Bezpieczeństwo i niezawodność
Bezpieczeństwo i niezawodność
Śledź zagrożenia wraz z dotkliwością, prawdopodobieństwem, środkami kontroli, weryfikacją i akceptacją w Rejestrze zagrożeń, analizuj rodzaje, skutki i krytyczność uszkodzeń w arkuszu FMECA oraz obliczaj prawdopodobieństwa za pomocą drzew niezdatności i schematów blokowych niezawodności.
Na tej stronie
Sekcja Bezpieczeństwo i niezawodność zawiera analizy projektu: Rejestr zagrożeń (bezpieczeństwo systemu), arkusz FMECA (analiza rodzajów, skutków i krytyczności uszkodzeń), Drzewa błędów i Diagramy blokowe niezawodności. Wszystkie działają na elementach modelu: zagrożenie jest powodowane przez zasoby, funkcje lub rodzaje uszkodzeń i łagodzone przez wymagania i cechy projektu; rodzaj uszkodzenia należy do zasobu lub funkcji i może prowadzić do zagrożenia lub ryzyka programu.
Włączanie sekcji
Sekcja jest funkcją programu. Otwórz Strona główna ▾ → Preferencje projektu… i zaznacz Bezpieczeństwo i niezawodność w grupie Funkcje programu. Jest wyłączona w nowych projektach i projektach zajęć, a włączona automatycznie, gdy przewodnikiem Procesu SE projektu jest DoD lub NASA, dopóki tego nie ustawisz. Wyłączenie jej ukrywa strony z paska nawigacji, ⌘K / Ctrl+K i przeglądów; zagrożenia i rodzaje uszkodzeń zostają w projekcie, a łącza do nich nadal się otwierają.
Strona przeglądu sekcji (kliknij Bezpieczeństwo i niezawodność na pasku nawigacji) zlicza zagrożenia wymagające uwagi (z liczbą zagrożeń i tych na poziomie High lub Serious) oraz rodzaje uszkodzeń na poziomie limitu RPN lub powyżej albo w klasie dotkliwości I–II przy metodzie krytyczności.
Pojęcia
- Zagrożenie: stan systemu, który wraz z innymi warunkami w jego otoczeniu może prowadzić do wypadku: szkody dla ludzi, uszkodzenia lub utraty misji.
- Severity (Catastrophic, Critical, Marginal, Negligible) i Likelihood (Frequent, Probable, Occasional, Remote, Improbable, Eliminated) oceniają zagrożenie przed zastosowaniem środków kontroli; Residual Severity i Residual Likelihood oceniają je z wdrożonymi środkami kontroli.
- Poziom ryzyka: macierz zagrożeń przypisuje każdej parze prawdopodobieństwa i dotkliwości poziom: High, Serious, Medium lub Low, domyślnie według wzorca MIL-STD-882E. Prawdopodobieństwo Eliminated jest osobnym poziomem.
- Środek kontroli: element, przez który zagrożenie jest mitigated by: wymaganie, funkcja, zasób lub dokument. Wymaganie jest weryfikowane przez RVTM; przypadek testowy przez swój wynik.
- Rodzaj uszkodzenia: sposób, w jaki zasób lub funkcja może ulec uszkodzeniu, z jego przyczyną oraz skutkami lokalnymi, na wyższym poziomie i końcowymi.
- RPN (liczba priorytetu ryzyka) = Severity × Occurrence × Detection, każde oceniane od 1 do 10.
- Krytyczność: Severity Class (I Catastrophic, II Critical, III Marginal, IV Minor), Probability Level (od A Frequent do E Extremely Unlikely) i krytyczność rodzaju uszkodzenia Cm = β · α · λp · t: prawdopodobieństwo skutku uszkodzenia × udział rodzaju uszkodzenia × intensywność uszkodzeń (na milion godzin) × czas pracy (w godzinach), podzielone przez milion. Krytyczność Cr elementu to suma Cm jego rodzajów uszkodzeń w każdej klasie dotkliwości.
Jak z niego korzystać
Analiza zagrożeń zaczyna się, gdy istnieją funkcje i architektura fizyczna, i trwa przez całą weryfikację: każde zagrożenie otrzymuje środki kontroli, środki kontroli stają się wymaganiami, a wymagania są weryfikowane jak wszystkie inne. FMECA działa od dołu, od zasobów i funkcji, i zasila Rejestr zagrożeń rodzajami uszkodzeń, których skutkiem końcowym jest zagrożenie.
Rejestrowanie zagrożenia i jego środków kontroli
- Otwórz Bezpieczeństwo i niezawodność → Rejestr zagrożeń i kliknij + Nowe zagrożenie. Wpisz nazwę; numer jest proponowany (HAZ-001, HAZ-002, …). Kliknij Utwórz.
- W tabeli ustaw Severity i Likelihood. Kolumna Ryzyko pokazuje poziom z macierzy zagrożeń.
- W sekcji Identyfikowalność inspektora powiąż to, co powoduje zagrożenie (caused by: zasób, funkcję, element lub rodzaj uszkodzenia), oraz środki kontroli (mitigated by).
- Zapisz każdy środek kontroli jako wymaganie i zweryfikuj go przypadkiem testowym. Kolumna Zweryfikowana zlicza środki kontroli, których weryfikacja zakończyła się powodzeniem, np. 1 z 2.
- Ustaw Residual Severity i Residual Likelihood dla zagrożenia z wdrożonymi środkami kontroli. Przełącz siatkę na Po środkach kontroli, aby zobaczyć obraz ryzyka szczątkowego.
- Gdy ryzyko szczątkowe zostanie zaakceptowane, wypełnij Accepted By i Acceptance Date w inspektorze i ustaw status na Accepted albo na Closed z Closure Rationale.
Akceptacja dotyczy środków kontroli w ich ówczesnym stanie. Gdy środek kontroli zostanie dodany lub usunięty, zmieni się jego nazwa lub tekst albo po zapisaniu akceptacji nadejdzie wynik weryfikacji środka kontroli, zagrożenie pokazuje Zaakceptowano przed zmianą <control>: zaakceptuj ponownie: w Rejestrze zagrożeń (chip Zaakceptuj ponownie pod Accepted i powód wymagający uwagi), jako ostrzeżenie u góry inspektora zagrożenia oraz jako kontrola modelu Risk.2. Aby zaakceptować ponownie, przejrzyj zmianę i wpisz nową Acceptance Date (oraz Accepted By). Liczą się tylko zmiany zapisane w historii tego projektu.
Przykład w demonstracji CubeSat EO-1, gdzie Bezpieczeństwo i niezawodność jest już włączone: HAZ-001 Battery thermal runaway jest powodowane przez 1.3.2 Battery Pack, Severity Catastrophic, Likelihood Occasional (poziom High). Jego środkami kontroli są wymagania 3.3 Depth of Discharge, zweryfikowane testem pojemności baterii, oraz 3.5 Battery Thermal Control, jeszcze niezweryfikowane, więc Zweryfikowana pokazuje 1 z 2, a zagrożenie wymaga uwagi, choć jego status to Controls Verified. Przy Residual Likelihood Improbable poziom szczątkowy to Medium. Demonstracja zawiera też trzy kolejne zagrożenia i siedem kolejnych rodzajów uszkodzeń w arkuszu FMECA; FM-001 Cell internal short powoduje HAZ-001. Drzewo niezdatności dla HAZ-001 łączy zwarcie ogniwa z przeładowaniem (regulator ładowania zawodzi w górę AND zabezpieczenie nie zadziała), a ADCS ma Diagram blokowy niezawodności swoich kół, szukacza gwiazd i cewek magnetycznych dla dwuletniej misji.
Przeprowadzanie FMECA
- Otwórz Bezpieczeństwo i niezawodność → FMECA i wybierz Metoda: RPN (S × O × D) lub Krytyczność.
- Kliknij + Nowy rodzaj uszkodzenia, wybierz zasób lub funkcję, która może ulec uszkodzeniu (np. 1.3.2 Battery Pack), i nazwij rodzaj uszkodzenia (Cell internal short). Jest tworzony jako caused by ten element, a jedno polecenie Cofnij wycofuje całość.
- W inspektorze wpisz Failure Cause, Local Effect, Next Higher Effect, End Effect, Detection Method i Compensating Provisions.
- Oceń go: przy RPN wpisz w tabeli Severity, Occurrence i Detection (od 1 do 10); przy krytyczności wybierz Severity Class i Probability Level oraz wpisz w inspektorze Failure Rate, Failure Mode Ratio, Failure Effect Probability i Operating Time.
- Powiąż środki kontroli (mitigated by) oraz, gdy skutkiem końcowym jest zagrożenie, to zagrożenie (causes). Zagrożenie wymienia wtedy rodzaj uszkodzenia wśród swoich przyczyn.
- Użyj filtra RPN ≥ (lub Klasa dotkliwości I–II), aby wyświetlić rodzaje uszkodzeń wymagające działania, i zapisz Recommended Action.
Wskazówki
- Prowadź jeden rodzaj uszkodzenia na jeden sposób uszkodzenia; kilka przyczyn opisz w opisie zamiast tworzyć osobny wiersz dla każdej przyczyny.
- Oceny są konwencjami projektu: zapisz w dokumencie, co oznaczają 1 i 10 w Twoim projekcie, i oceniaj konsekwentnie.
- Ryzyka programu, które pozostają po pracach nad bezpieczeństwem, należą do Rejestru ryzyk: powiąż je z zagrożeniem (causes Risk), aby oba pozostały połączone.
Rejestr zagrożeń
Nagłówek strony: Macierz zagrożeń…, Eksportuj ▾ (Excel, CSV) i + Nowe zagrożenie.
- Siatka: zagrożenia zliczone według prawdopodobieństwa (wiersze) i dotkliwości (kolumny), pokolorowane według poziomu. Przed środkami kontroli używa Severity i Likelihood; Po środkach kontroli używa wartości szczątkowych (zagrożenie bez nich liczy się według wartości początkowych). Kliknij komórkę, aby pokazać tylko jej zagrożenia; kliknij ponownie, aby pokazać wszystkie.
- Chipy poziomów: High, Serious, Medium, Low, Eliminated i Bez oceny, z liczbami; kliknij jeden, aby filtrować. Wymaga uwagi wymienia zagrożenia oznaczone w sposób opisany niżej.
- Filtry: status i wyszukiwanie tekstu (ID, nazwa, właściciel, wypadek, faza eksploatacji, opis).
- Kolumny: ID, Zagrożenie, Status, Severity, Likelihood, Ryzyko, Przyczyny, Środki kontroli, Zweryfikowana, Residual Severity, Residual Likelihood, Ryzyko szczątkowe, Owner, Ryzyka programu (tylko gdy zagrożenie je ma) i Zaakceptowane. Status, cztery oceny i Owner wyglądają jak tekst: kliknij jeden z nich (lub naciśnij na nim Enter albo F2), aby zmienić go na miejscu; Escape pozostawia go bez zmian. Listy przyczyn, środków kontroli i ryzyk pokazują dwa elementy i +N (wskaż je, aby zobaczyć resztę). Kliknij tytuł kolumny, aby sortować.
- Zweryfikowana: środki kontroli, których weryfikacja zakończyła się powodzeniem, spośród tych, które da się zweryfikować. Wskaż komórkę, aby zobaczyć status każdego środka kontroli; cecha projektu lub procedura pokazuje “nie da się zweryfikować samodzielnie (zweryfikuj przez wymaganie)”. Brak weryfikowalnych oznacza, że zagrożenie ma środki kontroli, ale żaden nie jest wymaganiem ani przypadkiem testowym.
- Wymaga uwagi (czerwony ! obok nazwy; wskaż go, aby zobaczyć powody): Brak środka kontroli przy zagrożeniu, które nie jest zamknięte ani wyeliminowane; n środków kontroli niezweryfikowanych, gdy status to Controls Verified lub Closed; n środków kontroli nieudanych; Wysokie ryzyko szczątkowe niezaakceptowane (lub Serious), gdy zagrożenie ma status Controls Verified, Accepted lub Closed bez Accepted By; Brak zapisu akceptacji, gdy status to Accepted bez Accepted By; Zaakceptowano przed zmianą <control>: zaakceptuj ponownie, gdy środek kontroli lub jego weryfikacja zmieniły się po akceptacji.
- Kliknij wiersz, aby pokazać zagrożenie w inspektorze; Esc usuwa zaznaczenie; ↑ i ↓ przechodzą między wierszami.
Atrybuty zagrożenia: Status (Open, Controls Defined, Controls Verified, Accepted, Closed), Severity, Likelihood, Residual Severity, Residual Likelihood, Mishap, Operating Phase, Owner, Acceptance Authority, Accepted By, Acceptance Date i Closure Rationale.
Macierz zagrożeń
Macierz zagrożeń… ustawia poziom każdej pary prawdopodobieństwa i dotkliwości z listą w każdej komórce. Zastosuj zapisuje ją dla projektu (jeden krok cofania); Przywróć domyślne przywraca wzorzec MIL-STD-882E. Własna skala ryzyka Rejestru ryzyk jest osobna (tam Skala ryzyka…).
FMECA
Nagłówek strony: Metoda (RPN lub krytyczność), Eksportuj ▾ (Excel, CSV) i + Nowy rodzaj uszkodzenia.
- Grupy: jeden nagłówek na element (zasób lub funkcję) w kolejności numerów, z liczbą rodzajów uszkodzeń oraz, przy metodzie krytyczności, z Cr w każdej klasie dotkliwości. Rodzaje uszkodzeń bez elementu są na końcu pod “No item”.
- Kolumny (obie metody): ID, Rodzaj uszkodzenia, Przyczyna, Local Effect, End Effect, Detection Method, Środki kontroli, Zweryfikowana, Zagrożenia i ryzyka oraz Status (edytowalny).
- Metoda RPN: S, O i D (edytowalne, liczby całkowite od 1 do 10) oraz RPN. RPN na poziomie limitu lub powyżej (pole liczbowe obok RPN ≥ n, od 1 do 1000, domyślnie 100) jest czerwony, a RPN ≥ n wyświetla tylko takie. Wartość spoza zakresu od 1 do 10 jest odrzucana z komunikatem “Severity must be a whole number from 1 to 10. Enter it again.” (Severity musi być liczbą całkowitą od 1 do 10).
- Metoda krytyczności: Severity Class i Probability Level (edytowalne) oraz Cm. Klasy dotkliwości I i II są czerwone, a Klasa dotkliwości I–II wyświetla tylko je. Cm pokazuje “—”, dopóki nie są ustawione wszystkie wartości: Failure Rate, Failure Mode Ratio, Failure Effect Probability i Operating Time.
- Sortowanie: domyślnie według RPN (lub Cm) od najwyższego; kliknij tytuł kolumny, aby sortować według niej.
Atrybuty rodzaju uszkodzenia: Status (Open, Action Planned, Closed), Failure Cause, Local Effect, Next Higher Effect, End Effect, Mission Phase, Severity, Occurrence, Detection, Severity Class, Probability Level, Failure Rate, Failure Mode Ratio, Failure Effect Probability, Operating Time, Detection Method, Compensating Provisions i Recommended Action.
Metoda i limit RPN to ustawienia projektu (jedno polecenie Cofnij wycofuje każdą zmianę). Metoda krytyczności jest domyślna w projektach korzystających z przewodnika procesu DoD.
Drzewa błędów
Drzewo niezdatności pokazuje, jak zdarzenie szczytowe (zagrożenie lub rodzaj uszkodzenia) wynika z kombinacji zdarzeń niższego poziomu, i oblicza jego prawdopodobieństwo. Jest rysowane z modelu: wejściami zdarzenia są rodzaje uszkodzeń i zagrożenia, przez które jest caused by, a bramka jest atrybutem samego zdarzenia. Nic nie jest przechowywane dwukrotnie, więc FMECA i Rejestr zagrożeń pozostają zgodne z drzewem.
Otwórz Bezpieczeństwo i niezawodność → Drzewa błędów albo otwórz zagrożenie, rodzaj uszkodzenia lub ryzyko i wybierz Drzewo niezdatności z listy diagramów.
Drzewa niezdatności dla ryzyk
Zdarzeniem drzewa niezdatności może być też Risk programu, jak sugeruje specyfikacja LML dla probabilistycznej analizy ryzyka: ryzyko jest zdarzeniem szczytowym, a ryzyka, zagrożenia i rodzaje uszkodzeń, które je powodują, są jego wejściami. Działa to bez programu Bezpieczeństwo i niezawodność.
- + Dodaj Input pod ryzykiem dodaje nowe Risk, które je powoduje; pod zagrożeniem lub rodzajem uszkodzenia dodaje rodzaj uszkodzenia.
- Ryzyko bez wejść bierze prawdopodobieństwo ze swojego atrybutu Probability (wartość procentowa, jak w Rejestrze ryzyk): 20 % liczy się jako 0,2. Zaznacz je i zmień P (%) na pasku narzędzi.
- Ryzyko z wejściami łączy je przez swoją Bramkę jak każde inne zdarzenie.
Przykład w demonstracji CubeSat EO-1: otwórz RK-8 Image Quality Below the Customer Need i wybierz Drzewo niezdatności. Jego wejściami są RK-1 Reaction Wheel Failure (45 %), RK-5 Detector Radiation Damage (25 %) i RK-7 Optical Misalignment in Thermal Cycling (15 %) pod bramką OR; panel Analiza pokazuje P(top) = 0.6494.
Budowanie drzewa niezdatności
- Otwórz drzewo niezdatności zdarzenia szczytowego. Zaznacz zdarzenie i kliknij + Dodaj Input, aby utworzyć rodzaj uszkodzenia, który je powoduje, lub Dodaj istniejące Input…, aby wybrać istniejący. Każdą zmianę można cofnąć jednym poleceniem Cofnij.
- Przy zaznaczonym zdarzeniu ustaw jego Bramkę: OR (powoduje je dowolne wejście), AND (wszystkie wejścia razem), Voting (k z n: co najmniej k wejść, ustawiane w następnym polu) lub Inhibit (wejście powoduje je tylko wtedy, gdy spełniony jest warunek, czyli drugie wejście).
- Ustaw typ Zdarzenie każdego zdarzenia liścia: Basic (domyślnie), Undeveloped (nieanalizowane dalej), House (przełącznik, ustawiany na True lub False) lub Conditioning (warunek bramki Inhibit).
- Wpisz Prawdopodobieństwo liścia (od 0 do 1). Gdy pole jest puste, prawdopodobieństwo pochodzi z danych FMECA: 1 − exp(−α·λp·t / 10⁶) z Failure Rate λp (na milion godzin), Failure Mode Ratio α i Operating Time t albo z czasu Mission diagramu, gdy Operating Time jest puste.
- Usuń wyjmuje zaznaczone zdarzenie z drzewa (relację z jego rodzicem); element zostaje w projekcie. Klawisz Delete działa tak samo.
- Zwiń (pasek narzędzi, przy zaznaczonym zdarzeniu z wejściami) ukrywa zdarzenia poniżej; zdarzenie jest rysowane z trójkątem i oznaczone jako Zwinięte. Rozwiń lub dwukrotne kliknięcie zwiniętego zdarzenia pokazuje je ponownie. Rozmieść ▾ zawiera Rozwiń wszystko i Zwiń poniżej zdarzenia szczytowego. Wybór jest zapisywany z diagramem.
Drzewo z ponad 400 zdarzeniami otwiera się ze zwiniętymi głębszymi poziomami, więc szybko się rysuje; pasek nad rysunkiem podaje, ile zdarzeń jest zwiniętych, i oferuje Rozwiń wszystko (z pytaniem, bo rysowanie tysięcy zdarzeń trwa kilka sekund). Analiza zawsze obejmuje całe drzewo.
Zdarzenie użyte w dwóch gałęziach jest jednym elementem: jest rysowane w całości raz, a gdzie indziej jako trójkąt przeniesienia, i liczone raz w wyniku. Zdarzenie, które powoduje samo siebie przez łańcuch, jest pokazywane jako pętla i zatrzymuje analizę, dopóki pętla nie zostanie usunięta.
Odczytywanie analizy
Panel pod drzewem pokazuje:
- Prawdopodobieństwo zdarzenia szczytowego i metodę, która je dała: Dokładna (binarny diagram decyzyjny) dla większości drzew; Górne oszacowanie z minimalnych zbiorów przekrojowych, gdy drzewo jest zbyt duże do dokładnego obliczenia; albo Dolne oszacowanie z obciętej listy zbiorów przekrojowych, gdy sama lista została skrócona. Przybliżenie zdarzeń rzadkich i górne oszacowanie z minimalnych zbiorów przekrojowych są pokazywane obok wartości dokładnej.
- Minimalne zbiory przekrojowe: najmniejsze kombinacje zdarzeń podstawowych, które powodują zdarzenie szczytowe, z rzędem, prawdopodobieństwem i udziałem w całości. Kliknij wiersz, aby wyróżnić jego zdarzenia w drzewie. Lista zawiera do 10 000 zbiorów (Limit zbiorów minimalnych w Ustawieniach diagramu); dłuższa lista zachowuje zbiory powyżej progu prawdopodobieństwa i podaje, jakiego progu użyto.
- Ważność: dla każdego zdarzenia podstawowego ważność Birnbaum (jak bardzo prawdopodobieństwo zdarzenia szczytowego zmienia się wraz z prawdopodobieństwem tego zdarzenia) i ważność Fussell-Vesely (udział prawdopodobieństwa zdarzenia szczytowego, w którym bierze udział to zdarzenie).
Zdarzenia bez prawdopodobieństwa są wymieniane; prawdopodobieństwo i ważność pojawiają się, gdy każde zdarzenie je ma. Duże drzewa są analizowane w tle z paskiem postępu.
Eksportuj… zapisuje drzewo jako PNG lub SVG jak każdy diagram, a także Zbiory minimalne (CSV) i Ważność (CSV).
Diagramy blokowe niezawodności
Diagram blokowy niezawodności pokazuje, jak muszą działać części zasobu, aby działał zasób, i oblicza jego niezawodność w czasie misji oraz gotowość. Bloki są zasobami; strukturą jest dekompozycja (decomposed by).
Otwórz Bezpieczeństwo i niezawodność → Diagramy blokowe niezawodności albo otwórz zasób i wybierz Diagram blokowy niezawodności z listy diagramów.
- Każdy zasób z częściami łączy je według swojego Rozmieszczenia: Series (wszystkie części muszą działać; domyślnie), Parallel (wystarczy jedna część) lub k z n (co najmniej k części musi działać, ustawiane w Wymagane). Zagnieżdżone zasoby są rysowane w ramce z własnym rozmieszczeniem.
- Nadaj każdemu zasobowi liściowi MTBF i MTTR w godzinach albo wartość Niezawodność (od 0 do 1 w czasie misji). Characteristic o nazwie MTBF, MTTR lub Reliability, która specyfikuje zasób, jest używana, gdy atrybut jest pusty.
- Ustaw czas Mission w godzinach (domyślnie 1000 h). Niezawodność zakłada stałą intensywność uszkodzeń, R(t) = exp(−t / MTBF). Gotowość to MTBF / (MTBF + MTTR) dla każdego bloku i wymaga obu wartości w każdym bloku.
- + Dodaj blok tworzy część pod zaznaczonym zasobem (jedno polecenie Cofnij wycofuje całość); Usuń wyjmuje ją z dekompozycji.
Panel pokazuje niezawodność i gotowość systemu, minimalne zbiory przekrojowe (bloki, które ulegają uszkodzeniu razem) oraz ważność każdego bloku, jak w drzewach niezdatności. Eksporty są takie same.
Eksporty
Eksportuj ▾ zapisuje bieżące przefiltrowane wiersze jako Excel lub CSV ze wszystkimi kolumnami, także tymi ukrytymi na ekranie: dla zagrożeń także Operating Phase, Mishap, Acceptance Authority, Accepted By, Acceptance Date, Closure Rationale i powody wymagające uwagi; dla rodzajów uszkodzeń także Mission Phase, Next Higher Effect, Compensating Provisions, Recommended Action oraz, przy metodzie krytyczności, Failure Rate, Failure Mode Ratio, Failure Effect Probability i Operating Time. Zagrożenia i rodzaje uszkodzeń są też zwykłymi elementami: Baza danych, dokumenty i Macierz identyfikowalności wymieniają je jak każdą inną klasę.
API i Claude
Narzędzie get_matrix łącznika zwraca Rejestr zagrożeń (matrix: hazards) i arkusz FMECA (matrix: fmeca) jako wiersze z obliczonymi poziomami, RPN, krytycznością i weryfikacją środków kontroli. API wymienia i odczytuje zagrożenia i rodzaje uszkodzeń jak inne elementy.
Limity
- Drzewa niezdatności mają tylko bramki statyczne (bez bramek priority AND, spare i sequence) i bez grup przyczyn wspólnych; zdarzenia są niezależne.
- Diagramy blokowe niezawodności zakładają stałą intensywność uszkodzeń każdego bloku i niezależne bloki.
- Zamknięcia zagrożenia nie blokują otwarte kontrole; Rejestr zagrożeń pokazuje, dlaczego nie jest gotowe.