Holarch

Emniyet ve güvenilirlik

Emniyet ve güvenilirlik

Tehlikeleri önem derecesi, olasılık, kontroller, doğrulama ve kabulleriyle Tehlike Günlüğü'nde izleyin, arıza modlarını, etkilerini ve kritikliğini FMECA çalışma sayfasında analiz edin ve olasılıkları hata ağaçları ve güvenilirlik blok diyagramlarıyla hesaplayın.

Nasıl kullanılır →

Bu sayfada
  1. Bölümü açma
  2. Kavramlar
  3. Nasıl kullanılır
    1. Bir tehlikeyi ve kontrollerini kaydetme
    2. Bir FMECA yürütme
    3. İpuçları
  4. Tehlike günlüğü
    1. Tehlike matrisi
  5. FMECA
  6. Hata ağaçları
    1. Risklerin hata ağaçları
    2. Bir hata ağacı oluşturma
    3. Analizi okuma
  7. Güvenilirlik blok diyagramları
  8. Dışa aktarımlar
  9. API ve Claude
  10. Sınırlar
  11. İlgili sayfalar

Emniyet ve güvenilirlik bölümü tasarımın analizlerini içerir: Tehlike Kaydı (sistem emniyeti), FMECA çalışma sayfası (arıza modları, etkileri ve kritiklik analizi), Hata ağaçları ve Güvenilirlik blok diyagramları. Her ikisi de modelin öğeleri üzerinde çalışır: bir tehlikeye varlıklar, işlevler veya arıza modları neden olur ve gereksinimler ile tasarım özellikleri onu azaltır; bir arıza modu bir varlığa veya bir işleve aittir ve bir tehlikeye ya da bir program riskine yol açabilir.

Bölümü açma

Bölüm bir program özelliğidir. Ana sayfa ▾ → Proje tercihleri…'ni açın ve Program özellikleri altında Emniyet ve güvenilirlik'i işaretleyin. Yeni projelerde ve sınıf projelerinde kapalıdır; projenin SE Süreci kılavuzu DoD veya NASA olduğunda, siz ayarlayana kadar otomatik olarak açıktır. Kapatmak sayfaları kenar çubuğundan, ⌘K / Ctrl+K'den ve genel bakışlardan gizler; tehlikeler ve arıza modları projede kalır ve onlara giden bağlantılar yine açılır.

Bölümün genel bakış sayfası (kenar çubuğunda Emniyet ve güvenilirlik'e tıklayın), ilgi bekleyen tehlikeleri (tehlike sayısı ve High veya Serious düzeyindekilerle birlikte) ve RPN sınırında ya da üstünde olan veya kritiklik yöntemiyle I–II önem sınıfındaki arıza modlarını sayar.

Kavramlar

  • Tehlike: sistemin, ortamındaki başka koşullarla birlikte bir kazaya yol açabilecek bir durumu: insanlara zarar, hasar veya görevin kaybı.
  • Önem derecesi (Catastrophic, Critical, Marginal, Negligible) ve Olasılık (Frequent, Probable, Occasional, Remote, Improbable, Eliminated) tehlikeyi kontrollerinden önce derecelendirir; Residual Severity ve Residual Likelihood onu kontroller yerindeyken derecelendirir.
  • Risk düzeyi: tehlike matrisi her olasılık ve önem derecesi çiftini bir düzeye eşler: varsayılan olarak MIL-STD-882E kalıbını izleyerek High, Serious, Medium veya Low. Eliminated olasılığı kendi başına bir düzeydir.
  • Kontrol: tehlikenin mitigated by ile bağlı olduğu bir öğe: bir gereksinim, bir işlev, bir varlık veya bir belge. Bir gereksinim RVTM üzerinden doğrulanır; bir test senaryosu sonucuyla.
  • Arıza modu: bir varlığın veya işlevin, nedeni ve yerel, bir üst düzey ve son etkileriyle birlikte arızalanabileceği bir yol.
  • RPN (risk öncelik sayısı) = Severity × Occurrence × Detection; her biri 1 ile 10 arasında derecelendirilir.
  • Kritiklik: Severity Class (I Catastrophic, II Critical, III Marginal, IV Minor), Probability Level (A Frequent ile E Extremely Unlikely arası) ve mod kritikliği Cm = β · α · λp · t: arıza etkisi olasılığı × arıza modu oranı × arıza hızı (milyon saat başına) × çalışma süresi (saat), bir milyona bölünür. Bir öğenin kritikliği Cr, önem sınıfı başına modlarının Cm değerlerinin toplamıdır.

Nasıl kullanılır

Tehlike analizi, işlevler ve fiziksel mimari var olduğunda başlar ve doğrulama boyunca sürer: her tehlike kontroller alır, kontroller gereksinimlere dönüşür ve gereksinimler diğerleri gibi doğrulanır. FMECA varlıklardan ve işlevlerden aşağıdan yukarıya çalışır ve Tehlike Kaydı'nı son etkisi bir tehlike olan arıza modlarıyla besler.

Bir tehlikeyi ve kontrollerini kaydetme

  1. Emniyet ve güvenilirlik → Tehlike Kaydı'nı açın ve + Yeni tehlike'ye tıklayın. Bir ad girin; numara önerilir (HAZ-001, HAZ-002, …). Oluştur'a tıklayın.
  2. Tabloda Önem derecesi ve Olasılık'ı ayarlayın. Risk sütunu tehlike matrisinden gelen düzeyi gösterir.
  3. Özellik panelinin İz bölümünde tehlikeye neyin neden olduğunu (caused by: bir varlık, bir işlev, bir öğe veya bir arıza modu) ve kontrolleri (mitigated by) ilişkilendirin.
  4. Her kontrolü bir gereksinim olarak yazın ve bir test senaryosuyla doğrulayın. Doğrulandı sütunu, doğrulaması geçen kontrolleri sayar; örneğin 1 / 2.
  5. Kontrolleri yerindeyken tehlike için Residual Severity ve Residual Likelihood'u ayarlayın. Kalan durumu görmek için ızgarayı Kontrollerden sonra'ya geçirin.
  6. Kalan risk kabul edildiğinde, özellik panelinde Accepted By ve Acceptance Date'i doldurun ve durumu Accepted ya da bir Kapanış gerekçesi ile Closed olarak ayarlayın.

Bir kabul, kontrollerin o anki hâli için geçerlidir. Bir kontrol eklendiğinde veya kaldırıldığında, bir kontrolün adı ya da metni değiştiğinde veya kabul kaydedildikten sonra bir kontrolün doğrulama sonucu geldiğinde, tehlike Accepted before <control> changed: accept again gösterir: Tehlike Kaydı'nda (Accepted altında bir Yeniden kabul et çipi ve bir ilgi bekliyor nedeni), tehlikenin özellik panelinin üstünde bir uyarı olarak ve Risk.2 model denetimi olarak. Yeniden kabul etmek için değişikliği gözden geçirin ve yeni Acceptance Date'i (ve Accepted By'ı) girin. Yalnızca bu projenin geçmişinde kaydedilmiş değişiklikler sayılır.

Emniyet ve güvenilirliğin zaten açık olduğu CubeSat EO-1 demosunda örnek: HAZ-001 Battery thermal runaway'e 1.3.2 Battery Pack neden olur; Severity Catastrophic, Likelihood Occasional (düzey High). Kontrolleri, batarya kapasite testiyle doğrulanan 3.3 Depth of Discharge ve henüz doğrulanmamış 3.5 Battery Thermal Control gereksinimleridir; bu nedenle Doğrulandı 1 / 2 gösterir ve durumu Controls Verified dese de tehlike ilgi bekler. Residual Likelihood Improbable ile kalan düzey Medium'dur. Demo, FMECA çalışma sayfasında üç tehlike ve yedi arıza modu daha içerir; FM-001 Cell internal short HAZ-001'e neden olur. HAZ-001'in Hata ağacı hücre kısa devresini aşırı şarjla birleştirir (şarj regülatörü yüksekte arızalanır AND koruma devreye girmez) ve ADCS'nin, iki yıllık görev boyunca tekerlekleri, yıldız izleyicisi ve manyetik tork çubuklarından oluşan bir Güvenilirlik Blok Diyagramı vardır.

Bir FMECA yürütme

  1. Emniyet ve güvenilirlik → FMECA'yı açın ve Yöntem'i seçin: RPN (S × O × D) veya Criticality.
  2. + Yeni arıza modu'na tıklayın, arızalanabilecek varlığı veya işlevi seçin (örneğin 1.3.2 Battery Pack) ve arıza modunu adlandırın (Cell internal short). Arıza modu o öğeye caused by ile bağlı olarak oluşturulur ve tek bir Geri al ile hepsi geri alınır.
  3. Özellik panelinde Failure Cause, Local Effect, Next Higher Effect, End Effect, Detection Method ve Compensating Provisions'ı girin.
  4. Derecelendirin: RPN ile tabloda Severity, Oluşum ve Detection (1 ile 10 arası) girin; kritiklik ile özellik panelinde Severity Class ve Probability Level'ı seçin ve Failure Rate, Failure Mode Ratio, Failure Effect Probability ve Operating Time'ı girin.
  5. Kontrolleri (mitigated by) ve son etki bir tehlike olduğunda tehlikeyi (causes) ilişkilendirin. Tehlike bundan sonra arıza modunu nedenleri arasında listeler.
  6. Eylem gerektiren arıza modlarını listelemek için RPN ≥ (veya Önem sınıfı I–II) filtresini kullanın ve Recommended Action'ı kaydedin.

İpuçları

  • Her arıza biçimi için bir arıza modu tutun; neden başına bir satır yerine birkaç nedeni açıklamaya yazın.
  • Derecelendirmeler proje kurallarıdır: projeniz için 1 ve 10'un ne anlama geldiğini bir belgeye yazın ve tutarlı derecelendirin.
  • Emniyet çalışmasından sonra kalan program riskleri Risk Kaydı'na aittir: ikisinin bağlı kalması için onları tehlikeden ilişkilendirin (causes Risk).

Tehlike günlüğü

Sayfa başlığı: Tehlike matrisi…, Dışa aktar ▾ (Excel, CSV) ve + Yeni tehlike.

  • Izgara: olasılığa (satırlar) ve önem derecesine (sütunlar) göre sayılan, düzeye göre renklendirilmiş tehlikeler. Kontrollerden önce Severity ve Likelihood'u kullanır; Kontrollerden sonra kalan değerleri kullanır (bunları olmayan bir tehlike başlangıç değerleriyle sayılır). Yalnızca o hücrenin tehlikelerini göstermek için bir hücreye tıklayın; tümünü göstermek için yeniden tıklayın.
  • Düzey çipleri: sayılarıyla High, Serious, Medium, Low, Eliminated ve Derecelendirilmedi; filtrelemek için birine tıklayın. İlgi bekliyor aşağıda işaretlenen tehlikeleri listeler.
  • Filtreler: durum ve bir metin araması (ID, ad, sahip, kaza, çalışma evresi, açıklama).
  • Sütunlar: ID, Hazard, Status, Severity, Likelihood, Risk, Causes, Controls, Verified, Residual Severity, Residual Likelihood, Residual Risk, Owner, Program Risks (yalnızca bir tehlikenin varsa) ve Accepted. Status, dört derecelendirme ve Owner metin olarak görünür: yerinde değiştirmek için birine tıklayın (veya üzerindeyken Enter ya da F2'ye basın); Escape onu değiştirmeden bırakır. Neden, kontrol ve risk listeleri iki öğe ve +N gösterir (geri kalanı için üzerine gelin). Sıralamak için bir sütun başlığına tıklayın.
  • Doğrulandı: doğrulanabilir kontrollerden doğrulaması geçenler. Her kontrolün durumu için hücrenin üzerine gelin; bir tasarım özelliği veya prosedür “not verifiable by itself (verify it through a requirement)” (kendi başına doğrulanamaz; bir gereksinim üzerinden doğrulayın) gösterir. None verifiable, tehlikenin kontrolleri olduğu ancak hiçbirinin bir gereksinim veya test senaryosu olmadığı anlamına gelir.
  • İlgi bekliyor (adın yanında kırmızı bir !; nedenler için üzerine gelin): kapatılmamış veya ortadan kaldırılmamış bir tehlikede No control; durum Controls Verified veya Closed olduğunda n controls not verified; n controls failed; tehlike Accepted By olmadan Controls Verified, Accepted veya Closed olduğunda High residual risk not accepted (veya Serious); durum Accepted By olmadan Accepted olduğunda No acceptance record; bir kontrol veya doğrulaması kabulden sonra değiştiğinde Accepted before <control> changed: accept again.
  • Tehlikeyi özellik panelinde göstermek için bir satıra tıklayın; Esc seçimi kaldırır; ↑ ve ↓ satırlar arasında gezinir.

Tehlike öznitelikleri: Status (Open, Controls Defined, Controls Verified, Accepted, Closed), Severity, Likelihood, Residual Severity, Residual Likelihood, Mishap, Operating Phase, Owner, Acceptance Authority, Accepted By, Acceptance Date ve Closure Rationale.

Tehlike matrisi

Tehlike matrisi…, her olasılık ve önem derecesi çiftinin düzeyini hücre başına bir listeyle ayarlar. Uygula onu proje için kaydeder (tek geri alma adımı); Varsayılanlara sıfırla MIL-STD-882E kalıbını geri yükler. Risk Kaydı'nın kendi risk ölçeği ayrıdır (orada Risk ölçeği…).

FMECA

Sayfa başlığı: Yöntem (RPN veya Criticality), Dışa aktar ▾ (Excel, CSV) ve + Yeni arıza modu.

  • Gruplar: numara sırasıyla öğe (varlık veya işlev) başına bir başlık; arıza modu sayısıyla ve kritiklik yöntemiyle önem sınıfı başına Cr değeriyle. Öğesi olmayan arıza modları en sonda “Item yok” altında gelir.
  • Sütunlar (her iki yöntem): ID, Failure Mode, Cause, Local Effect, End Effect, Detection Method, Controls, Verified, Hazards & Risks ve Status (düzenlenebilir).
  • RPN yöntemi: S, O ve D (düzenlenebilir, 1 ile 10 arasında tam sayılar) ve RPN. Sınırda veya üstünde olan bir RPN (RPN ≥ n yanındaki sayı kutusu, 1 ile 1000 arası, varsayılan 100) kırmızıdır ve RPN ≥ n yalnızca bunları listeler. 1 ile 10 dışındaki bir değer “Severity must be a whole number from 1 to 10. Enter it again.” (önem derecesi 1 ile 10 arasında bir tam sayı olmalıdır) ile reddedilir.
  • Kritiklik yöntemi: Severity Class ve Probability Level (düzenlenebilir) ve Cm. I ve II önem sınıfları kırmızıdır ve Önem sınıfı I–II yalnızca bunları listeler. Cm, Failure Rate, Failure Mode Ratio, Failure Effect Probability ve Operating Time'ın tümü ayarlanana kadar “—” gösterir.
  • Sıralama: varsayılan olarak RPN'ye (veya Cm'ye) göre en yüksekten; bir sütuna göre sıralamak için başlığına tıklayın.

Failure Mode öznitelikleri: Status (Open, Action Planned, Closed), Failure Cause, Local Effect, Next Higher Effect, End Effect, Mission Phase, Severity, Occurrence, Detection, Severity Class, Probability Level, Failure Rate, Failure Mode Ratio, Failure Effect Probability, Operating Time, Detection Method, Compensating Provisions ve Recommended Action.

Yöntem ve RPN sınırı proje ayarlarıdır (her değişiklik tek bir Geri al ile geri alınır). DoD süreç kılavuzunu kullanan projelerde kritiklik yöntemi varsayılandır.

Hata ağaçları

Bir hata ağacı, bir üst olayın (bir tehlike veya bir arıza modu) alt olayların birleşimlerinden nasıl doğduğunu gösterir ve olasılığını hesaplar. Modelden çizilir: bir olayın girdileri onun caused by ile bağlı arıza modları ve tehlikeleridir; kapı ise olayın kendi özniteliğidir. Hiçbir şey iki kez saklanmaz; böylece FMECA ve Tehlike Kaydı ağaçla uyumlu kalır.

Emniyet ve güvenilirlik → Hata ağaçları'nı açın veya bir tehlike, arıza modu ya da risk açıp diyagram listesinde Hata ağacı'nı seçin.

Risklerin hata ağaçları

LML spesifikasyonunun olasılıksal risk analizi için önerdiği gibi, bir program Risk'i de bir hata ağacı olayı olabilir: risk üst olaydır ve ona neden olan riskler, tehlikeler ve arıza modları girdileridir. Bu, Emniyet ve güvenilirlik programı olmadan çalışır.

  • Bir riskin altındaki + Input ekle, ona neden olan yeni bir Risk ekler; bir tehlike veya arıza modunun altında bir arıza modu ekler.
  • Girdisi olmayan bir risk olasılığını Olasılık özniteliğinden (Risk Kaydı'ndaki gibi bir yüzde) alır: %20, 0.2 sayılır. Değiştirmek için onu seçin ve araç çubuğunda P (%)'yi düzenleyin.
  • Girdileri olan bir risk, diğer her olay gibi onları Gate değerine göre birleştirir.

CubeSat EO-1 demosunda örnek: RK-8 Image Quality Below the Customer Need'i açın ve Hata ağacı'nı seçin. Girdileri bir OR kapısı altında RK-1 Reaction Wheel Failure (%45), RK-5 Detector Radiation Damage (%25) ve RK-7 Optical Misalignment in Thermal Cycling'dir (%15); Analiz bölmesi P(top) = 0.6494 gösterir.

Bir hata ağacı oluşturma

  1. Üst olayın hata ağacını açın. Bir olay seçin ve ona neden olan bir arıza modu oluşturmak için + Input ekle'ye veya var olan birini seçmek için Mevcut Input ekle…'ye tıklayın. Her değişiklik tek bir Geri al ile geri alınabilir.
  2. Bir olay seçiliyken Gate değerini ayarlayın: OR (herhangi bir girdi ona neden olur), AND (tüm girdiler birlikte), Voting (n'de k: en az k girdi, sonraki alanda ayarlanır) veya Inhibit (girdi ona yalnızca koşul, yani ikinci girdi geçerliyken neden olur).
  3. Her yaprak olayın Olay türünü ayarlayın: Basic (varsayılan), Undeveloped (daha fazla analiz edilmemiş), House (bir anahtar; True veya False olarak ayarlanır) ya da Conditioning (bir Inhibit kapısının koşulu).
  4. Yaprağın Olasılık değerini (0 ile 1 arası) girin. Boş olduğunda olasılık FMECA verilerinden gelir: Failure Rate λp (milyon saat başına), Failure Mode Ratio α ve Operating Time t ile 1 − exp(−α·λp·t / 10⁶) ya da Operating Time boşsa diyagramın Mission süresi.
  5. Kaldır, seçili olayı ağaçtan çıkarır (üst öğesiyle ilişkisini); öğe projede kalır. Klavyedeki Delete aynısını yapar.
  6. Daralt (araç çubuğu, girdileri olan bir olay seçiliyken) altındaki olayları gizler; olay bir üçgenle çizilir ve Collapsed olarak işaretlenir. Genişlet veya daraltılmış olaya çift tıklama onları yeniden gösterir. Düzenle ▾ içinde Tümünü genişlet ve Üst olayın altını daralt bulunur. Seçim diyagramla birlikte kaydedilir.

400'den fazla olaylı bir ağaç, hızlı çizilmesi için daha derin düzeyleri daraltılmış olarak açılır; çizimin üstündeki bir çubuk kaç olayın daraltıldığını söyler ve Tümünü genişlet'i sunar (binlerce olayı çizmek birkaç saniye sürdüğünden önce sorar). Analiz her zaman ağacın tamamını kapsar.

İki dalda kullanılan bir olay tek bir öğedir: bir kez tam olarak, başka yerlerde aktarım üçgeni olarak çizilir ve sonuçta bir kez sayılır. Bir zincir üzerinden kendine neden olan bir olay döngü olarak gösterilir ve döngü kaldırılana kadar analizi durdurur.

Analizi okuma

Ağacın altındaki bölme şunları gösterir:

  • Üst olay olasılığı ve onu veren yöntem: çoğu ağaç için Exact (binary decision diagram); ağaç tam hesaplanamayacak kadar büyükse Minimal cut set upper bound; ya da listenin kendisi kısaltıldığında Lower estimate from a truncated cut set list. Nadir olay yaklaşımı ve minimal kesim kümesi üst sınırı, tam değerin yanında gösterilir.
  • Minimal Cut Sets: üst olaya neden olan temel olayların en küçük birleşimleri; mertebe, olasılık ve toplamdaki payla birlikte. Olaylarını ağaçta vurgulamak için bir satıra tıklayın. Liste en fazla 10.000 küme içerir (Diyagram ayarları'nda Kesim kümesi sınırı); daha uzun bir liste bir olasılık eşiğinin üstündeki kümeleri tutar ve hangi eşiğin kullanıldığını söyler.
  • Önem: her temel olay için Birnbaum önemi (üst olayın olasılığının bu olayın olasılığıyla ne kadar değiştiği) ve Fussell-Vesely önemi (üst olayın olasılığında bu olayı içeren pay).

Olasılığı olmayan olaylar listelenir; olasılık ve önem, her olayın bir olasılığı olduğunda görünür. Büyük ağaçlar bir ilerleme çubuğuyla arka planda analiz edilir.

Dışa aktar… ağacı herhangi bir diyagram gibi PNG veya SVG olarak, ayrıca Kesim kümeleri (CSV) ve Önem (CSV) olarak kaydeder.

Güvenilirlik blok diyagramları

Bir güvenilirlik blok diyagramı, bir varlığın çalışması için parçalarının nasıl çalışması gerektiğini gösterir ve bir görev süresi boyunca güvenilirliğini ve kullanılabilirliğini hesaplar. Bloklar varlıklardır; yapı ayrıştırmadır (decomposed by).

Emniyet ve güvenilirlik → Güvenilirlik blok diyagramları'nı açın veya bir varlık açıp diyagram listesinde Güvenilirlik Blok Diyagramı'nı seçin.

  1. Parçaları olan her varlık onları Yerleşim değerine göre birleştirir: Series (tüm parçalar çalışmalıdır; varsayılan), Parallel (bir parça yeterlidir) veya k of n (en az k parça çalışmalıdır; Zorunlu içinde ayarlanır). İç içe varlıklar kendi yerleşimleriyle bir çerçeve içinde çizilir.
  2. Her yaprak varlığa saat cinsinden MTBF ve MTTR ya da bir Güvenilirlik değeri (görev boyunca 0 ile 1 arası) verin. Öznitelik boş olduğunda varlığı belirleyen MTBF, MTTR veya Reliability adlı bir Characteristic kullanılır.
  3. Mission süresini saat cinsinden ayarlayın (varsayılan 1.000 sa). Güvenilirlik sabit bir arıza hızı kullanır: R(t) = exp(−t / MTBF). Kullanılabilirlik blok başına MTBF / (MTBF + MTTR)'dir ve her blokta her iki değeri gerektirir.
  4. + Blok ekle seçili varlığın altında bir parça oluşturur (tek bir Geri al ile hepsi geri alınır); Kaldır onu ayrıştırmadan çıkarır.

Bölme, hata ağaçlarında olduğu gibi sistem güvenilirliğini ve kullanılabilirliğini, minimal kesim kümelerini (birlikte arızalanan bloklar) ve her bloğun önemini gösterir. Dışa aktarmalar aynıdır.

Dışa aktarımlar

Dışa aktar ▾, geçerli filtrelenmiş satırları ekranda gizlenenler dahil her sütunla Excel veya CSV olarak kaydeder: tehlikeler için ayrıca Operating Phase, Mishap, Acceptance Authority, Accepted By, Acceptance Date, Closure Rationale ve ilgi nedenleri; arıza modları için ayrıca Mission Phase, Next Higher Effect, Compensating Provisions, Recommended Action ve kritiklik yöntemiyle Failure Rate, Failure Mode Ratio, Failure Effect Probability ve Operating Time. Tehlikeler ve arıza modları aynı zamanda sıradan öğelerdir: Veritabanı, belgeler ve İzlenebilirlik Matrisi onları diğer her sınıf gibi listeler.

API ve Claude

Bağlayıcının get_matrix aracı Tehlike Kaydı'nı (matrix: hazards) ve FMECA çalışma sayfasını (matrix: fmeca) hesaplanan düzeyler, RPN, kritiklik ve kontrol doğrulamasıyla satırlar olarak döndürür. API tehlikeleri ve arıza modlarını diğer öğeler gibi listeler ve okur.

Sınırlar

  • Hata ağaçlarında yalnızca statik kapılar vardır (öncelikli AND, yedek veya sıra kapıları yoktur) ve ortak neden grupları yoktur; olaylar bağımsızdır.
  • Güvenilirlik blok diyagramları blok başına sabit bir arıza hızı ve bağımsız bloklar varsayar.
  • Bir tehlikeyi kapatmak açık denetimlerle engellenmez; Tehlike Kaydı neden hazır olmadığını gösterir.