Holarch

Kılavuz · Analiz

Ödünleşim çalışması örneği: duyarlılık analizli ağırlıklı karar matrisi

Bu kılavuzu dinleyin 24 dk

Elle çözülmüş eksiksiz bir ödünleşim çalışması örneği: küçük bir Dünya gözlem uydusu için üç faydalı yük indirme bandı; bir gereksinime göre elenir, ağırlıklı altı ölçüte göre puanlanır, ikinci bir yolla denetlenir, sıralama tersine dönmesine karşı sınanır ve gerekçesi, gereksinimleri ve riskiyle birlikte kaydedilir.

Bu sayfada
  1. Ödünleşim çalışması nedir ve ne zaman yapılır
  2. Örnek: CubeSat EO-1 indirme bandının seçimi
  3. Adım 1: kararı tanımlayın, alternatifleri listeleyin, eleyin
  4. Adım 2: ölçütleri gereksinimlerden, ölçülerden ve risklerden türetin
  5. Adım 3: ağırlıkları belirleyin ve tuzaklarını bilin
  6. Adım 4: puanlama ölçekleri ve normalleştirme
  7. Adım 5: ağırlıklı karar matrisi
  8. Adım 6: duyarlılık analizi: sonucu tersine çevirmek için bir ağırlık ne kadar değişmeli
  9. Adım 7: gerekçeyi kaydedin ve gereksinimlere ve risklere bağlayın
  10. Yaygın hatalar
  11. Holarch'ta deneyin
  12. Sonra nereye gidilir

Ödünleşim çalışması nedir ve ne zaman yapılır

Ödünleşim çalışması, tek bir tasarım sorusuna yönelik alternatif çözümlerin, sistemin yapması gerekenlerden gelen ölçütlere göre yapılandırılmış bir karşılaştırmasıdır. Çıktısı yalnızca bir seçim değil, bir kayıttır: hangi seçeneklerin değerlendirildiği, nasıl yargılandıkları, sonucun ne kadar kesin olduğu ve ekibin seçtiğini neden seçtiği. ISO/IEC/IEEE 15288 bu çalışmayı karar yönetimi sürecine yerleştirir; INCOSE Systems Engineering Handbook da aynı kalıbı karar analizi başlığı altında anlatır.

Bir karar şu özellikleri taşıdığında bir ödünleşim çalışması yapın:

  • Birkaç inandırıcı seçenek. Bir seçenek önemli olan her şeyde açıkça kazanıyorsa nedenini yazın ve devam edin.
  • Birbiriyle yarışan ölçütler. En hızlı seçenek en ağır ve en çok güç tüketen seçenektir; en ucuzu ise yeterli olmayabilir. Bir ödünleşim çalışması ölçütler arasındaki değişim oranını açık hâle getirir.
  • Geri alınması pahalı sonuçlar. Mimari seçimleri, teknoloji seçimleri, üret ya da satın al kararları ve önemli arayüzler tipik örneklerdir. Bir işlevi hangi bileşenin taşıması gerektiği yaygın bir sorudur; sistem mimarisi kılavuzu bu tür seçimlerin nereden geldiğini gösterir.
  • Birisi sonradan soracaktır. Bir inceleyici, bir müşteri veya tasarımı devralan mühendis nedenini bilmek isteyecektir. Çalışma bunun yanıtıdır.

Bir ödünleşim çalışması mühendislik yargısının yerini almaz. Yargıyı başkalarının görebileceği, sorgulayabileceği ve tekrarlayabileceği şekilde düzenler.

Örnek: CubeSat EO-1 indirme bandının seçimi

Örnek, MBSE örnek projesinin görev ihtiyacından doğrulamaya kadar adım adım ele aldığı küçük Dünya gözlem uydusu CubeSat EO-1 projesindeki ödünleşim çalışmasıdır. Aşağıdaki her ad, sayı ve tanımlayıcı o modelden gelir; böylece çalışma aynı projede izlenebilir.

EO-1 yörüngeden ekinleri görüntüler ve resimleri ortak yer istasyonlarına indirir. Ön tasarım incelemesinden (PDR) önce ekip, faydalı yük indirmesi için telsiz bandını seçmek zorundaydı. Çalışma TR-1 Downlink Band Selection'dır ve DEC-1 Select Payload Downlink Band kararını besler. Modelin şu bölümleri onunla ilgilidir:

ÖğeNe söyler
Gereksinim 5.1, S-band Downlink RateVerici faydalı yük verisini 10 Mbps hızla indirmelidir.
TPM-3, Payload Downlink RateEşik 8 Mbps, hedef 12 Mbps.
TPM-1, Spacecraft MassEşik 12 kg, hedef 10 kg; iletişim alt sistemine 0.55 kg tahsis edilmiştir.
TPM-2, Orbit-Average Power Margin28 W'lık yörünge ortalaması tahsisinin (Gereksinim 3.1) üzerindeki pay: eşik %10, PDR'de %15.
RK-4, S-band License DelayFrekans koordinasyonu fırlatmadan önce verilmez; bu durumda faydalı yük verisi UHF hızıyla sınırlı kalır.

Adım 1: kararı tanımlayın, alternatifleri listeleyin, eleyin

Kararı kapsamı belli bir soru olarak yazın: Faydalı yük indirmesini hangi telsiz bandı taşıyacak? Kesin bir soru, çalışmanın hangi yer istasyonlarıyla sözleşme yapılacağı veya hangi antenin uçurulacağı gibi komşu kararlara kaymasını önler.

Ardından alternatifleri, başta geniş tutarak listeleyin. Çalışma üç alternatifle ilerler:

  1. 1.5.2 S-band Transmitter: 2.2 GHz, 10 Mbps, temel tasarım.
  2. ALT-X X-band Transmitter: yama dizili 8.2 GHz, 50 Mbps.
  3. ALT-KA Ka-band Transmitter: boru antenli 26 GHz, 150 Mbps.

Puanlamadan önce eleyin. Her seçeneğin karşılaması gereken gereksinimler ağırlıklı ölçütler değil, geçti/kaldı kapılarıdır. Gereksinim 5.1 hızı 10 Mbps olarak belirler. (Metni S bandı vericisini adlandırır, çünkü gereksinim seçilen tasarıma göre yazılmıştır; eleme ölçütü olarak bu, 10 Mbps hızıdır.) Üç bant da bunu karşılar, dolayısıyla üçü de devam eder. Bir kapının ne yaptığını göstermek için ilk çalıştayda gündeme gelebilecek ve demoda bulunmayan dördüncü bir fikri ele alalım: faydalı yük verisini uzay aracının zaten taşıdığı UHF alıcı-vericisi üzerinden göndermek. 9.6 kbps hızıyla (Gereksinim 5.2) 10 Mbps'yi yaklaşık bin kat ıskalar; bu yüzden çalışmadan burada, nedeni kaydedilerek çıkar. Uyumsuz bir seçeneği matrise alırsanız kütle, güç ve maliyet için yüksek puanlar onun işi yapamayacağı gerçeğini gizleyebilir.

Hangi sınırların kapı olduğunu bilin. Ka bandı ünitesi 0.6 kg ağırlığındadır; 0.55 kg'lık iletişim tahsisinin tamamından fazladır. Bir tahsis ekibin kendi tasarım seçimidir ve yeniden dengelenebilir; bu yüzden burada bir kapı olarak değil, Mass ölçütü olarak puanlamada kalır. Sınır bir müşteri gereksinimi olsaydı Ka bandı bu adımda elenirdi.

Adım 2: ölçütleri gereksinimlerden, ölçülerden ve risklerden türetin

Bir ölçüt, bir alternatifin paydaşların önem verdiği bir şeyi ne kadar iyi yaptığını ölçer. İyi ölçütler bir gereksinime, bir ölçüye veya bir riske izlenir, alternatifleri birbirinden ayırt eder ve birbirinden bağımsızdır. Çalışma altı ölçüt kullanır:

ÖlçütKaynakÖlçüm biçimiDaha iyisi
Data RateGereksinim 5.1, TPM-3Sürekli faydalı yük indirme hızı, MbpsYüksek
KütleTPM-1, iletişim tahsisiVerici ve anten kütlesi, kgDüşük
Power DrawTPM-2, Gereksinim 3.1Vericinin yörünge ortalaması güç tüketimi, WDüşük
Ground Station AvailabilityOrtak yer ağıBandı destekleyen ortak istasyonların payı, 1–10 arası derecelendirme (10 = tümü)Yüksek
Licensing ScheduleRK-4Fırlatmadan önce frekans lisansı alınacağına duyulan güven, 1–10 arası derecelendirme (10 = lisans elde)Yüksek
Recurring CostProgram bütçesiUçuş ünitesi fiyatı, bin ABD dolarıDüşük

Ölçütlerden ikisi ölçüm değil, derecelendirmedir. Derecelendirmeden önce, yukarıdaki açıklamaların yaptığı gibi, her ölçeğin uçlarının ne anlama geldiğini yazın; böylece 6 her değerlendirici için aynı anlama gelir.

Kümeyi çakışmalara karşı denetleyin. Yer istasyonu erişilebilirliği ve lisans takvimi, bir bandın ne kadar kalabalık ve düzenlenmiş olduğuna bağlıdır; burada ayrı kalırlar, çünkü biri istasyonların var olup olmadığını, diğeri iznin zamanında gelip gelmeyeceğini sorar. Kütle ve güç tüketimi vericinin boyutuyla birlikte artar, ama farklı bütçelerden pay alırlar. Kimsenin sonucu değiştirmek için ölçütleri sonradan birleştirmemesi veya bölmemesi için her sınırı yazın.

Adım 3: ağırlıkları belirleyin ve tuzaklarını bilin

Ağırlıklar her ölçütün diğerlerine göre ne kadar önemli olduğunu belirtir. Bunları paydaşlarla, alternatiflerin değerleri girilmeden önce belirleyin. Çalışma tam sayı ağırlıklar kullanır:

ÖlçütHam ağırlıkNormalleştirilmiş ağırlık
Data Rate33 / 13 = 0.231
Kütle11 / 13 = 0.077
Power Draw22 / 13 = 0.154
Ground Station Availability30.231
Licensing Schedule20.154
Recurring Cost20.154
Toplam131.000

Normalleştirme (her ağırlığı toplama bölme) ağırlıkların toplamını 1 yapar; böylece ekip hangi ham sayıları seçmiş olursa olsun ağırlıklı puan, ölçüt puanlarıyla aynı 0–10 ölçeğinde kalır.

Ağırlıklandırmada yaygın tuzaklar:

  • Sahte kesinlik. 0.237'lik bir ağırlık, kimsenin sahip olmadığı bir güveni ima eder. Kaba ağırlıklar artı bir duyarlılık analizi daha dürüsttür.
  • Çok fazla ölçüt. On beş ölçütle her biri yüzde birkaç pay alır ve hiçbiri sonucu değiştiremez. Genellikle beş ile sekiz ölçüt yeterlidir; gerisini birleştirin veya çıkarın.
  • Bir gereksinimi gizleyen ağırlıklar. Ağırlığı 1 olan zorunlu bir gereksinim oylamada geride kalabilir. Zorunlu öğeler, Gereksinim 5.1'in 1. adımda olduğu gibi elemeye aittir.
  • Puanlardan sonra belirlenen ağırlıklar. Ekip sayıları gördükten sonra her ağırlık değişikliğinin yanıtı yönlendirdiğinden şüphelenilir, çoğu zaman da haklı olarak.

İkili karşılaştırma (her ölçütün diğer her biriyle karşılaştırılması) gibi yapılandırılmış yöntemler bir grubun ağırlıklar üzerinde anlaşmasına yardımcı olabilir. Yargıyı ortadan kaldırmazlar; onu izlenebilir kılarlar.

Adım 4: puanlama ölçekleri ve normalleştirme

Ham değerlerin birimleri farklıdır: saniyede megabit, kilogram, watt, dolar, derecelendirme. Bunları toplamak için her ham değer ortak bir ölçekte, burada 0 ile 10 arasında, bir puana dönüştürülür. Çalışma iki yöntem kullanır.

En kötü ve en iyi değer arasında doğrusal ölçek. En kötü değer 0, en iyi değer 10 puan alır, aradaki değerler enterpolasyonla bulunur ve dışındaki değerler sınırlanır. Düşük olanın daha iyi olduğu bir ölçütte en kötü değer yüksek olandır.

score = 10 × (value − worst) / (best − worst), clamped to 0…10

Doğrudan derecelendirme. Yer istasyonu erişilebilirliği ve lisans takvimi zaten 1–10 arası derecelendirmelerdir; bu yüzden derecelendirme puanın kendisidir.

ÖlçütYöntemEn kötü → en iyiDayanak noktalarının kaynağı
Data RateDoğrusal8 → 60 Mbps8 Mbps TPM-3 eşiğidir; çalışma 60 Mbps'nin üzerinde ek bir fayda saymaz
KütleDoğrusal0.6 → 0.32 kgGirilen değerlerin aralığı
Power DrawDoğrusal9.5 → 3.4 WGirilen değerlerin aralığı
Ground Station AvailabilityDoğrudan 1–10DerecelendirmeOrtak istasyonların payı
Licensing ScheduleDoğrudan 1–10DerecelendirmeLisansa duyulan güven
Recurring CostDoğrusal210 → 45 k$Girilen değerlerin aralığı

Dayanak noktaları yargı taşır ve bu çalışma iki türü de gösterir:

  • Sabit dayanak noktaları (Data Rate). Ölçek TPM-3 eşiğinden başlar ve 60 Mbps'de durur; bu yüzden Ka bandının 150 Mbps'si, 60 Mbps'nin alacağı aynı 10 puanı alır. Bu tavan, görevin daha fazla hızı kullanamayacağına dair bir beyandır ve önemlidir: girilen değerlere dayalı bir ölçekte (8 → 150 Mbps) X bandının 50 Mbps'si 8.08 yerine 2.96 puan alır ve ağırlıklı puanı 6.13'ten 4.94'e düşerdi. S bandının Gereksinim 5.1'i karşıladığı hâlde hız için yalnızca 0.38 puan aldığına da dikkat edin. Ölçüt, gereksinimin ötesindeki hızı ödüllendirir; dolayısıyla ağırlığı aslında görevin ileride daha fazla veriye ihtiyaç duyup duymayacağı üzerine bir bahistir.
  • Aralıktan alınan dayanak noktaları (Mass, Power Draw, Recurring Cost). Çalışma bu dayanak noktalarını boş bırakır; bu yüzden araç girilen en düşük ve en yüksek değerleri kullanır. Bu hızlıdır ama küçük farkları büyütür: en hafif ve en ağır üniteyi 0.28 kg ayırır ve bu fark 10 puanın tamamını alır. Aralık dayanak noktaları ayrıca bir alternatif eklendiğinde veya çıkarıldığında kayar ve bu da diğer alternatiflerin puanlarını değiştirir. Bir gereksinim veya tahsis bir sınır veriyorsa onun yerine o sınıra dayanın.

Doğrusal bir ölçek, iyileşmenin her biriminin aynı değerde olduğunu varsayar. Öyle olmadığında kademeli bir ölçek (eşikler) veya eğrisel bir değer fonksiyonu daha iyi uyar. Duyarlılık analizi biçimin önemli olduğunu söyleyene kadar basit tutun.

Adım 5: ağırlıklı karar matrisi

Modelin özelliklerinden ve ekibin derecelendirmelerinden her alternatifin değerleri:

ÖlçütS bandıX bandıKa bandı
Data Rate, Mbps1050150
Mass, kg0.320.450.6
Power Draw, W3.45.89.5
Ground Station Availability, 1–10952
Licensing Schedule, 1–10864
Recurring Cost, k$45120210

Yukarıdaki ölçeklerle puanlara dönüştürülür. Örnek olarak X bandının güç tüketimini alın: 10 × (5.8 − 9.5) / (3.4 − 9.5) = 10 × 3.7 / 6.1 = 6.07.

ÖlçütAğırlıkS bandıX bandıKa bandı
Data Rate0.2310.388.0810.00
Kütle0.07710.005.360.00
Power Draw0.15410.006.070.00
Ground Station Availability0.2319.005.002.00
Licensing Schedule0.1548.006.004.00
Recurring Cost0.15410.005.450.00
Ağırlıklı puan7.246.133.38
Sıra123

Ağırlıklı puan, her puanın normalleştirilmiş ağırlığıyla çarpımlarının toplamıdır. S bandı için, dört basamaklı ağırlıklarla:

0.2308 × 0.385 + 0.0769 × 10 + 0.1538 × 10 + 0.2308 × 9 + 0.1538 × 8 + 0.1538 × 10
= 0.089 + 0.769 + 1.538 + 2.077 + 1.231 + 1.538
= 7.24

Yuvarlama burada etkisini gösterir: tablodaki üç basamaklı ağırlıklarla (0.231, 0.077, 0.154) aynı toplam 7.25 çıkar. Ağırlıkların toplamı yuvarlamadan sonra 1.001'dir ve hata ikinci ondalık basamağa düşer.

İkinci bir yolla, ham ağırlıklarla denetleyin. Tam sayı ağırlıklarla çarpın, toplayın ve toplamlarına, 13'e bölün. Hesaplamaya yuvarlanmış hiçbir ağırlık girmez:

S-band:  (3×0.385 + 1×10.00 + 2×10.00 + 3×9 + 2×8 + 2×10.00) / 13 = 94.15 / 13 = 7.24
X-band:  (3×8.077 + 1×5.357 + 2×6.066 + 3×5 + 2×6 + 2×5.455)  / 13 = 79.63 / 13 = 6.13
Ka-band: (3×10.00 + 1×0     + 2×0     + 3×2 + 2×4 + 2×0)      / 13 = 44.00 / 13 = 3.38

Üçüncü, daha kaba bir görünüm: Pugh matrisi. S bandını referans alarak diğer her alternatifi ölçüt başına daha iyi (+), aynı (0) veya daha kötü (−) olarak işaretleyin. X bandı ve Ka bandı birer ölçütte (veri hızı) daha iyi, beşinde daha kötüdür; bu yüzden ikisinin de net sonucu −4'tür. İşaretleri ağırlıklandırmak her biri için 3/13 − 10/13 = −0.54 verir: referanstan daha kötü. Pugh görünümü X bandını Ka bandından ayıramaz, ancak öndeki seçenek konusunda matrisle aynı fikirdedir ve ödünleşimin biçimini açıkça ortaya koyar: beş dezavantaja karşı tek bir güçlü avantaj.

Üç görünüm de aynı fikirdedir ve aynı toplamlar aşağıdaki ekran görüntülerindeki araçtan da çıkar. S bandı, 10 puanlık bir ölçekte X bandının 1.12 puan önündedir; Ka bandı çok geridedir. Yine de bir önde olma durumu ancak arkasındaki ağırlıklar kadar sağlamdır; bir sonraki adımın sınadığı da budur.

Adım 6: duyarlılık analizi: sonucu tersine çevirmek için bir ağırlık ne kadar değişmeli

Ağırlıklar çalışmanın en belirsiz girdileridir. Bir duyarlılık analizi her seferinde bir ağırlığı değiştirir, diğer ağırlıkları olduğu gibi tutar ve öndeki seçeneğin değiştiği ağırlığı, sıralama değişim noktasını bulur. Değişim noktası mevcut ağırlıktan ne kadar uzaksa karar o kadar sağlamdır.

Data Rate için elle çözüm. Ham ağırlığı w olsun; diğer beşi olduğu gibi kalır (toplam 10). Her alternatifin ağırlıklı toplamı, veri hızı olmadan toplamı artı w çarpı veri hızı puanıdır ve her toplam aynı 10 + w değerine bölünür; dolayısıyla öndeki, toplamı büyük olandır:

S-band:  (94.15 − 3×0.385) + 0.385w = 93.00 + 0.385w
X-band:  (79.63 − 3×8.077) + 8.077w = 55.40 + 8.077w
Equal when 93.00 + 0.385w = 55.40 + 8.077w  →  w = 37.60 / 7.692 = 4.89
Normalized: 4.89 / (10 + 4.89) = 0.328   (now 3 / 13 = 0.231)

Ka-band: (44.00 − 3×10) + 10w = 14.00 + 10w
Overtakes X-band when 14.00 + 10w = 55.40 + 8.077w  →  w = 21.5, normalized 0.683

Veri hızı ağırlığının 3 yerine 4.9 olması önde olmayı X bandına verir; Ka bandı ancak veri hızı toplam ağırlığın üçte ikisinden fazlasını taşıdığında öne geçer. Her ölçüt için aynı hesaplama:

ÖlçütMevcut ham ağırlıkDeğişim noktasındaki ham ağırlıkMevcut normalleştirilmiş → değişim noktasıYeni önde olan
Data Rate34.890.231 → 0.328X bandı
Kütle1YokSağlamYok
Power Draw2YokSağlamYok
Ground Station Availability3YokSağlamYok
Licensing Schedule2YokSağlamYok
Recurring Cost2YokSağlamYok

Beş sağlam ölçütte 0'dan yukarı hiçbir ağırlıkta sıralama değişimi yoktur: S bandı her birinde iki rakibi kadar veya onlardan daha iyi puan alır; bu yüzden daha fazla ağırlık yalnızca farkını açar ve ağırlık 0 olduğunda da kalan ölçütler yine onu öne çıkarır.

Nasıl okunur:

  • Karar tek bir ağırlığa dayanır. Öndeki seçeneği yalnızca veri hızı değiştirebilir. Normalleştirilmiş ağırlığında 0.098'lik bir değişim (0.231'den 0.328'e) bunu yapar; bu yaklaşık %42'lik bir artıştır. Bu uzak değildir: her ağırlığın ±%50 oynatıldığı bir tornado grafiği, S bandının 1.12 puanlık farkının alt uçta 2.44'e çıktığını ve üst uçta 0.20 puanlık bir açığa dönüştüğünü gösterir.
  • Ağırlığın ardındaki soru veri hacmidir. Veri hızı ancak görevin S bandının taşıyabileceğinden fazla veri aktarması gerekiyorsa daha önemlidir. Bu, telsiz bantlarıyla değil, gelecekteki toplama planlarıyla ilgili bir sorudur ve karar kaydının adlandırması gereken koşul budur.
  • Ölçek de ağırlık kadar önemlidir. 4. adımda gösterildiği gibi, 60 Mbps tavanı ve 8 Mbps tabanı X bandının veri hızı puanını belirler. Ölçeğe başka dayanak noktaları verin, değişim noktası da kayar.
  • Sağlam ölçütler daha az tartışma gerektirir. Kütle, güç, yer istasyonları, lisanslama veya maliyet üzerindeki hiçbir ağırlık öndeki seçeneği değiştirmez; bu yüzden bu ağırlıklar üzerine tartışmalar kararı değiştirmez.

Ağırlıklara duyarlılık bir tür belirsizliktir. Değerler de belirsizdir (X bandı güç tüketimi bir tahmindir, derecelendirmeler yargıdır); tek sayılar yerine aralıklar taşıdıklarında bir Monte Carlo analizi her alternatifin ne sıklıkla kazandığını gösterir.

İkincinin mühendislik açısından sonucu. Matris X bandının ikinci olduğunu söyler; model ise onu seçmenin neye mal olacağını söyler. 5.8 W'lık tüketimi, S bandının 3.4 W'ından 2.4 W fazladır. PDR'de TPM-2, 28 W'lık yörünge ortalaması tahsisinde %10'luk bir eşiğe karşı %15 pay gösterir ve 2.4 W, 28 W'ın yaklaşık %8.6'sıdır; dolayısıyla X bandı güç payını eşiğinin altına iter. 0.45 kg'lık ünitesi, 0.09 kg'lık UHF alıcı-vericisi de sayıldığında 0.55 kg'lık iletişim tahsisinden 0.01 kg bırakır. X bandıyla sonuçlanan bir ağırlık tartışması güç bütçesini de yeniden açmalıdır.

Adım 7: gerekçeyi kaydedin ve gereksinimlere ve risklere bağlayın

Karar kaydı, insanların yıllar sonra okuduğu kısımdır. Şunları belirtmelidir:

  • elenenler ve nedenleri dahil karar sorusu ve alternatifler;
  • kaynakları, ağırlıkları, ölçekleri ve arkalarındaki varsayımlarla ölçütler (burada: veri hızında 60 Mbps tavanı; kütle, güç ve maliyette aralık dayanak noktaları);
  • sonuç, öndeki seçeneğin farkı ve duyarlılık bulguları;
  • seçim, onu kimin ve ne zaman yaptığı;
  • kararın hangi koşullarda yeniden ele alınması gerektiği.

Demo, DEC-1'i 18 Haziran 2026'da S bandı vericisi lehine karara bağlanmış olarak şu gerekçeyle kaydeder:

S bandı en yüksek puanı alır: her ortak istasyon onu destekler, lisans başvurusu yapılmıştır ve ünite daha ucuzdur. X bandı ikinci sıradadır ve ancak veri hızı ağırlığı diğer ölçütlerin çok üzerine çıkarsa kazanır; günlük hacim 5 GB'ın üzerine çıkarsa yeniden ele alın.

Sonucu, ikinciyi, onu tersine çevirebilecek tek ağırlığı ve yeniden ele almak için ölçülebilir bir tetikleyiciyi adlandırır. 6. adımdaki sayılar “çok üzerine” ifadesini kesinleştirir: bir sonraki en yüksek olan yer istasyonu erişilebilirliğinin 3'üne karşı 4.9'luk bir veri hızı ağırlığı.

Ardından bağlayın:

  • Gereksinimler. DEC-1, Gereksinim 5.1'den izlenir; bu yüzden hız gereksinimindeki bir değişiklik kararı inceleme için işaretler. Onu TPM-3, TPM-1 ve TPM-2'ye (ve bunlar üzerinden Gereksinim 3.1'e) de izlemek, kararı ölçütlerinin geldiği ölçülere bağlar. Gereksinim izlenebilirliği kılavuzu bu tür bağlantıların “bu değişirse ne etkilenir” sorusunu nasıl yanıtladığını ele alır.
  • Risk. S bandını seçmek görevi bir frekans lisansına bağımlı kılar. Bu RK-4, S-band License Delay riskidir: iletişim alt sisteminden kaynaklanır, File S-band Frequency License göreviyle (tamamlandı) azaltılmıştır ve şimdi “1 Haziran 2027'ye kadar lisans kararı yok” tetikleyicisiyle izlemededir. Başvuru yapıldığı için lisanslama ölçütü S bandına 8 puan verdi; risk ise henüz kesin olmayan kısmı izlemeye devam eder. Kararı RK-4 ile ilişkilendirin; böylece risk gerçekleşirse kayıt sıradaki alternatifin hangisi olduğunu zaten söylemiş olur.

Yaygın hatalar

  • Çift sayan ölçütler. Kütle ve fırlatma maliyeti, güç tüketimi ve batarya boyutu, lisanslama ve bant kalabalığı: tek bir fiziksel olgu iki ölçütü beslediğinde iki kat ağırlık alır. Her ölçütü diğerlerinin ölçmediği bir şeyi ölçecek şekilde tanımlayın ve sınırı yazın.
  • Önceden seçilmiş bir yanıta göre puanlama. Ekibin zaten bir favorisi olduğunda ölçütler, ölçekler ve ağırlıklar o kazanana kadar kayar. Değerleri girmeden önce ölçütleri, ağırlıkları ve ölçekleri sabitleyin, derecelendirmeleri tasarım ekibinin dışından birine inceletin ve ilk sonuçlardan sonra ağırlıklardaki büyük bir oynamayı bir uyarı işareti olarak görün.
  • Zorunlu bir gereksinimi ağırlıklandırmak. Karşılanması zorunlu öğeler kapıdır. Onları puanlamak, uyumsuz bir seçeneğin puanla kazanmasına izin verir.
  • Seçeneklere dayanan ölçekler. Her ölçütü tablodaki en iyi ve en kötü seçeneğe göre ölçeklemek küçük farkları büyük gösterir ve bir seçenek eklendiğinde veya çıkarıldığında her puanı kaydırır. Ölçekleri gereksinim sınırlarına, tahsislere ve anlamlı hedeflere dayandırın.
  • Kimsenin ihtiyaç duymadığı performansı ödüllendirmek. Görevin kullanabileceğinin ötesindeki hız, menzil veya doğruluk için ödüllendirmeye devam eden bir ölçek, hiçbir fayda sağlamadan en yetenekli seçeneği kayırır. Ölçeği değerin bittiği yerde sınırlayın.
  • Kazananı farkı olmadan raporlamak. 0.2 puanlık bir önde olma ile 2 puanlık bir önde olma farklı kararlardır. Duyarlılık sonucunu sıralamanın yanında gösterin.
  • Çalışmayı kaybetmek. Birinin klasöründeki bir elektronik tablo bir karar kaydı değildir. Çalışmayı dayandığı gereksinimler ve risklerle birlikte saklayın.

Holarch'ta deneyin

Tamamlanmış karar matrisini indirin: CubeSat indirme bandı ödünleşim çalışması (puanlama ve duyarlılık formülleri içeren Excel çalışma kitabı) veya aynı matrisi puanlar ve toplamlarla CSV değerleri olarak. Toplamların ve veri hızı değişim noktasının nasıl kaydığını görmek için çalışma kitabında bir ağırlığı veya bir değeri değiştirin.

Holarch'ta ödünleşim çalışmaları yerleşik olarak bulunur: alternatifleriyle bir Decision, puanlama yöntemleriyle ağırlıklı ölçütler, bir karar matrisi, bir Pugh matrisi, duyarlılık grafikleri ve kaydedilmiş bir karar. Puanlaması bu sayfadaki kurallara uyar (0–10 puanlar, en kötü ve en iyi değer arasında doğrusal ölçekler, toplamı 1 olacak şekilde normalleştirilmiş ağırlıklar) ve CubeSat EO-1 demo projesi bu çalışmayı içerir; dolayısıyla yukarıdaki sayılar orada da görünür.

Karar matrisi: 0–10 puanlarıyla ham değerler, ağırlıklı puan satırı ve sıralama.
S bandı referansına karşı Pugh matrisi: her rakip için bir avantaj, beş dezavantaj.
Duyarlılık sekmesi: veri hızı için ağırlık taraması, ±%50'de tornado grafiği ve sıralama değişim noktaları.
  1. Demoyu Projeleri yönet → Proje dosyaları ▾ → Yeni demo proje → CubeSat (Rehberli sistem mühendisliği) ile oluşturun, ardından Riskler, sorunlar ve kararlar → Ödünleşim çalışmaları öğesini açın ve Downlink Band Selection öğesine tıklayın.
  2. Karar matrisi sekmesinde bir Ağırlık değerini değiştirin veya bir ölçeği değiştirmek için bir Puanlama düğmesine tıklayın; puanlar, ağırlıklı puan satırı ve sıralama siz yazdıkça güncellenir. Kütle ve güç tüketimi Değerleri modelden al ile modelin özelliklerinden gelir.
  3. Rakipleri S bandı referansıyla karşılaştırmak için Pugh matrisi sekmesini açın.
  4. Duyarlılık sekmesini açın ve Ağırlık taraması içinde bir ölçüt seçin. Sıralama değişim noktaları tablosu her ölçüt için değişim noktasını listeler ve diğerlerini Sağlam olarak işaretler.
  5. Kendi çalışmanızı yürütmek için + Yeni ödünleşim çalışması düğmesine tıklayın, alternatifleri + Yeni ile, ölçütleri + Ölçüt ile ekleyin ve Kararı kaydet… ile bitirin. Decision'ın durumu Karara bağlandı olur.

Ayrıntılı adımlar Bir ödünleşim çalışması yürütme ve kararı kaydetme sayfasındadır; her sekme ve dışa aktarma Ödünleşim çalışmaları altında anlatılır.

Sonra nereye gidilir