Holarch

Kılavuz · Mimari

Sistem mühendisliğinde işlevsel analiz: gereksinimlerden tahsis edilmiş işlevlere

Bu kılavuzu dinleyin 24 dk

Sistem mühendisliğinde işlevsel analiz, gereksinimleri sistemin yerine getirmesi gereken işlevlere dönüştürür, bunları bir akışta düzenler, aralarında neyin geçtiğini tanımlar ve onları bileşenlere tahsis eder. Bu kılavuz yöntemi ele alır ve tek bir örneği baştan sona işler: 6U bir Dünya gözlem CubeSat'i olan EO-1, en üst düzey işlevinden gerçek boşlukları bulan bir kapsama denetimine kadar.

Bu sayfada
  1. İşlevsel analiz nedir
  2. Sistem mühendisliği sürecindeki yeri
  3. İşlevler ve bileşenler
  4. En üst düzey işlev ve ayrıştırma düzeyleri
  5. İşlevsel akış: sıra, paralel, alternatifler ve döngüler
  6. Girdiler, çıktılar ve N2 görünümü
  7. Tahsis: gereksinimlerden işlevlere, işlevlerden bileşenlere
  8. Eksiksizliği denetleme
  9. Yaygın hatalar
  10. Çözümlü örnek: bir CubeSat'in işlevsel analizi
    1. Gereksinimler
    2. Ayrıştırma ve tahsis
    3. Akış
    4. İşlevsel arayüzler
    5. Kapsama
  11. Holarch'ta deneyin
  12. Sonra nereye gidilir

İşlevsel analiz nedir

İşlevsel analiz bir sistemi, neyden oluştuğuna karar vermeden önce ne yaptığıyla tanımlar. Sonucu bir işlevsel mimaridir: bir hiyerarşide düzenlenmiş, çalışma sıraları ve değiş tokuş ettikleri öğelerle birlikte bir işlevler kümesi. Her işlev karşıladığı gereksinimlere geri izlenir ve tasarım şekillendikçe onu yerine getiren bileşene ileri izlenir.

Çalışma dört soruyu yanıtlar:

  • Sistem gereksinimlerini karşılamak için ne yapmalıdır?
  • Her işlev daha küçük işlevlere nasıl ayrılır?
  • İşlevler hangi sırayla çalışır ve her biri diğerlerinden neye ihtiyaç duyar?
  • Her işlevi hangi bileşen yerine getirir ve kapsanmayan bir şey kalıyor mu?

Teknik eskidir ve hâlâ geçerlidir. İşlevsel akış blok diyagramları (FFBD) ve N2 çizelgeleri onlarca yıl önce havacılık ve uzay programlarından çıktı ve işlevsel akışı ve işlevsel arayüzleri göstermenin standart yolu olmaya devam ediyor. Model tabanlı araçlar aynı fikirleri korur ve bunları ayrı çizimler yerine tek bir bağlantılı model olarak saklar.

Sistem mühendisliği sürecindeki yeri

ISO/IEC/IEEE 15288 bir sistemin yaşam döngüsünün teknik süreçlerini tanımlar. İşlevsel analiz bunlardan ikisinin arasında yer alır: sistem gereksinimlerinin tanımlanması sürecinin çıktısından başlar ve mimari tanımlama sürecini besler. Uygulamada sıra şöyledir:

  1. Paydaş ihtiyaçları ve sistem gereksinimleri. Sorun ortaya konur ve gereksinimler yazılıp incelenir. İşlevsel analiz ancak girdisi kadar iyidir; iyi gereksinim yazma kılavuzu bu adımı ele alır.
  2. İşlevsel analiz. Gereksinimler işlevlere, bir akışa ve işlevsel arayüzlere dönüştürülür. Bu, çözümün mantıksal görünümüdür ve henüz donanım ve yazılım seçimlerinden bağımsızdır.
  3. Fiziksel mimari. Bileşenler seçilir ve işlevler onlara tahsis edilir. İşlevler arasındaki arayüzler bileşenler arasındaki arayüzlere dönüşür. Sistem mimarisi kılavuzu bu adımı, işlevler ile bileşenler arasında mantıksal bir katmanla birlikte ele alır.
  4. Doğrulama planlaması. Her gereksinim, karşılandığını göstermenin bir yolunu alır; bu bir gereksinim doğrulama matrisine kaydedilir ve onu karşılayan işlev ile bileşen test ekibine nereye bakacağını söyler.

Adımlar kesin olarak birbiri ardına gelmez. INCOSE Systems Engineering Handbook aralarındaki döngüleri anlatır: işlevleri analiz etmek eksik veya belirsiz gereksinimleri ortaya çıkarır (gereksinim döngüsü) ve onları tahsis etmek, bir işlevin herhangi bir aday bileşen için imkânsız veya fazla maliyetli olduğunu gösterir (tasarım döngüsü). İşlevsel analiz yaparken gereksinimleri, fiziksel tasarım değiştiğinde de işlevleri revize etmeyi bekleyin.

İşlevler ve bileşenler

Bir işlev bir dönüşümdür: girdiler alıp çıktılar üretir veya bir şeyin durumunu değiştirir. Bir bileşen ise işi yapan fiziksel veya yazılım öğesidir. İkisini ayrı tutmak yöntemin amacıdır: aynı işlevleri yerine getiren farklı tasarımları karşılaştırmanıza olanak tanır; bir ödünleşim çalışması da bunu yapar.

İşlevBileşen
YanıtladığıNe yapılmalı?Bunu ne yapar?
AdlandırmaBir fiil ve bir ad: Estimate Attitude (Yönelimi Kestir)Bir ad: Star Tracker (Yıldız İzleyici)
Ne zaman değişirGereksinimler değiştiğindeTasarım değiştiğinde
HiyerarşiAlt işlevlere ayrıştırmaParçaların montajı
Bağlantı biçimiGirdiler ve çıktılar (öğeler)Fiziksel veya mantıksal arayüzler

İyi işlev adları çözümden bağımsızdır. Store Payload Data, flash bellek, katı hâl kaydedici veya kamerada bir arabellek için yer bırakır; Write to Flash Card ise donanımı zaten seçmiştir. Yararlı bir test, oldukça farklı iki tasarımın işlevi adlandırıldığı şekliyle yerine getirip getiremeyeceğini sormaktır. Yalnızca biri yapabiliyorsa ad bir tasarım kararı içerir.

En üst düzey işlev ve ayrıştırma düzeyleri

İşlevsel analiz, sistemin amacını belirten tek bir en üst düzey işlevle başlar, örneğin Perform EO-1 Mission. Bu, birlikte en üst düzey işlevin vaat ettiği her şeyi yapan birinci düzey işlevlere ayrıştırılır ve bunların her biri yeniden ayrıştırılabilir. Sonuç, düzeye göre numaralandırılmış bir işlev ağacıdır: en üstte F0, altında F1'den F11'e, ardından F3.1, F3.2 vb.

Ağaç için bazı pratik kurallar:

  • Düzey başına üç ila yedi işlev. Daha azı düzeyin hiçbir şey katmadığını düşündürür; daha fazlası akışı okumayı zorlaştırır ve genellikle eksik bir gruplamayı gizler.
  • Her düzey eksiksizdir. Bir işlevin alt işlevleri birlikte üst işlevin yaptığı her şeyi yapar, başka hiçbir şeyi değil. Üst işlevin yaptığı ama hiçbir alt işlevin kapsamadığı her şey bir boşluktur.
  • Her seferinde bir düzey. Aşağı inmeden önce bir düzeyin akışını ve arayüzlerini bitirin. Birinci düzey değişmek üzereyse üçüncü düzeydeki ayrıntı boşa gider.
  • Bir işlev tahsis edilebildiğinde durun. Bir işlevi tek bir bileşene sığana kadar veya bir sonraki düzey yalnızca o bileşenin içeride nasıl çalıştığını anlatacak hâle gelene kadar ayrıştırın. O noktanın altındaki iş, bileşenin kendi tasarımına aittir.

İşlevsel akış: sıra, paralel, alternatifler ve döngüler

İşlev ağacı sistemin ne yaptığını söyler; akış hangi sırayla yaptığını söyler. Bir akış her seferinde bir üst işlev için çizilir ve yalnızca onun alt işlevlerini gösterir. FFBD gösterimi küçük bir yapı kümesi kullanır:

YapıAnlamıFFBD gösterimi
SıraBir sonraki işlev, öncekinin bittiği anda başlarOklarla birleştirilmiş bloklar
Paralel (AND)Tüm dallar çalışır ve akış hepsi bittiğinde devam ederBir AND kapısı dalları açar ve kapatır
Alternatif (OR)Bir koşulla seçilen tam olarak bir dal çalışırHer dalda koşulu yazılı bir OR kapısı
DöngüAkışın bir bölümü, bir koşul onu sona erdirene kadar tekrarlanırBir giriş kapısı (LP), bir çıkış OR kapısı ve gövdenin üstünde bir dönüş oku
ÇıkışBir döngüden erken çıkarDöngünün içindeki bir dalda bir çıkış işareti

Bir OR dalı boş olabilir: görüş alanında hedef yoksa hiçbir şey yapma geçerli bir alternatiftir. Döngü genellikle bir hız veya tekrar belirleyen bir gereksinimden gelir, örneğin görüntüleme döngüsünü her yörüngede tekrarla. Okuyucunun tahmin etmesi gerekmesin diye dönüş okunu tekrarı neyin yönlendirdiğiyle etiketleyin.

Zamanlama soruları da akışta başlar. İşlevlerin süreleri olduğunda aynı akış, bir döngünün zaman bütçesine sığıp sığmadığını denetlemek için simüle edilebilir; bu, işlevsel analizin performans gereksinimlerini beslemesinin bir yoludur (Monte Carlo kılavuzu bu sürelerin tek sayılar yerine dağılımlar olarak nasıl ele alınacağını gösterir).

Girdiler, çıktılar ve N2 görünümü

İşlevler öğe değiş tokuş eder: veri, malzeme, enerji veya sinyal. Her öğe bir işlevin çıktısı ve bir veya daha fazla başka işlevin girdisidir. Bu öğeleri adlandırmak bir işlev listesini mimariye dönüştüren şeydir, çünkü işlevler arasında geçen her öğe, işlevler farklı bileşenlere tahsis edildiğinde bir arayüz olur. Bu arayüzleri daha sonra bir arayüz kontrol belgesi ayrıntılı olarak tanımlar.

N2 çizelgesi (“N-kare” diye okunur) bu değiş tokuşları bir matris olarak gösterir:

  • İşlevler köşegen üzerinde yer alır.
  • A satırı, B sütunundaki bir öğe A işlevi tarafından üretilir ve B işlevi tarafından kullanılır.
  • Köşegenin üstündeki hücreler öğeleri akışta ileri taşır; köşegenin altındaki hücreler geri beslemedir.
  • Ek bir satır ve sütun, sistemin dışından gelen veya sistemden çıkan öğeleri gösterir.

Çizelge birçok sorunu bir bakışta görünür kılar: satırı boş bir işlev kimsenin kullandığı bir şey üretmez, sütunu boş bir işlev hiçbir şeye ihtiyaç duymaz (nadiren doğrudur) ve yoğun bir hücre kümesi aynı bileşene ait olan işlevleri işaret eder. Geri besleme hücreleri ikinci bir bakışı hak eder, çünkü her biri tasarımda birinin kararlı hâle getirmesi veya zamanlaması gereken bir döngüdür.

Tahsis: gereksinimlerden işlevlere, işlevlerden bileşenlere

Tahsis iki yönde işler ve ikisi de modelde izlenebilirlik bağlantılarıdır (gereksinim izlenebilirliği kılavuzu bu tür bağlantıların değişiklik etkisini nasıl desteklediğini ele alır):

  • Gereksinimlerden işlevlere. Her işlevsel gereksinim bir işlev tarafından karşılanır (LML terimleriyle gereksinim işlev tarafından satisfied by ilişkisiyle karşılanır). Performans gereksinimleri genellikle çıktısını kısıtladıkları işleve bağlanır: 4,5 m yer örnekleme mesafesini çözümle, Capture Images işlevine aittir.
  • İşlevlerden bileşenlere. En alt düzeydeki her işlev bir bileşen tarafından yerine getirilir (performed by). Bir üst işlev de alt işlevlerini yerine getiren bileşenler tarafından yerine getirilir.

Her işlevin tek bir bileşen tarafından yerine getirilmesini hedefleyin. İki bileşen tarafından paylaşılan bir işlev içinde bir arayüz gizler; her parçanın tek bir sahibi olana kadar onu ayrıştırın. Tersi sorun değildir: bir bileşen genellikle birkaç işlevi yerine getirir.

Her gereksinim bir işleve karşılık gelmez. Çalışma sıcaklığı, kütle, maliyet veya zorunlu bir standart gibi kısıtlar sisteme veya belirli bileşenlere uygulanır ve doğrudan oraya tahsis edilir. Bir inceleme bunları eksik işlev olarak saymasın diye kısıt olarak işaretleyin.

Eksiksizliği denetleme

İşlevsel bir mimari şu denetimlerden geçtiğinde incelemeye hazırdır:

  • Her işlevsel ve performans gereksinimi en az bir işlev tarafından karşılanır ve her kısıt sisteme veya bir bileşene tahsis edilmiştir.
  • Her işlev doğrudan veya üst işlevi aracılığıyla bir gereksinime izlenir. Gereksinimi olmayan bir işlev ya gereksizdir ya da eksik bir gereksinimin işaretidir; hangisi olduğuna karar verin ve harekete geçin.
  • En alt düzeydeki her işlev bir bileşen tarafından yerine getirilir.
  • Her işlev üst işlevinin akışında görünür ve her akış başlar ve biter.
  • Her girdinin bir üreticisi (başka bir işlev veya dış dünya) ve her çıktının bir tüketicisi vardır.
  • Her düzey eksiksizdir: alt işlevler üst işlevi kapsar.

İlk üç denetim mekaniktir ve bir modelleme aracı boşlukları listeleyebilir. Son üçü muhakeme gerektirir ve bunları yapmanın en hızlı yolu N2 çizelgesi ile FFBD'nin yan yana konduğu bir incelemedir.

Yaygın hatalar

HataNeden zararlıDüzeltme
İşlevleri bileşenlere göre adlandırmak (Star Tracker, Flight Software)Tasarım, alternatifler karşılaştırılmadan önce sabitlenir ve işlevsel ile fiziksel görünümler aynı çizime dönüşürHerhangi bir tasarımın yerine getirebileceği bir fiil ve adla yeniden adlandırın
Çok erken, çok derin ayrıştırmakDeğişmek üzere olan bir üst düzey için ayrıntılı işlevler yazılır ve ağaç kimsenin inceleyebileceğinden daha hızlı büyürAşağı inmeden önce bir düzeyi akışı ve arayüzleriyle bitirin
Her gereksinim için bir işlevAğaç gereksinim belgesini yansıtır ve tek bir gereksinimin adlandırmadığı işlevleri kaçırırGereksinimleri kısıtladıkları işlevin altında gruplayın; akışın gerektirdiği işlevleri ekleyin
Öğesiz bir akışArayüzler geç, entegrasyon sırasında keşfedilirHer işlevin neye ihtiyaç duyduğunu ve ne ürettiğini adlandırın ve N2 çizelgesini denetleyin
Bileşenler arasında paylaşılan işlevlerBir arayüz tek bir işlevin içinde gizlenir ve kimse onun sahibi olmazHer işlevin tek bir yerine getiricisi olana kadar ayrıştırın
Kısıtları işlev gibi ele almakAğaç, girdisi veya çıktısı olmayan Survive Launch Vibration gibi işlevlerle dolarKısıtları doğrudan sisteme veya bileşenlere tahsis edin

Çözümlü örnek: bir CubeSat'in işlevsel analizi

Örnek, 500 km güneşe eşzamanlı yörüngedeki kurgusal bir 6U Dünya gözlem CubeSat'i olan EO-1'dir. Dört bantlı bir push-broom kamera taşır, görüntüleri uyduda saklar, S-bant üzerinden indirir ve yerde ürünlere işletir. Uçtan uca MBSE örnek projesinin paydaş ihtiyaçlarından doğrulamaya kadar izlediği sistemin aynısıdır; bu yüzden buradaki işlevler orada anlatılan gereksinimlere, arayüzlere ve testlere bağlanır. Aşağıdaki her şey o modelden olduğu gibi alınmıştır; bu sayfa için hiçbir şey eklenmemiştir.

Bir uzay aracı yöntem için iyi bir sınavdır, çünkü işlevleri iki türe ayrılır. Görev zinciri, müşterinin parasını ödediği şeyi yapar: komutları almak, görüntüleri yakalamak, saklamak, iletmek ve ürünlere dönüştürmek. Destek işlevleri ise zincirin çalışabilmesi için uzay aracını hayatta tutar: güç, yönelim kontrolü ve arıza yönetimi. İşlevsel bir mimari ikisini de ve birbirlerine nasıl bağlı olduklarını göstermelidir.

İndir: EO-1 işlevsel ayrıştırma ve tahsis (Excel) veya aynı tablo CSV olarak. Her işlev için bir satır: kimlik, ad, üst işlev, girdiler, çıktılar, tahsis edilen bileşen, izlenen gereksinimler ve açıklama; ayrıca aşağıda ele alınan beş kapsama boşluğunu içeren ikinci bir sayfa. Kendi işlev listeniz için şablon olarak kullanın.

Gereksinimler

EO-1 Sistem Gereksinimleri Spesifikasyonu (SRS-001) altı bölümde 32 gereksinim içerir: görev görüntüleme, yönelim kontrolü, elektrik gücü, komut ve veri işleme, haberleşme ve yer operasyonları. Bunların 13'ü işlevsel, 19'u performans olarak etiketlidir; yedi kayıt daha bölüm başlıkları ve bir yörünge varsayımıdır ve bunlar tahsis edilmez. Örneğin geri kalanının başvurduğu gereksinimler şunlardır:

No.AdGereksinimTür
1.2Ground Sample DistanceThe payload shall resolve ground features at 4.5 m ground sample distance from the 500 km reference orbit.Performans
1.6.2Off-Nadir ImagingThe spacecraft shall image targets up to 25 degrees off nadir.Performans
2.3DetumbleThe ADCS shall reduce the body rates below 0.5 degrees per second within 3 hours of separation.İşlevsel
2.5Safe Mode RecoveryThe spacecraft should recover from safe mode quickly and resume imaging as appropriateİşlevsel
3.1Orbit Average PowerThe solar arrays shall generate at least 28 W orbit-average power at end of life.Performans
3.5Battery Thermal ControlThe thermal design shall keep the battery warm enough (TBD).İşlevsel
4.2Command ExecutionThe C&DH shall execute each stored command within 1 second of the scheduled time.İşlevsel
5.4Daily Data VolumeThe ground segment shall receive at least 3 GB of payload data each day.Performans
6.4Operator InterfaceThe operator interface shall be user friendly and/or easy to use.İşlevsel
6.5Planning Cycle TimeThe mission shall complete each planning cycle, from target list uplink to product delivery, within 100 minutes.Performans

Bunların bazıları kasıtlı olarak zayıftır. 2.5, 3.5 ve 6.4 belirsiz sözcükler veya bir TBD içeren taslaklardır ve örnekte bu hâlleriyle tutulurlar, çünkü işlevsel analiz bu tür gereksinimlerin yakalandığı yerlerden biridir.

Ayrıştırma ve tahsis

En üst düzey işlev, ayrılmadan görüntü teslimine kadar F0 Perform EO-1 Mission'dır. On bir birinci düzey işlev onu kapsar:

  • Ayrılmadan sonra: F1 Separate and Detumble, F2 Deploy Solar Arrays.
  • Destek işlevleri: F3 Generate and Store Power, F4 Determine and Control Attitude, F10 Enter Safe Mode.
  • Görüntüleme döngüsü: her yörüngede F6 Receive Commands, F7 Capture Images, F8 Store Payload Data ve F9 Transmit Payload Data'yı tekrarlayan F5 Operate Imaging Orbits.
  • Yerde: F11 Process and Deliver Images.

Bunlardan ikisi bir düzey daha ayrıştırılır, çünkü işleri farklı sahipleri olan parçalara bölünmüştür. Güç F3.1 Convert Sunlight to Power, F3.2 Store Battery Energy ve F3.3 Regulate Bus Power'a; yönelim F4.1 Estimate Attitude, F4.2 Compute Control Torques, F4.3 Drive Reaction Wheels ve F4.4 Unload Wheel Momentum'a ayrılır. Bu, toplam 18 işlev verir. Diğerleri birinci düzeyde kalır, çünkü her biri zaten tek bir bileşene sığar.

Tabloyu tasarım hakkında söyledikleri için okuyun:

  • Üst işlevler alt sistemlere, alt işlevler parçalara gider. F3'ü EPS, alt işlevlerini ise güneş panelleri, batarya paketi ve güç dağıtım birimi yerine getirir. Batarya tedarikçisi değiştiğinde model, onunla birlikte tam olarak hangi işlevin ve hangi gereksinimin (3.2 Battery Capacity) değiştiğini gösterir.
  • İki sahibi olan bir gereksinim işaretlenir. 2.3 Detumble hem F1 Separate and Detumble hem de F4.4 Unload Wheel Momentum tarafından karşılanır. İki iddia da makuldür: F1 görev aşamasıdır, F4.4 mekanizmadır (dönüş sönümlemeyi manyetik torklayıcılar yapar). Doğrulama için gereksinimi hangisinin taşıyacağına karar verin; aksi hâlde test ekibi aynı testi iki kez planlar veya hiç planlamaz.
  • Yerine getirici gereksinimin öznesiyle eşleşmelidir. F6 Receive Commands'ı UHF alıcı-verici yerine getirir, ancak C&DH'nin saklanan komutları zamanında yürütmesi gerektiğini söyleyen 4.2'yi taşır. Telsiz komutları alır; uçuş bilgisayarı onları zamanlar ve yürütür. Bu uyumsuzluk eksik bir işlevin ilk işaretidir ve aşağıdaki N2 görünümü bunu doğrular.

Akış

Ayrılma ve panel açılmasından sonra güç üretimi ve yönelim kontrolü başlar ve paralel çalışır. Ardından görüntüleme döngüsü her yörüngede tekrarlanır: komutları al, yakala, sakla ve ya veriyi ilet (nominal) ya da güvenli moda geç (arıza). Ürünler yerde işlenir. Kompakt akış gösterimiyle:

F1 -> F2 -> AND(F3 | F4) -> LOOP[F5, return="next orbit"](F6 -> F7 -> F8 -> OR(F9 | F10)) -> F11

Burada üç modelleme kararı görünür:

  • Döngü bir işlevdir. F5 Operate Imaging Orbits bir blok olarak değil, döngünün çevresindeki kesikli çerçeve olarak çizilir. Tek bir adım üzerinde değil, tekrarın kendisi üzerindeki gereksinimler olan 1.6 Revisit Time ve 1.7 Mission Lifetime'ı taşır.
  • Destek işlevlerinin kendi akışları vardır. F3 ve F4 bu düzeyde bir kez görünür, ancak her birinin içinde bir akış vardır: F3 her yörüngede F3.1 → F3.3 → F3.2'yi, F4 ise her kontrol çevriminde F4.1 → F4.2 → AND(F4.3 | F4.4)'ü tekrarlar. Bunları görüntüleme döngüsünün içine çizmek geçişler arasında durdukları izlenimini verirdi, oysa durmazlar.
  • Arıza dalının geri dönüş yolu yoktur. F10 Enter Safe Mode'dan sonra döngü bir sonraki yörüngeyle devam eder. Akıştaki hiçbir şey uzay aracını güvenli moddan çıkarmaz; bu, belirsiz 2.5 gereksiniminin işlevsel tarafıdır.

Bir inceleyici F11'i de sormalıdır. Döngüden sonra yer aldığından, çizildiği hâliyle yer segmenti görüntüleri yalnızca bir kez, görev bittiğinde işler. 6.2 gereksinimi her indirmeden sonra 6 saat içinde ürün ister; bu yüzden ürün işleme döngünün içine veya paralel bir yer segmenti döngüsüne aittir. Bu kadar küçük bir diyagramı okumak kolaydır ve bu tür hataları düzeltmek de en ucuz o zamandır.

İşlevsel arayüzler

Bir üst işlevin N2 çizelgesi alt işlevlerinin ne değiş tokuş ettiğini gösterir. Güç işlevleri açık bir örnek oluşturur:

  • Array Power Output ve Battery Discharge Power köşegenin üstündedir: ikisi de F3.3 Regulate Bus Power'a ileri akar; güç dağıtım biriminin EPS'nin merkezi olmasının nedeni budur.
  • F3.3'ten F3.2'ye Battery Charge Power köşegenin altındadır: geri besleme. Batarya beslediği regülatörün kendisi tarafından şarj edilir; bu, şarj kontrolcüsünün kararlı tutması gereken ve 3.3 deşarj derinliği sınırının kısıtladığı bir döngüdür.
  • Safe Mode Commands dışarıdan girer ve Power Telemetry dışarı çıkar. İkisi de bir üst düzeyde F10 Enter Safe Mode'a bağlanır: güç işlevleri bara durumunu bildirir, güvenli mod da buna yanıt olarak yük atar. Bu çift, iki birinci düzey işlev arasında işlevsel bir arayüzdür ve F10'u C&DH, F3.3'ü güç dağıtım birimi yerine getirdiğinden aralarındaki fiziksel bağlantıya dönüşür (modelde IF-09 Power Telemetry Link).

F0'ın N2 çizelgesi görev zincirini aynı şekilde gösterir. Öğeleri on bir birinci düzey işlev boyunca izlemek şunu verir:

KaynakÖğeHedef
DışImaging PlanF6 Receive Commands
F6 Receive CommandsCommand PacketsDış (bu düzeyde hiçbir işlev bunları almaz)
Dış (bu düzeyde hiçbir işlev bunu üretmez)Command ScheduleF7 Capture Images
F7 Capture ImagesImage StripF8 Store Payload Data
F8 Store Payload DataDownlink FramesF9 Transmit Payload Data
F9 Transmit Payload DataImage Data PackageDış
DışRaw Image FilesF11 Process and Deliver Images

Yakalama, saklama ve iletme düzgün bir zincir oluşturur. İlginç olan iki kopukluktur. Komut paketleri F6'dan çıkar ve F7'ye bir komut çizelgesi ulaşır; arada hiçbir şey yoktur: paketleri doğrulayan ve zaman etiketli çizelgeyi yükleyen adım işlev ağacında eksiktir. Modelin başka bir yerinde, operasyon senaryosunda C&DH tarafından yerine getirilen OPS.3 Load Command Schedule olarak vardır; 4.2 gereksiniminin ait olduğu yer de orasıdır. Benzer şekilde görüntü veri paketi uzay aracından çıkar ve ham görüntü dosyaları F11'de belirir: geçişin yer istasyonunda alınması ağaçta bir işlev değildir, oysa yer segmenti üzerindeki bir gereksinim olan 5.4 Daily Data Volume, uzay aracındaki F9'a tahsis edilmiştir. İki durumda da düzeltme aynıdır: eksik işlevi ekleyin (örneğin F6'nın altına Load Command Schedule ve F11'den önce Receive Downlink), gereksinimi ona taşıyın ve gereksinimin adlandırdığı bileşene tahsis edin.

Kapsama

18 işlevin her biri en az bir gereksinimi karşılar, bu yüzden ikinci liste boştur. Birincisi boş değildir:

Beş boşluğun her birinin farklı bir nedeni vardır ve her biri farklı bir düzeltme gerektirir:

GereksinimNedenDüzeltme
1.6.2 Off-Nadir ImagingTahsis atlanmış. Doğrudan ADCS donanımına bağlı, ancak hiçbir işlev onu taşımıyor.F4 Determine and Control Attitude'a tahsis edin. Nadir dışı yönlendirme dönüş manevraları ekler; bu yüzden 2.4 Target Slew'a ve tekerlek boyutlandırmasına göre denetleyin.
2.5 Safe Mode RecoveryEksik işlev. FFBD bunu gösterir: arıza dalının geri dönüş yolu yoktur.Gereksinimi bir süre ve bir koşulla yeniden yazın, ardından akışta F10'dan sonra bir kurtarma işlevi ekleyin.
3.5 Battery Thermal ControlEksik işlev. Ağaçtaki hiçbir işlev sıcaklığı kontrol etmiyor.Control Battery Temperature gibi bir işlev ekleyin, tahsis edin (Structure and Thermal'da bir ısıtıcı veya EPS) ve TBD'yi ısıl analizden gelen aralıkla değiştirin.
6.4 Operator Interfaceİşlev değil. “User friendly and/or easy to use” doğrulanamaz.Ölçülebilir ölçütler olarak yeniden yazın ve Mission Operations Center'a kısıt olarak tahsis edin.
6.5 Planning Cycle TimeAğacın dışında tahsis edilmiş. Operasyon senaryosu eylemi Run Nominal Imaging Pass onu taşıyor.F5 Operate Imaging Orbits'e bir zaman bütçesi olarak tahsis edin ve her adımda sürelerle döngüyü simüle ederek denetleyin.

N2 görünümündeki iki kopuklukla birlikte bu, eksiksiz görünen bir model üzerinden tek bir geçişte yedi bulgu demektir. Dördü eksik işlevlere işaret eder (ikisi belirsiz gereksinimlerin arkasında), ikisi tahsis hatasıdır ve biri hiç işlev olmayan bir gereksinimdir. Hiçbirini bulmak için donanım gerekmez ve hepsini şimdi düzeltmek entegrasyonda düzeltmekten daha ucuzdur.

Holarch'ta deneyin

Holarch, LML projeleri ve SysML v2 projeleri olan bir MBSE aracıdır. Lifecycle Modeling Language'e (LML 2.0, LML 1.x modelleri desteklenir) dayanan bir LML projesinde işlevler Action, bileşenler Asset'tir; bir SysML v2 projesinde ise action ve part kullanımlarıdır (bkz. SysML v2 projeleri). Yukarıdaki örnek CubeSat EO-1 demo projesidir: Projeleri yönet → Project Files ▾ → Yeni demo proje → CubeSat (Rehberli sistem mühendisliği) ile oluşturun, ardından Davranış → İşlevsel Analiz'i açın. Kendinizinkini oluşturmak için:

  1. Gereksinimleri bir gereksinim belgesine yazın ve Functional Requirement veya Performance Requirement olarak etiketleyin; her performans gereksinimini kısıtladığı işlevsel gereksinimin altına koyun.
  2. Belgeden Görünüm ▾ → Şurada aç ▸ İşlevsel Analiz'i seçin, ardından İşlevler sekmesinde Kurallarla çıkar…'a tıklayın. Önerilen işlevleri gözden geçirin, en üst düzey işlevin adını belirleyin, Üst öğe ile alt işlevler oluşturun ve Uygula'ya tıklayın. Bkz. bir gereksinim belgesinden işlev türetme.
  3. Akış ve FFBD sekmesinde akışı AND içine al, OR içine al ve LOOP içine al ile düzenleyin veya yukarıda gösterilen gösterimle Metin olarak düzenle… üzerinden yazın. FFBD'yi aç diyagramı çizer.
  4. Her işlevin ürettiği ve aldığı öğeleri ekleyin, ardından bir üst işlevin diyagramını diyagram türü seçicisiyle N2 Diyagramı'na geçirin.
  5. Her işlevi özellik panelinin İzleme bölümünde performed by ile bileşenine bağlayın ve bileşenleri tahsis tablosunda göstermek için Alt sistem'i işaretleyin.
  6. Tahsis edilmemiş gereksinimleri ve gereksinimi olmayan işlevleri listelemek için Kapsama sekmesini açın ve tabloları (CSV, XLSX, DOCX) veya Tahsis raporu (Word)'nu dışa aktarın.

Aynı akış bir Action Diyagramı olarak açılır; burada Düzenle ▾ → Asset Diyagramı oluştur, yerine getiricilerden ve değiş tokuş ettikleri öğelerden ilk bir fiziksel mimari oluşturur. İşlevsel Analiz belgeleri her denetimi ele alır.

Sonra nereye gidilir