XIRR, XNPV
Informacja19CELL, ERROR.TYPE, ISBLANK, ISERR, ISERROR, ISEVEN, ISFORMULA, ISLOGICAL, ISNA, ISNONTEXT, ISNUMBER, ISODD, ISREF, ISTEXT, N, NA, SHEET, SHEETS, TYPE
Logiczne12AND, FALSE, IF, IFERROR, IFNA, IFS, NOT, OR, SWITCH, TRUE, XOR, LET
Wyszukiwania i odwołania33ADDRESS, CHOOSE, CHOOSECOLS, CHOOSEROWS, COLUMN, COLUMNS, DROP, EXPAND, FILTER, FORMULATEXT, HLOOKUP, HSTACK, HYPERLINK, INDEX, INDIRECT, LOOKUP, MATCH, OFFSET, ROW, ROWS, SORT, SORTBY, TAKE, TOCOL, TOROW, TRANSPOSE, UNIQUE, VLOOKUP, VSTACK, WRAPCOLS, WRAPROWS, XLOOKUP, XMATCH
Matematyczne i trygonometryczne64ABS, ACOS, ACOSH, AGGREGATE, ASIN, ASINH, ATAN, ATAN2, ATANH, CEILING, CEILING.MATH, COMBIN, COS, COSH, COT, COTH, CSC, CSCH, DEGREES, EVEN, EXP, FACT, FLOOR, FLOOR.MATH, GCD, INT, LCM, LN, LOG, LOG10, MDETERM, MINVERSE, MMULT, MOD, MROUND, MUNIT, ODD, PI, POWER, PRODUCT, QUOTIENT, RADIANS, RAND, RANDARRAY, RANDBETWEEN, ROUND, ROUNDDOWN, ROUNDUP, SEC, SECH, SEQUENCE, SIGN, SIN, SINH, SQRT, SUBTOTAL, SUM, SUMIF, SUMIFS, SUMPRODUCT, SUMSQ, TAN, TANH, TRUNC
Statystyczne67AVERAGE, AVERAGEA, AVERAGEIF, AVERAGEIFS, BINOM.DIST, CHISQ.DIST.RT, CHISQ.INV.RT, CONFIDENCE.NORM, CONFIDENCE.T, CORREL, COUNT, COUNTA, COUNTBLANK, COUNTIF, COUNTIFS, COVARIANCE.P, COVARIANCE.S, DEVSQ, EXPON.DIST, FORECAST, FORECAST.LINEAR, FREQUENCY, GAMMALN, GEOMEAN, GROWTH, INTERCEPT, LARGE, LINEST, LOGEST, LOGNORM.DIST, LOGNORM.INV, MAX, MAXA, MAXIFS, MEDIAN, MIN, MINA, MINIFS, MODE.SNGL, NORM.DIST, NORM.INV, NORM.S.DIST, NORM.S.INV, PERCENTILE.EXC, PERCENTILE.INC, PERCENTRANK.INC, POISSON.DIST, QUARTILE.INC, RANK.AVG, RANK.EQ, RSQ, SLOPE, SMALL, STANDARDIZE, STDEV.P, STDEV.S, STEYX, T.DIST, T.DIST.2T, T.DIST.RT, T.INV, T.INV.2T, T.TEST, TREND, VAR.P, VAR.S, WEIBULL.DIST
Tekst36ARRAYTOTEXT, CHAR, CLEAN, CODE, CONCAT, CONCATENATE, DOLLAR, EXACT, FIND, FIXED, LEFT, LEN, LOWER, MID, NUMBERVALUE, PROPER, REGEXEXTRACT, REGEXREPLACE, REGEXTEST, REPLACE, REPT, RIGHT, SEARCH, SUBSTITUTE, T, TEXT, TEXTAFTER, TEXTBEFORE, TEXTJOIN, TEXTSPLIT, TRIM, UNICHAR, UNICODE, UPPER, VALUE, VALUETOTEXT

Własne funkcje Holarch: HOLARCH.VALUE i HOLARCH.COUNT (zobacz Dane modelu).

Różnice względem Excela

  • RAND, RANDBETWEEN, RANDARRAY: ten sam rozkład, inne wartości.
  • NOW, TODAY: zegar i strefa czasowa komputera. Przez API strefa czasowa żądania (domyślnie UTC).
  • CELL: "filename" zwraca nazwę arkusza kalkulacyjnego i arkusza, a nie ścieżkę pliku. Pozostałe typy informacji są zgodne.
  • HYPERLINK: wartość jest zgodna; łącze otwiera tylko adresy http, https i mailto.
  • REGEXTEST, REGEXEXTRACT, REGEXREPLACE: wzorce działają na silniku o czasie liniowym, więc żaden wzorzec nie może spowolnić arkusza. Wzorce wymagające nawrotów dają #VALUE!, a pasek formuły nazywa konstrukcję: asercje wprzód i wstecz ((?=, (?!, (?<=, (?<!), odwołania wsteczne (\1, \k<name>), grupy atomowe (?>…), kwantyfikatory zaborcze (a++), rekurencja (?R), \K, grupy warunkowe i czasowniki sterujące, np. (*SKIP). Powtórzenie powtórzenia, np. (a+)+, również daje #VALUE! (Excel rezygnuje z niego dla niepasujących tekstów); zamiast tego napisz a+. Nieprawidłowy wzorzec daje #VALUE!, tak jak w Excelu. \d, \w, \s i \b są zgodne z Unicode, więc \d dopasowuje także cyfry innych pism.
  • DATEVALUE, VALUE: tekst w formułach jest odczytywany według reguł amerykańskiego angielskiego ("12/31/2026"), tak jak jest zapisywany w plikach Excela. Wpisywane wartości komórek są zgodne z językiem przeglądarki.
  • Daty: system dat 1900 zachowuje osobliwość Excela dotyczącą roku przestępnego (29 lutego 1900 istnieje); system 1904 to ustawienie skoroszytu odczytywane z plików Excela.
  • Odwołania cykliczne: przy włączonym obliczaniu iteracyjnym (zaimportowanym z Excela) kolejność kroków może różnić się od Excela na ostatnich cyfrach, zanim wynik się ustabilizuje.

Funkcje, które zachowują wartość z Excela

Niektóre funkcje zależą od usług lub programów spoza skoroszytu. Holarch nigdy nie wykonuje połączenia sieciowego z formuły. W zaimportowanym skoroszycie te komórki zachowują ostatnią wartość z Excela, ze znacznikiem:

  • WEBSERVICE, FILTERXML, RTD, STOCKHISTORY, FIELDVALUE, funkcje CUBE (CUBEKPIMEMBER, CUBEMEMBER, CUBEMEMBERPROPERTY, CUBERANKEDMEMBER, CUBESET, CUBESETCOUNT, CUBEVALUE), PY, COPILOT, TRANSLATE, DETECTLANGUAGE, IMAGE, EUROCONVERT i GETPIVOTDATA.
  • CALL i REGISTER.ID nigdy nie są wykonywane.

Pozostałe 150 funkcji (np. funkcje obligacji i kuponów, funkcje Bessela, GROUPBY i PIVOTBY) pojawi się w późniejszych wersjach. Do tego czasu zaimportowane komórki, które ich używają, zachowują wartość z Excela ze znacznikiem, a formuły korzystające z tych komórek obliczają się normalnie. Wpisane w komórce dają #NAME?.

Import i eksport Excela

Importowanie skoroszytu

Zaimportuj skoroszyt .xlsx lub .xlsm za pomocą ⌘K / Ctrl+K → Importuj skoroszyt Excel jako arkusz kalkulacyjny… lub Import i eksport → Importuj jako arkusz kalkulacyjny…. Jeśli strona Import zawiera już skoroszyt, przycisk ma etykietę Importuj ten skoroszyt jako arkusz kalkulacyjny. Jedno polecenie Cofnij usuwa cały import.

Co jest importowane:

  • każdy arkusz (ukryte arkusze pozostają ukryte), wartości, formuły (współdzielone, tablicowe i z tablicami dynamicznymi) oraz ostatnie wartości z Excela;
  • formaty liczb, czcionki, wypełnienia, krawędzie, wyrównanie, szerokości kolumn, wysokości wierszy, ukryte wiersze i kolumny, scalone komórki i zablokowane okienka;
  • zdefiniowane nazwy, tabele, poprawność danych, formatowanie warunkowe rodzajów obsługiwanych przez Holarch, notatki i komentarze wątkowe (jako notatki);
  • system dat, obliczanie iteracyjne i ustawienia dokładności zgodnej z wyświetlaną;
  • wykresy rodzajów rysowanych przez Holarch (kolumnowy, słupkowy, liniowy, kołowy, pierścieniowy, punktowy), połączone z ich komórkami;
  • filtr arkusza, jako widok udostępniony o nazwie Zaimportowany filtr, tak aby sam arkusz pokazywał wszystkie wiersze.

Co zachowuje wartość z Excela. Te komórki są oznaczone jako Tylko wartość, bez przeliczania: przekreślona plakietka fx na początku komórki, uwaga pod paskiem formuły po zaznaczeniu komórki, te same słowa w nazwie komórki dla czytników ekranu oraz przyczyna jako jej etykieta narzędzia i opis. Przyczyny:

  • formuła z funkcją, której Holarch jeszcze nie oblicza: “Obliczone w Excelu: funkcja XLOOKUP nie jest jeszcze obsługiwana. Wartość to ostatni wynik z Excela.” Gdy dane wejściowe komórki się zmienią, znacznik dodaje “Dane wejściowe zmieniły się od obliczenia w Excelu.”;
  • formuła, której Holarch jeszcze nie potrafi odczytać: “Obliczone w Excelu: Holarch jeszcze nie odczytuje tej formuły. Wartość to ostatni wynik z Excela.”;
  • formuła używająca innego skoroszytu: “Wartość z innego skoroszytu (Rates.xlsx). Nie jest tu aktualizowana.” Holarch nigdy nie otwiera połączonych plików;
  • komórki tabel danych analizy warunkowej (What-If).

Formuły używające tych wartości obliczają się normalnie i otrzymują jaśniejszy znacznik: “Używa wartości z nieobsługiwanej funkcji.” Gdy późniejsza wersja doda funkcję, komórka sama się obliczy przy następnym otwarciu arkusza kalkulacyjnego, a znacznik zniknie.

Co nie jest importowane: makra (usuwane i nigdy nie uruchamiane; eksport zapisuje plik .xlsx bez nich), tabele przestawne (ich komórki wynikowe pozostają jako wartości), połączenia danych i tabele zapytań (ich komórki pozostają jako wartości), fragmentatory, osie czasu, kontrolki formularza, obrazy, kształty, osadzone obiekty, wykresy przebiegu w czasie, reguły pasków danych i zestawów ikon, formaty warunkowe i reguły poprawności danych innych rodzajów, warunki filtrów, których Holarch nie potrafi wyrazić (grupy kolorów, ikon lub dat), oraz wykresy innych rodzajów (ich dane pozostają w arkuszu). Podsumowanie liczy każdy z nich.

Podsumowanie importu

Po imporcie Podsumowanie importu pokazuje:

  • “Arkusze: 4 · Komórki: 12 410 · Formuły: 3872 · Wykresy: 2”;
  • Kontrolę przeliczenia: Holarch oblicza każdą formułę i porównuje ją z wartością z Excela z dokładnością do 15 cyfr znaczących, np. “Recalculation check: 3,861 of 3,872 formula cells match Excel (99.7 %).” (3861 z 3872 komórek z formułą zgodnych z Excelem). Komórki zachowujące wartość z Excela nie są porównywane;
  • Jeszcze nieobsługiwane: każda funkcja z liczbą komórek, np. “XLOOKUP (412 cells)”;
  • Zachowane jako wartości z Excela i Nie zaimportowano;
  • Tylko wartość, bez przeliczania: tabela komórek zachowujących wartość z Excela, z adresem i przyczyną dla każdej komórki (pierwsze 100; Pokaż komórki przechodzi przez wszystkie). Komórka znika z listy, gdy wpiszesz w niej nową wartość lub formułę albo gdy późniejsza wersja ją obliczy;
  • różnice względem Excela, z komórką, formułą, wartością z Excela i wartością z Holarch.

Przyciski:

  • Pokaż komórki oznacza komórki zachowujące wartość z Excela i zaznacza pierwszą. Naciśnij F8, aby przejść do następnej oznaczonej komórki, i ⇧F8 / Shift+F8, aby przejść do poprzedniej (“Oznaczona komórka 3 z 12.”).
  • Eksportuj raport przeliczenia… zapisuje różnice jako plik CSV (komórka, formuła, wartość z Excela, wartość z Holarch; bez innej zawartości komórek). Dołącz go do zgłoszenia do pomocy technicznej, gdy wartość wygląda na błędną. Nic nie jest wysyłane samoczynnie.
  • Zamknij.

Podsumowanie pozostaje z arkuszem kalkulacyjnym: ⋯ → Pokaż podsumowanie importu lub ⌘K / Ctrl+K → Pokaż podsumowanie importu.

Limity importu i komunikaty

  • Najwyżej 50 MB na plik w usłudze hostowanej (100 MB w aplikacji desktopowej i instalacjach samodzielnie hostowanych) i 500 000 wypełnionych komórek na import. Obowiązują też limity komórek arkusza kalkulacyjnego.
  • “Skoroszyt jest większy niż 50 MB. Usuń nieużywane arkusze lub podziel skoroszyt, a potem zaimportuj go ponownie.”
  • “Skoroszyt ma n wypełnionych komórek, więcej niż dopuszczalne w imporcie 500 000. Usuń nieużywane arkusze lub podziel skoroszyt, a potem zaimportuj go ponownie.”
  • “Skoroszyt wymaga łącznie ponad 2 097 152 wierszy i kolumn, zwykle dlatego, że formatowanie lub scalone komórki sięgają ostatniego wiersza lub kolumny. Wyczyść nieużywane wiersze i kolumny albo podziel skoroszyt, a następnie zaimportuj go ponownie.” Liczą się wiersze i kolumny każdego arkusza, aż do ostatniego, który zawiera wartość, format, scalenie lub tabelę, więc dwa arkusze, z których każdy sięga wiersza 1 048 576, się mieszczą, a trzeci już nie.
  • “Nie można odczytać starych plików Excela (.xls). Zapisz skoroszyt jako .xlsx i zaimportuj go.”
  • “Skoroszyt jest chroniony hasłem. Usuń hasło w Excelu, zapisz plik i zaimportuj go ponownie.”
  • “Plik nie jest prawidłowym skoroszytem Excela. Otwórz go w Excelu, zapisz jako .xlsx i zaimportuj ponownie.”
  • “Projekt jest tylko do odczytu. Poproś właściciela o uprawnienia do edycji, a potem zaimportuj skoroszyt.”

Eksport

W arkuszu kalkulacyjnym użyj ⋯ na pasku narzędzi lub ⌘K / Ctrl+K:

  • Eksportuj arkusz kalkulacyjny do Excela: wszystkie arkusze jako skoroszyt .xlsx z formułami, wartościami obliczonymi przez Holarch, formatami, szerokościami, scalonymi komórkami, zablokowanymi okienkami, nazwami, tabelami, notatkami i wykresami. Filtr i sortowanie oglądanego widoku są zapisywane jako filtr arkusza; inne widoki nie są eksportowane. Komórki zachowujące wartość z Excela są zapisywane z powrotem z oryginalną formułą, więc skoroszyt przeniesiony z Excela do Holarch i z powrotem zachowuje każdą formułę. Dane modelu są zapisywane jako wartości z arkuszem O tym eksporcie (zobacz Dane modelu w eksportach). Wykresy połączone z komórkami tego samego arkusza kalkulacyjnego pozostają w Excelu połączone z tymi komórkami, z bieżącymi wartościami; wykresy skumulowane i skumulowane 100% pozostają skumulowane. Wykres połączony z innym arkuszem kalkulacyjnym jest zapisywany tylko z bieżącymi wartościami. #SPILL! i #CALC! są zapisywane tak, jak zapisuje je Excel, więc Excel pokazuje ten sam błąd, a przy otwarciu przelicza skoroszyt. Oznaczenie projektu lub dokumentu staje się nagłówkiem i stopką strony.
  • Eksportuj arkusz jako CSV i Eksportuj arkusz jako TSV: wartości bieżącego arkusza, bez formuł. Tekst zaczynający się od =, +, - lub @ jest zapisywany tak, aby Excel pokazał go jako tekst.

Wykresy

Wykresy w arkuszu

  1. Zaznacz komórki, a następnie kliknij Wykres ▾ i wybierz Kolumnowy, Kolumnowy skumulowany, Kolumnowy skumulowany 100%, Słupkowy, Słupkowy skumulowany, Słupkowy skumulowany 100%, Liniowy, Kołowy, Pierścieniowy lub Punktowy. Wstaw wykres w menu komórki wstawia wykres kolumnowy.
  2. Wykres unosi się nad arkuszem i odczytuje komórki na bieżąco.

Przy zaznaczonym wykresie:

  • przeciągnij, aby go przesunąć, i przeciągnij róg, aby zmienić rozmiar. Wykres trafia dokładnie tam, gdzie go upuścisz. Przytrzymaj ⌥ / Alt (Alt w systemach Windows i Linux) podczas przeciągania, aby przyciągnąć jego krawędzie do najbliższych krawędzi komórek;
  • kliknij dwukrotnie lub naciśnij Enter, aby otworzyć Wybierz dane…;
  • kliknij prawym przyciskiem myszy lub naciśnij ⇧F10 / Shift+F10, aby wybrać Zmień typ wykresu…, Wybierz dane…, Tytuł wykresu…, Legenda, Etykiety danych, Formatuj oś poziomą…, Formatuj oś pionową…, Formatuj tytuł wykresu…, Formatuj legendę…, Formatuj serię danych… (Formatuj wycinki… na wykresach kołowych i pierścieniowych), Przyciągaj do komórek, Kopiuj na tablicę i Usuń wykres.

Przyciągaj do komórek w menu wykresu ustawia przyciąganie jako domyślne: przesuwane i zmieniające rozmiar wykresy wyrównują się do krawędzi komórek, a ⌥ / Alt pozwala wtedy upuścić wykres swobodnie. Holarch zapamiętuje to ustawienie dla Ciebie (w usłudze hostowanej podąża ono za Twoim kontem na inne komputery).

Wykres jest zakotwiczony w komórkach pod jego narożnikami. Wstawianie, usuwanie lub zmiana rozmiaru wierszy i kolumn przed nim przesuwa go razem z komórkami; eksport i import Excela zachowują jego dokładne położenie.

Formatowanie elementu wykresu

Kliknij oś, tytuł, legendę lub serię zaznaczonego wykresu (na wykresach kołowych wycinek), aby ją zaznaczyć, albo wybierz jedną z pozycji Formatuj … w menu wykresu. Panel Formatowanie otwiera się po prawej stronie komórek z ustawieniami tego elementu:

  • Oś: minimum i maksimum, jednostki główne i pomocnicze, miejsce przecięcia drugiej osi, skala logarytmiczna, odwrócona kolejność, tytuł osi i format liczb.
  • Tytuł wykresu: tekst tytułu.
  • Legenda: jej położenie.
  • Seria danych lub wycinek: kolor wypełnienia i Kolor domyślny.

Każda zmiana jest rysowana od razu i można ją cofnąć jednym poleceniem Cofnij. Esc lub × zamyka panel. Ustawienia osi, punkt przecięcia i kolory serii są zachowywane przy eksporcie i imporcie Excela.

Z klawiatury: Tab do wykresu, potem klawisze strzałek przesuwają go o komórkę, Shift+strzałki zmieniają jego rozmiar, Enter otwiera Wybierz dane, Delete go usuwa, ⇧F10 / Shift+F10 otwiera jego menu, a Esc wraca do komórek. Każdą zmianę można cofnąć jednym poleceniem Cofnij.

Wykresy skumulowane układają serie kategorii jedna na drugiej, więc słupek pokazuje ich sumę; wykresy skumulowane 100% sprawiają, że każdy słupek sięga 100 %. Zmień typ wykresu… pokazuje podgląd każdego typu z własnymi danymi wykresu. Panel Formatowanie i Wybierz dane działają tak jak dla wykresów na tablicy: zobacz sekcje o wykresach w Tablicach.

Wykresy na tablicach

  • Kopiuj na tablicę, a następnie wklej na tablicy: wykres zachowuje połączenie z komórkami.
  • Na tablicy Wybierz dane… → Połącz z zakresem arkusza kalkulacyjnego… łączy istniejący wykres z komórkami. Wybierz arkusz kalkulacyjny, arkusz i zakres (wpisz go lub przeciągnij po komórkach) oraz to, za czym wykres podąża: Cały arkusz lub jeden z widoków udostępnionych arkusza (stosowane są jego filtr, sortowanie i ukryte kolumny). Śledzić można tylko widoki udostępnione, więc wszyscy widzą ten sam wykres.
  • Wiersz nagłówka i Kolumna etykiet (Automatycznie, Tak lub Nie) określają, czy pierwszy wiersz zakresu zawiera nazwy serii, a pierwsza kolumna etykiety kategorii. Uwzględnij ukryte wiersze i kolumny dodaje to, co ukrywa arkusz lub widok.
  • Pokaż puste komórki jako: nowe wykresy zostawiają przerwy; wykresy utworzone przed wprowadzeniem tego ustawienia rysują puste komórki jako 0, dopóki go nie zmienisz.
  • Gdy arkusz kalkulacyjny, arkusz lub zakres zostanie usunięty, wykres zachowuje swoje ostatnie dane i pokazuje Brak źródła danych.

Wklejanie komórek Excela na tablicę

Skopiuj komórki w Excelu, Numbers lub Arkuszach Google i wklej je na tablicy. Holarch pyta, jak je wkleić:

  • Wykres (domyślnie): wykres skopiowanych wartości. Później się nie zmienia.
  • Dynamiczny arkusz kalkulacyjny: nowy arkusz kalkulacyjny ze skopiowanymi komórkami, pokazany na tablicy jako dynamiczna tabela tylko do odczytu. Tabela pokazuje komórki tak jak arkusz kalkulacyjny, łącznie z formatami liczb, i zmienia się, gdy one się zmieniają. Kliknij ją dwukrotnie lub zaznacz i naciśnij Enter, aby otworzyć arkusz kalkulacyjny w tym zakresie. Zmień jej rozmiar, aby pokazać więcej lub mniej wierszy i kolumn; uwaga, np. “+12 more rows”, informuje, co zostało ucięte. Skopiowane komórki zawierają wartości, a nie formuły, więc nowy arkusz kalkulacyjny przechowuje wartości. Tabela dynamiczna zaimportowanego arkusza kalkulacyjnego pokazuje tę samą plakietkę fx przy komórkach zachowujących wartość z Excela, a czytnik ekranu odczytuje je jako “tylko wartość, bez przeliczania”. Gdy arkusz kalkulacyjny lub zakres zostanie usunięty, tabela pokazuje komórki w postaci wklejonej oraz Brak źródła danych. Aby utworzyć wykres z komórek, zaznacz je w arkuszu kalkulacyjnym i wstaw tam wykres albo wklej ponownie i wybierz Wykres.
  • Tekst: komórki jako zwykły tekst.

Każdy wybór można cofnąć jednym poleceniem Cofnij. Zobacz Tablice, aby poznać stronę tablicy.

Dokumenty i prezentacje

  • W dokumencie Wstaw → Zakres arkusza kalkulacyjnego… umieszcza komórki jako Tabela komórek, jako wykres wybranego typu lub jako jeden z wykresów samego arkusza, z Podpis. Wybierz arkusz kalkulacyjny, arkusz i zakres oraz opcjonalnie widok udostępniony do opcji Śledź. Tabela lub wykres pokazuje bieżące wartości i aktualizuje się, gdy zmieniają się komórki; eksport do Word i inne eksporty używają wartości z chwili eksportu. Gdy zakres zostanie usunięty, tabela zachowuje swoje ostatnie wiersze i jest oznaczana jako brakująca. Zobacz Treść dynamiczna.
  • W prezentacji Obraz ▾ → Obraz… wymienia arkusze kalkulacyjne. Arkusz kalkulacyjny pokazuje swój pierwszy wykres albo, gdy go nie ma, pierwsze komórki, z bieżącymi wartościami.

Pomoc AI przy formułach

Przycisk ✦ AI ▾ i menu komórki oferują dwie akcje AI. Działają z każdym skonfigurowanym dostawcą AI. Zawartość komórek jest wysyłana do dostawcy jako dane: formuła, używane przez nią komórki (najwyżej 200, z adresami i wartościami) i nagłówki kolumn w pobliżu komórki.

  • Wyjaśnij formułę: co oblicza formuła aktywnej komórki, prostymi słowami, na podstawie formuły i używanych przez nią zakresów. Nic się nie zmienia. Wymaga uprawnienia Pytania o projekt w uprawnieniach AI (zobacz AI).
  • Napisz formułę…: opisz, co komórka ma obliczać (“Total mass of the parts in column C”), i kliknij Napisz formułę. Proponowana formuła jest sprawdzana i obliczana na bieżących danych, a podgląd pokazuje formułę, jej wynik i to, co zastępuje. Kliknij Wstaw, aby umieścić ją w komórce; jedno polecenie Cofnij wycofuje całość. Propozycja, której nie da się odczytać, pokazuje przyczynę i nie można jej wstawić. Wymaga uprawnienia Sugestie i zmiany w uprawnieniach AI oraz dostępu do edycji.

Współpraca, historia i linie bazowe

  • Wspólna edycja: każda komórka jest zapisywana osobno, więc dwie osoby edytujące różne komórki nigdy nie wchodzą sobie w drogę. Gdy dwie osoby zmieniają tę samą komórkę jednocześnie, wygrywa ostatnia zmiana, a druga jest wymieniona w sekcji Konflikty. Wartość i jej format są rozdzielone, więc jedna osoba może formatować komórkę, gdy inna w niej pisze.
  • Cofanie: jedno polecenie Cofnij wycofuje jedną czynność: wpis, wklejenie, wypełnienie, wstawienie lub usunięcie, zmianę formatu, import. Cofnij pomija otwarcie arkusza i przełączanie widoków.
  • Historia: edycje arkuszy kalkulacyjnych są zapisywane w historii projektu jak inne edycje.
  • Linie bazowe: arkusze kalkulacyjne są częścią każdej linii bazowej. Porównaj wymienia dodane, usunięte i zmienione komórki w każdym arkuszu (“Zmieniono komórkę”, “Zmieniono format”, “Dodano arkusz”, “Usunięto arkusz”), z formułami jako tekstem A1.
  • Kontrola konfiguracji: zablokowany lub zatwierdzony arkusz kalkulacyjny jest tylko do odczytu, jak każdy zablokowany element.
  • Dostęp do wyświetlania: osoby wyświetlające i recenzenci mogą otwierać, filtrować, sortować, kopiować, wyszukiwać, eksportować i zapisywać widoki osobiste; nie mogą zmieniać komórek.

API i MCP

Skrypty i klienci AI mogą pracować z arkuszami kalkulacyjnymi. Zobacz API i MCP, aby poznać tokeny, plany i limity żądań.

  • GET /projects/<project>/spreadsheets wymienia arkusze kalkulacyjne z ich arkuszami (identyfikator, nazwa, używane wiersze i kolumny, wypełnione komórki).
  • GET /projects/<project>/spreadsheets/<id>/range?ref=B2:D20 odczytuje obliczone wartości, obliczane na serwerze przez ten sam silnik; formulas=true dodaje formułę każdej komórki. Najwyżej 10 000 komórek na odczyt.
  • POST /projects/<project>/spreadsheets/<id>/cells zapisuje do 1000 komórek jako jedną zmianę. Formuła, której nie da się odczytać, powoduje odrzucenie całego zapisu i nazywa komórkę. Obowiązują limity komórek.
  • Narzędzia MCP: list_spreadsheets, read_range i write_cells. write_cells tworzy propozycję: osoba sprawdza w Holarch każdą komórkę przed zmianą i po niej, a następnie ją stosuje. Narzędzia MCP są dostępne w usłudze hostowanej i podlegają uprawnieniom AI.

Skróty klawiszowe

W systemach Windows i Linux używaj Ctrl zamiast ⌘ / Ctrl i Alt zamiast ⌥. / Alt+. ⋯ → Skróty klawiszowe wymienia je w aplikacji.

KlawiszeCzynność
← ↑ ↓ →Przejdź o jedną komórkę
⇧ / Shift+strzałkaRozszerz zaznaczenie
⌘ / Ctrl+strzałka / ⇧⌘ / Ctrl+Shift+strzałkaPrzejdź do krawędzi danych / rozszerz do niej zaznaczenie
Enter / ⇧Enter / Shift+EnterW dół / w górę (wewnątrz zaznaczenia: następna komórka)
Tab / ⇧Tab / Shift+TabW prawo / w lewo (wewnątrz zaznaczenia: następna komórka)
Home / ⌘Home / Ctrl+Home / ⌘End / Ctrl+EndPoczątek wiersza / pierwsza komórka / ostatnia używana komórka
PageUp / PageDownPrzejdź o jeden ekran w górę / w dół
⌃Space / Ctrl+Space / ⇧Space / Shift+SpaceZaznacz całą kolumnę / cały wiersz
⌘A / Ctrl+AZaznacz wszystkie komórki
F2Edytuj aktywną komórkę
EscAnuluj wpis
⌥Enter / Alt+EnterNowy wiersz wewnątrz komórki
⌘Enter / Ctrl+EnterWstaw wpis do każdej zaznaczonej komórki
DeleteWyczyść zaznaczone komórki
F4 / ⌘T / Ctrl+T podczas edycjiPrzełącz odwołanie przy kursorze między względnym a bezwzględnym
Tab na liście funkcjiWstaw wybraną funkcję
⌘; / Ctrl+; / ⇧⌘; / Ctrl+Shift+;Dzisiejsza data / bieżąca godzina
⌃G / Ctrl+G / F5Przejdź do komórki lub nazwy (pole nazwy)
⌥← / Alt+← ⌥→ / Alt+→, ⌃PageUp / Ctrl+PageUp ⌃PageDown / Ctrl+PageDownPoprzedni / następny arkusz
⌥F1 / Alt+F1Odczytaj formułę aktywnej komórki
⇧F10 / Shift+F10Menu komórki (także na karcie arkusza, karcie widoku i wykresie)
F6 / ⇧F6 / Shift+F6Następny / poprzedni obszar: pasek narzędzi, pasek formuły, widoki, arkusz, karty arkuszy
F8 / ⇧F8 / Shift+F8Następna / poprzednia oznaczona komórka
⌘Z / Ctrl+Z / ⇧⌘Z / Ctrl+Shift+ZCofnij / ponów
⌘K / Ctrl+KPaleta poleceń
⌘C / Ctrl+C / ⌘X / Ctrl+X / ⌘V / Ctrl+VKopiuj, wytnij, wklej
⌃⌘V / Ctrl+VWklej specjalnie
⌘D / Ctrl+D / ⌘R / Ctrl+RWypełnij w dół / w prawo
⌥ / Alt podczas przeciągania uchwytu wypełnianiaPrzełącz między kopiowaniem a serią
⌘+ / Ctrl++ / ⌘− / Ctrl−Wstaw / usuń komórki, wiersze lub kolumny
⌘B / Ctrl+B / ⌘I / Ctrl+I / ⌘U / Ctrl+UPogrubienie / kursywa / podkreślenie
⇧⌘X / Ctrl+Shift+X (Windows i Linux: Ctrl+5)Przekreślenie
⌘1 / Ctrl+1Formatuj komórki
⇧⌘~ / Ctrl+Shift~Format ogólny
⇧⌘! / Ctrl+Shift!Liczba z separatorem tysięcy i dwoma miejscami po przecinku
⇧⌘$ / Ctrl+Shift$Waluta
⇧⌘% / Ctrl+Shift%Procent
⇧⌘^ / Ctrl+Shift^Naukowy
⇧⌘# / Ctrl+Shift#Data (d-mmm-yy)
⇧⌘@ / Ctrl+Shift@Godzina (h:mm AM/PM)
⇧⌘F / Ctrl+Shift+F (Windows i Linux: Ctrl+Shift+L)Włącz lub wyłącz przyciski filtru
⌥↓ / Alt+↓Otwórz filtr lub listę sprawdzania poprawności komórki
⌘T / Ctrl+T / ⌃L / Ctrl+LFormatuj jako tabelę
⇧F2 / Shift+F2Dodaj lub edytuj notatkę komórki
⌘F / Ctrl+FZnajdź
⇧⌘H / Ctrl+Shift+H (Windows i Linux: Ctrl+H)Zamień
Enter / ⇧Enter / Shift+Enter w polu ZnajdźNastępne / poprzednie dopasowanie

Polecenia Paleta poleceń (⌘K / Ctrl+K): Nowy arkusz kalkulacyjny… i Importuj skoroszyt Excel jako arkusz kalkulacyjny… w dowolnym miejscu projektu; w edytorze także Przejdź do komórki lub nazwy…, Dodaj arkusz, Zablokuj górny wiersz, Odblokuj okienka, Nowy widok…, Zapisz widok (przy niezapisanych zmianach), Przelicz, Skróty klawiszowe, Wstaw tabelę modelu, Eksportuj arkusz kalkulacyjny do Excela, Eksportuj arkusz jako CSV, Eksportuj arkusz jako TSV i Pokaż podsumowanie importu. Arkusze kalkulacyjne można też otworzyć z palety według nazwy.

Dostępność

  • Role siatki: arkusz jest siatką ARIA z liczbą wierszy i kolumn całego arkusza, więc czytnik ekranu podaje rzeczywisty wiersz i kolumnę komórki, choć rysowane są tylko widoczne komórki. Nagłówki są nagłówkami kolumn i wierszy, zaznaczenie jest oznaczone jako zaznaczone, a arkusze tylko do odczytu i tabele modelu są oznaczone jako tylko do odczytu.
  • Nazwy komórek: po przejściu do komórki odczytywane są jej adres, nagłówek kolumny, wartość i stan, na przykład “C4, Masa, 12.5, formuła”. ⌥F1 / Alt+F1 odczytuje formułę. Notatki, reguły wyróżniania, listy sprawdzania poprawności, przyciski filtru i znaczniki importu są odczytywane razem z komórką. Komórka, która zachowuje wartość z Excela, ma w nazwie “Tylko wartość, bez przeliczania”, a w opisie powód.
  • Komunikaty: uprzejmy region na żywo odczytuje rozmiary zaznaczenia (“Zaznaczono 3 wiersze na 2 kolumny, Suma 42.5”), wklejenia, wypełnienia, sortowania, filtry, zmiany widoku, wyniki wyszukiwania i błędy.
  • Tylko klawiatura: wszystko, co robi mysz, ma odpowiednik na klawiaturze: wypełnianie (⌘D / Ctrl+D, ⌘R / Ctrl+R, Wypełnij ▾ → Seria…), rozmiary (Wysokość wiersza…, Szerokość kolumny…), menu (⇧F10 / Shift+F10 na komórkach, kartach arkuszy, kartach widoków i wykresach), wybór zakresu w oknach dialogowych (wpisz zakres), wstawianie wykresów, przesuwanie i zmiana rozmiaru (klawisze strzałek) oraz obszary strony (F6). W kolejności klawisza Tab jest jedna komórka naraz; Tab wewnątrz siatki przechodzi między komórkami, a F6 ją opuszcza.
  • Fokus: aktywna komórka ma obramowanie 2 px, a nagłówki jej wiersza i kolumny są wyróżnione, nie tylko kolorem.

Limity

LimitUsługa hostowanaAplikacja desktopowa i instalacja własna
Wiersze × kolumny na arkusz1 048 576 × 16 384 (jak w Excelu)tak samo
Wypełnione komórki na arkusz kalkulacyjny100,0001,000,000
Wypełnione komórki we wszystkich arkuszach kalkulacyjnych projektu250,000bez limitu
Rozmiar pliku Excela przy imporcie50 MB100 MB
Wypełnione komórki w jednym imporcie500,000500,000
Wiersze plus kolumny w jednym imporcie (wszystkie arkusze)2,097,1522,097,152

Limity komórek są takie same w każdym planie. Formaty, notatki i puste wiersze nie liczą się jako wypełnione komórki.

  • Edycja, która przekroczyłaby limit, jest odrzucana z podaniem powodu: “Ten arkusz kalkulacyjny miałby więcej niż 100 000 wypełnionych komórek, czyli limit na arkusz kalkulacyjny. Wyczyść niepotrzebne komórki lub podziel dane na inny arkusz kalkulacyjny.” lub “Arkusze kalkulacyjne w tym projekcie miałyby więcej niż 250 000 wypełnionych komórek, czyli limit na projekt. Wyczyść niepotrzebne komórki lub przenieś arkusz kalkulacyjny do innego projektu.”
  • Arkusz kalkulacyjny, który już przekracza limit, pozostaje edytowalny, a czyszczenie komórek zawsze działa.
  • Wyniki formuł: najwyżej 1 000 000 komórek na formułę (jedna cała kolumna, 1 048 576 komórek, jest dozwolona); większy wynik to #NUM!.
  • Inne limity: 200 000 komórek na jedno kopiowanie, wklejanie lub wypełnianie; 5000 wierszy i 40 kolumn na tabelę modelu; 100 widoków na arkusz kalkulacyjny i 8 poziomów sortowania na widok; 10 000 komórek na jeden odczyt przez API i 1000 na jeden zapis przez API.

Komunikaty

WiadomośćCo zrobić
“Możesz wyświetlać ten arkusz kalkulacyjny, ale nie możesz go zmieniać.”Masz dostęp do wyświetlania. Poproś właściciela o uprawnienia do edycji.
“Nie udało się otworzyć arkusza kalkulacyjnego. Odśwież stronę i spróbuj ponownie.”Odśwież stronę.
“Silnik arkusza kalkulacyjnego zatrzymał się i został uruchomiony ponownie. Wartości obliczono ponownie.”Nie trzeba nic robić.
“Nie ma czego sortować. Najpierw dodaj wiersze poniżej wiersza nagłówka.”Dodaj wiersze danych poniżej nagłówka.
“Nie ma czego filtrować. Najpierw dodaj wiersz nagłówka i dane.”Dodaj wiersz nagłówka i dane.
“Wiersz nagłówka nigdy nie jest filtrowany. Zaznacz komórkę poniżej.”Zaznacz komórkę danych.
“Zakres nakłada się na tabelę name. Wybierz komórki poza nią.”Wybierz inny zakres dla nowej tabeli.
“Tę nazwę ma już tabela lub nazwa zdefiniowana. Wpisz inną nazwę.”Wybierz inną nazwę tabeli.
“Wycinanie działa na jednym bloku komórek. Zaznacz jeden zakres i wytnij.”Zaznacz jeden zakres.
“Wklejone komórki nie mieszczą się w arkuszu. Zaznacz komórkę wyżej lub bardziej na lewo.”Wklej wyżej lub bardziej na lewo.
“Zaznacz do tego najwyżej 200 000 komórek.”Pracuj na mniejszym zaznaczeniu.
“Brak miejsca na kolejne wiersze. Najpierw usuń wiersze na końcu arkusza.”Usuń wiersze na końcu arkusza.
“Widoki udostępnione mogą tworzyć edytorzy tego projektu.”Zamiast tego zapisz widok osobisty.
“Nie zapisano widoku. Sprawdź połączenie i spróbuj ponownie.”Sprawdź połączenie i zapisz ponownie.
“Brak oznaczonych komórek. Użyj opcji Pokaż komórki w raporcie importu, aby je oznaczyć.”Otwórz podsumowanie importu i kliknij Pokaż komórki.
“Ta komórka nie może być pusta.”Reguła sprawdzania poprawności nie zezwala na puste komórki.
“Wybierz wartość z listy.”Lista sprawdzania poprawności komórki nie zawiera tego wpisu.
“Nie można pokazać tabeli modelu name: komórki na jej drodze zawierają dane. Wyczyść te komórki lub przenieś tabelę.”Wyczyść komórki pod tabelą.

Microsoft Excel jest znakiem towarowym firmy Microsoft Corporation.