Holarch

Przewodnik · Wymagania

Identyfikowalność wymagań i wpływ zmian: powiąż potrzeby, wymagania, projekt i testy

Posłuchaj tego przewodnika 27 min

Identyfikowalność wymagań to zapis tego, skąd pochodzi każde wymaganie, co w projekcie je realizuje i co pokazuje, że jest spełnione. Jej główną korzyścią jest wpływ zmian: gdy wymaganie się zmienia, powiązania mówią, co trzeba ponownie sprawdzić. Ten przewodnik omawia typy i kierunek powiązań śledzenia, śledzenie w przód i wstecz, luki pokrycia i elementy osierocone, podejrzane powiązania oraz macierz identyfikowalności na przykładzie modelu CubeSata.

Na tej stronie
  1. Czym jest identyfikowalność wymagań
  2. Po co śledzić wymagania: przede wszystkim wpływ zmian
  3. Potrzeby i wymagania
  4. Rodzaje powiązań śledzenia
    1. Kierunek
  5. Identyfikowalność w przód i wstecz
  6. Luki pokrycia i elementy osierocone
  7. Podejrzane powiązania po zmianie
  8. Macierz identyfikowalności
  9. Przykład: CubeSat EO-1
    1. Potrzeby i wymagania
    2. Powiązania wymagań dotyczących zasilania
    3. Odczyt macierzy: luka i element osierocony
    4. Wpływ zmiany: 3.1 zmienia się z 28 W na 30 W
    5. Pobierz tabelę identyfikowalności i listę kontrolną
  10. Lista kontrolna jakości wymagań
  11. Typowe błędy
  12. Słowo o weryfikacji
  13. Wypróbuj w Holarch
  14. Co dalej

Czym jest identyfikowalność wymagań

Wymaganie rzadko stoi samo. Odpowiada na potrzebę interesariusza, może być rozwinięte w wymagania niższego poziomu, realizuje je funkcja lub komponent, a sprawdza test lub analiza. Identyfikowalność to zbiór jawnych, zapisanych powiązań między tymi elementami. Każde powiązanie wskazuje swoje dwa końce i mówi, jaka jest relacja: „3.1 Orbit Average Power is satisfied by 1.3.1 Solar Arrays” to ślad; zdanie w raporcie projektowym, które wspomina panele, nim nie jest.

Powiązania tworzą sieć, która prowadzi od potrzeb interesariuszy przez wymagania systemowe i podsystemowe do architektury i weryfikacji. ISO/IEC/IEEE 15288 wymaga tej sieci w kilku procesach technicznych: potrzeby interesariuszy są śledzone do wymagań, które je formalizują, wymagania systemowe do elementów architektury, do których są alokowane, a każde wymaganie do czynności, która je weryfikuje. INCOSE Systems Engineering Handbook traktuje identyfikowalność jako właściwość, którą ma dobry zbiór wymagań jako całość, a nie jako osobny dokument tworzony na końcu.

Po co śledzić wymagania: przede wszystkim wpływ zmian

Tworzenie powiązań wymaga wysiłku, a utrzymywanie ich poprawności jeszcze większego, dlatego warto wiedzieć, za co płacą. Większość wartości dają cztery zastosowania, a pierwsze z nich jest powodem, dla którego zaczyna większość zespołów.

  • Wpływ zmian. Przed zmianą powiązania pokazują, do czego ona dociera: które wymagania niższego poziomu, funkcje, komponenty, analizy i testy zależą od zmienianego elementu. Po zmianie te same powiązania mówią zespołowi, co sprawdzić ponownie. Bez nich odpowiedź zależy od tego, kto pamięta projekt (zob. przewodnik po analizie wpływu zmian).
  • Pokrycie. Każde wymaganie powinno być realizowane przez coś w projekcie i sprawdzane przez coś w weryfikacji. Powiązania uwidaczniają braki na długo przed tym, zanim znajdzie je test integracyjny lub klient.
  • Zgodność i uzasadnienie. Umowy, normy bezpieczeństwa i przeglądy wymagają dowodu, że każde wymaganie jest spełnione i że nic w projekcie nie istnieje bez powodu. Ślad od potrzeby przez wymaganie i projekt do testu jest takim dowodem.
  • Kontrola zmian. Gdy wymaganie zmienia się po uzgodnieniu, powiązane z nim elementy trzeba przejrzeć, a przegląd zapisać. Powiązania mówią komisji ds. zmian, co przejrzeć ponownie, i pozwalają zespołowi wykazać, że przegląd się odbył.

Zespół, który śledzi wymagania tylko na potrzeby audytu na końcu fazy, ponosi koszt bez większości korzyści. Powiązania tworzone w trakcie pisania wymagań i projektu są tańsze i są dostępne, gdy nadchodzi zmiana. Odpowiedź o wpływie zmiany jest też tylko tak kompletna jak powiązania: element, który powinien być powiązany, a nie jest, pozostaje dla niej niewidoczny, co pokazuje przykład.

Potrzeby i wymagania

Identyfikowalność zaczyna się powyżej wymagań. Potrzeba to to, czego interesariusz oczekuje od systemu, wyrażone jego słowami: „Klienci rolni potrzebują świeżych zdjęć swoich pól co najmniej dwa razy w tygodniu w sezonie wegetacyjnym”. Wymaganie to inżynierskie stwierdzenie, według którego system zostanie zbudowany i zweryfikowany: „The mission shall revisit each target region within 72 hours.”

Różnią się celem i formą:

PotrzebaWymaganie
WłaścicielInteresariusz: użytkownik, operator, klient, regulatorZespół inżynierski, w uzgodnieniu z interesariuszami
JęzykSłowa interesariusza, często jakościowePrecyzyjne, mierzalne, jedno „shall” na stwierdzenie
Walidowane lub weryfikowaneWalidowane: dostarczony system robi to, czego potrzebuje interesariuszWeryfikowane: system spełnia stwierdzenie, co wykazuje test, analiza, inspekcja lub demonstracja
Typowa liczbaDziesiątkiOd setek do tysięcy, na kilku poziomach

Pierwszy ślad łączy każdą potrzebę z wymaganiami, które ją formalizują. Potrzeba bez wymagania to oczekiwanie interesariusza, którym projekt się nie zajmie. Wymaganie bez potrzeby na najwyższym poziomie to albo ukryte założenie, które należy zapisać jako potrzebę, albo wymaganie, o które nikt nie prosił. Jak przekształcić potrzebę w dobrze sformułowane wymaganie, opisuje przewodnik po pisaniu dobrych wymagań. Przewodnik o weryfikacji i walidacji pokazuje, jak każda potrzeba dostaje własne zdarzenie walidacji.

Większość metod i narzędzi używa niewielkiego zestawu typów powiązań. Nazwy się różnią, ale znaczenia są stabilne. Każdy typ odpowiada na inne pytanie, a użycie najbardziej szczegółowego typu, który jest prawdziwy, sprawia, że powiązania są przydatne dla raportów i kontroli. Przykłady pochodzą z CubeSata używanego dalej w tym przewodniku.

Powiązanie (czytane od końca w górę łańcucha)Od → doPytanie, na które odpowiadaPrzykład
derived by (derives from)Wymaganie → wymaganie z niego rozwinięteKtóre wymagania rozwinięto z tego, dodając szczegóły projektowe?1.5 Daily Collection Volume → 3.1 Orbit Average Power: obciążenie obrazowaniem określa zapotrzebowanie na moc
decomposed by (nadrzędne i podrzędne)Wymaganie → jego częściKtóre stwierdzenia niższego poziomu razem tworzą to stwierdzenie?1.6 Revisit Time → 1.6.1 Ground Track Repeat i 1.6.2 Off-Nadir Imaging
refined byWymaganie → bardziej precyzyjne wymaganieKtóre stwierdzenie wyraża ten sam zamiar z wartością, tolerancją lub warunkiem?„Szybko wychodzić z trybu bezpiecznego” → „wznowić obrazowanie w ciągu 6 godzin od wejścia w tryb bezpieczny”
satisfied by / allocated toWymaganie → funkcja, komponent, interfejs, analizaCo w projekcie realizuje to wymaganie?3.1 → F3.1 Convert Sunlight to Power, 1.3.1 Solar Arrays
verified byWymaganie → przypadek testowy, analiza, inspekcja, demonstracjaCo pokazuje, czy to wymaganie jest spełnione?3.1 → TC-06 Solar Array Power Test
traced toPotrzeba lub wymaganie → dowolny powiązany elementCo odpowiada na to stwierdzenie, gdy nie pasuje żadne z powyższych albo relacja nie jest jeszcze ustalona?N2 Twice-Weekly Revisit → 1.6 Revisit Time

Trzy uwagi do tabeli. Wymaganie wyprowadzone to nowe stwierdzenie, które wymaganie nadrzędne czyni koniecznym; wymaganie zdekomponowane jest częścią nadrzędnego, a nadrzędne jest spełnione, gdy spełnione są jego części. Alokacja i spełnianie są często używane jako synonimy; niektóre metody alokują wymaganie do komponentu, a potem mówią, że projekt komponentu je spełnia, i to rozróżnienie warto zachować tylko wtedy, gdy zespół rzeczywiście przegląda oba osobno. Wreszcie zwykły ślad (trace) to najsłabsze powiązanie: mówi, że dwa elementy są powiązane, ale nie jak. Pasuje do powiązań od potrzeby do wymagania i do wczesnych, nieustalonych alokacji; zastąp go konkretnym typem, gdy relacja zostanie ustalona.

Kierunek

Każde powiązanie ma kierunek, a konwencja stosowana przez większość zespołów prowadzi od elementu, który wymusza, do elementu, który odpowiada: od potrzeby do wymagania, od wymagania nadrzędnego do wyprowadzonego, od wymagania do elementu projektu i do testu. Powiązanie można czytać od dowolnego końca („3.1 jest spełniane przez panele słoneczne”, „panele słoneczne spełniają 3.1”), ale jest to jedno powiązanie, zapisane raz.

To kierunek sprawia, że analiza wpływu zmian działa. Zmiana na końcu w górę łańcucha stawia pod znakiem zapytania każdy element poniżej; zmiana na końcu w dół łańcucha zwykle nie unieważnia wymagania powyżej, choć może oznaczać, że projekt już go nie spełnia. Narzędzia, które oznaczają powiązania po zmianie, opierają się na tym kierunku przy wyborze końca do oznaczenia.

Użytkownicy SysML znają te powiązania jako zależności ze stereotypami: «deriveReqt», «refine», «satisfy», «verify» i «trace». W SysML strzałkę rysuje się od elementu zależnego do wymagania (przypadek testowy wskazuje wymaganie, które weryfikuje), czyli odwrotnie niż w powyższym odczycie. Znaczenie jest takie samo; różni się tylko konwencja rysowania. Samouczek SysML v2 pokazuje, jak satisfy i verify zapisuje się w notacji tekstowej.

Identyfikowalność w przód i wstecz

Identyfikowalność sprawdza się w dwóch kierunkach.

  • W przód (w dół): od każdej potrzeby do wymagań, które ją pokrywają, od każdego wymagania do elementów projektu, które je spełniają, i testów, które je weryfikują. Śledzenie w przód odpowiada na pytanie „czy wszystko, o co nas proszono, zostało zbudowane i sprawdzone?”
  • Wstecz (w górę): od każdego testu, funkcji lub komponentu z powrotem do wymagania, któremu służy, i od każdego wymagania z powrotem do potrzeby lub wymagania nadrzędnego. Śledzenie wstecz odpowiada na pytanie „czy wszystko, co zbudowaliśmy, ma uzasadnienie?”

Zbiór wymagań jest dwukierunkowo identyfikowalny, gdy spełnione jest jedno i drugie. W praktyce luki w przód pokazują brakującą pracę, a luki wstecz pracę nadmiarową: złocenie, elementy projektu zachowane z wcześniejszego produktu, testy, które sprawdzają coś, o co nikt nie prosił, albo wymaganie, które ktoś dodał bez źródła.

Luki pokrycia i elementy osierocone

Dwa rodzaje usterek sieci śladów mają swoje nazwy.

  • Luka pokrycia to wymaganie bez powiązania, które powinno mieć: wymaganie liściowe, którego nic nie spełnia lub nic nie weryfikuje. Sprawdzaj wymagania liściowe, czyli te bez wymagań podrzędnych. Wymaganie nadrzędne jest pokryte przez swoje podrzędne, a wymaganie bezpośredniego powiązania dla nadrzędnego tworzy zdublowane powiązania.
  • Element osierocony to element bez powiązania w górę łańcucha: funkcja, komponent lub analiza, która nie spełnia żadnego wymagania, przypadek testowy, który żadnego nie weryfikuje, albo wymaganie wyprowadzone bez nadrzędnego. Element osierocony nie zawsze jest błędem. Zapasowy egzemplarz lotny istnieje na potrzeby kampanii integracyjnej i wtedy poprawką może być brakujące wymaganie, a nie usunięcie elementu. Tak czy inaczej element osierocony to pytanie, na które zespół musi odpowiedzieć.

Wskaźniki pokrycia („94 procent wymagań liściowych alokowanych”) są przydatne do śledzenia postępu, ale zespół pracuje na liście niepokrytych elementów. Lukę zamyka się przez dodanie brakującego powiązania, przez uznanie, że wymaganie nie jest liściem, albo przez usunięcie niepotrzebnego wymagania.

Elementy osierocone mają znaczenie także dla wpływu zmian. Element, który powinien odpowiadać wymaganiu, ale nie ma powiązania, nie zostanie oznaczony, gdy to wymaganie się zmieni. Przykład poniżej zawiera jeden taki element.

Powiązanie zapisuje ocenę dokonaną w pewnym momencie: „ten komponent w tym projekcie realizuje to wymaganie w tym brzmieniu”. Gdy tekst lub wartości wymagania się zmieniają, ta ocena może przestać obowiązywać. Podejrzane powiązanie to powiązanie, którego koniec w górę łańcucha zmienił się po ostatnim przeglądzie powiązania. Powiązanie nie jest usuwane ani uznawane za zerwane; jest oznaczone, dopóki ktoś nie obejrzy elementu na jego drugim końcu i nie zdecyduje. Holarch wymienia je jako Powiązania do przeglądu.

Wyjaśnienie podejrzanego powiązania to mały przegląd:

  1. Przeczytaj, co się zmieniło: stary i nowy tekst albo atrybut, który się zmienił.
  2. Sprawdź element na końcu w dół łańcucha. Czy wymaganie wyprowadzone nadal wynika? Czy komponent nadal realizuje wymaganie? Czy test nadal sprawdza nową wartość?
  3. Jeśli nadal obowiązuje, usuń oznaczenie i zapisz powód, na przykład „Tekst funkcji nie zawiera wartości mocy; zmiana niepotrzebna”.
  4. Jeśli już nie obowiązuje, zmień element w dół łańcucha (albo zgłoś wobec niego zmianę), a następnie usuń oznaczenie. Jeśli samo powiązanie nie jest już prawdziwe, usuń je.

Zapis jest tak samo ważny jak decyzja. Wyjaśnione podejrzane powiązanie z komentarzem i nazwiskiem to dla następnego przeglądu dowód, że zmianę doprowadzono do końca; oznaczenie usunięte hurtem bez sprawdzenia jest gorsze niż brak oznaczenia, bo deklaruje przegląd, który się nie odbył.

Nie każda edycja musi tworzyć oznaczenia. Poprawienie literówki w nazwie wymagania nie powinno wysyłać dwudziestu elementów do przeglądu, ale zmiana poziomu mocy z 28 W na 30 W musi to zrobić. Narzędzia wyznaczają tę granicę różnie; przydatne pytanie brzmi, czy zmiana mogłaby sprawić, że ocena w dół łańcucha stanie się błędna.

Macierz identyfikowalności

Macierz identyfikowalności pokazuje powiązania między dwoma zbiorami elementów w postaci siatki: na przykład wymagania w wierszach, a funkcje, komponenty lub przypadki testowe w kolumnach. Znak w komórce oznacza, że wiersz i kolumna są powiązane. Tabelę z jednym wierszem na wymaganie i kolumną z listą powiązanych elementów też często nazywa się macierzą identyfikowalności (taką postać ma plik do pobrania poniżej); postać siatki łatwiej przeszukać pod kątem luk, bo pusty wiersz lub kolumna rzuca się w oczy.

Odczyt macierzy:

  • Pusty wiersz to luka pokrycia: wymaganie niepowiązane z niczym w kolumnach.
  • Pusta kolumna to element osierocony: funkcja, komponent lub test, do którego nie prowadzi żaden wiersz.
  • Wiersz z wieloma znakami może oznaczać wymaganie zbyt szerokie, które należy podzielić.
  • Kolumna z wieloma znakami to element projektu, od którego zależy wiele wymagań; jego zmiana ma szeroki wpływ.

Macierz jest widokiem powiązań, a nie miejscem, w którym są przechowywane. Zespoły, które trzymają powiązania w ręcznie utrzymywanym arkuszu, przekonują się, że arkusz i projekt się rozjeżdżają; macierz generowana z modelu jest zawsze tak aktualna jak model.

Macierz weryfikacji wymagań to pokrewny widok, który wymienia każde wymaganie z metodą weryfikacji, czynnością weryfikującą i jej wynikiem. To weryfikacyjna strona tych samych powiązań; przewodnik po macierzy weryfikacji wymagań (RVTM) omawia ją na tym samym CubeSacie.

Przykład: CubeSat EO-1

Przykładem jest EO-1, fikcyjny CubeSat 6U, który fotografuje pola uprawne w czterech pasmach spektralnych. To ten sam model co w kompleksowym przykładowym projekcie MBSE, zbudowany w Holarch jako projekt LML: wymagania to Requirements w specyfikacji SRS-001 EO-1 System Requirements Specification (32 sztuki), funkcje to Actions numerowane od F1 do F11 z podfunkcjami, komponenty to Assets, a testy to Test Cases od TC-01 do TC-20. Funkcje pochodzą z analizy funkcjonalnej tej samej misji.

Potrzeby i wymagania

Demo zapisuje pochodzenie każdego wymagania w atrybucie Źródło: Customer Needs Statement CNS-1, Mission Concept Review lub Derived (systems analysis). Atrybut wskazuje dokument; nie można za nim podążać, liczyć go ani oznaczać. Dlatego model zapisuje też trzy potrzeby interesariuszy z warsztatu z klientem jako Statements, każdą śledzoną do formalizujących ją wymagań. N1 do N3 są częścią modelu referencyjnego EO-1 (v1.0) i projektów demonstracyjnych utworzonych w Holarch 2.2.1 lub nowszym.

PotrzebaZapisŚledzone do
N1 Same-Day Crop Stress AlertsKlienci rolni muszą dowiadywać się o stresie upraw w dniu przelotu.6.2 Image Delivery (w ciągu 6 godzin od transmisji), 6.5 Planning Cycle Time (w ciągu 100 minut)
N2 Twice-Weekly RevisitKlienci rolni potrzebują aktualnych zdjęć swoich pól co najmniej dwa razy w tygodniu w sezonie wegetacyjnym.1.6 Revisit Time (w ciągu 72 godzin)
N3 Field-Level Vegetation MapsKlienci rolni potrzebują map roślinności na tyle szczegółowych, by odróżnić jedno pole od drugiego.1.2 Ground Sample Distance (4,5 m), 1.4 Spectral Bands (cztery pasma, od 450 nm do 900 nm)

Poniżej potrzeb specyfikacja używa wszystkich trzech powiązań między wymaganiami. 1.6 Revisit Time jest zdekomponowane na 1.6.1 Ground Track Repeat (3 dni) i 1.6.2 Off-Nadir Imaging (25 stopni): razem zapewniają powrót nad cel w ciągu 72 godzin. 3.1 Orbit Average Power jest wyprowadzone z 1.5 Daily Collection Volume, a 3.3 Depth of Discharge z 1.7 Mission Lifetime: żaden klient nie prosił o poziom mocy ani limit akumulatora, ale bez nich nie da się osiągnąć objętości obrazowania i 730-dniowego czasu życia. Wymaganie takie jak 3.1 nie ma więc nad sobą potrzeby i jest to poprawne: jego nadrzędnym elementem jest inne wymaganie.

Sekcja 3, Electrical Power, to dobry wycinek do dokładnej lektury. Tabela wymienia, co spełnia i weryfikuje każde wymaganie, według modelu:

WymaganieSpełniane przez (funkcje)Spełniane przez (komponenty)Spełniane przez (inne)Weryfikowane przez
3.1 Orbit Average PowerF3, F3.11.3.1 Solar ArraysEQ-1.1 Solar Power Generation, EQ-1.4 Power Margin CheckTC-06 Solar Array Power Test (Passed)
3.2 Battery CapacityF3, F3.21.3.2 Battery PackTC-07 Battery Capacity Test (Passed)
3.3 Depth of DischargeF3, F3.3EQ-1.2 Battery Depth of Discharge, OPS.10, IF-21TC-07 Battery Capacity Test (Passed)
3.4 Bus RegulationF3, F3.31.3.3 Power Distribution UnitIF-01 do IF-04, IF-20, IF-22 (linie zasilania)TC-18 Bus Regulation Inspection (Passed)
3.5 Battery Thermal Control(brak)(brak)(brak)(brak)
3.6 Array DeploymentF2 Deploy Solar Arrays1.6 Structure and ThermalIF-19 Deployment Switch HarnessTC-19 Array Deployment Test (Not Run)

F3 Generate and Store Power spełnia cztery wymagania, a jego podfunkcje F3.1 do F3.3 dzielą je między panele, akumulator i jednostkę dystrybucji zasilania. Linie zasilania, które spełniają 3.4, to interfejsy; przewodnik po dokumencie kontroli interfejsów śledzi je aż do ICD.

Odczyt macierzy: luka i element osierocony

Z sześcioma wymaganiami dotyczącymi zasilania w wierszach oraz elementami projektu i testami w kolumnach macierz (6 wierszy, 17 kolumn, 21 powiązań) od razu pokazuje:

  • 3.5 Battery Thermal Control to luka pokrycia: jego wiersz jest pusty. Nic w projekcie nie utrzymuje akumulatora w cieple i żaden test tego nie sprawdza. Wymaganie jest też słabe („keep the battery warm enough (TBD)”), a oba problemy są ze sobą związane: wymaganie bez wartości trudno alokować i nie da się go przetestować. Przewodnik po pisaniu wymagań je przeredagowuje.
  • EQ-1.3 Orbit-Average Array Power to element osierocony: jego kolumna jest pusta. Oblicza średnią moc paneli na orbicie z mocy szczytowej, udziału oświetlenia i sprawności toru zasilania, czyli dokładnie tę wielkość, którą ogranicza 3.1, a mimo to nie spełnia żadnego wymagania. Pokrewne EQ-1.4 Power Margin Check jest powiązane z 3.1; EQ-1.3 pominięto.
  • F3 Generate and Store Power obsługuje cztery wymagania, więc jego zmiana dociera do wszystkich czterech. TC-07 weryfikuje dwa (3.2 i 3.3).
  • Komórki weryfikacji pokazują status testu: TC-06, TC-07 i TC-18 zaliczone, TC-19 niewykonany. Pokrycie i status weryfikacji to różne pytania: 3.6 jest pokryte testem, który jeszcze nie został wykonany.

W całej specyfikacji ta sama kontrola znajduje sześć wymagań liściowych z lukami: 2.5 Safe Mode Recovery, 3.5 i 6.4 Operator Interface nie są ani spełniane, ani weryfikowane, a 1.5 Daily Collection Volume, 4.4 Downlink Encryption i 6.5 Planning Cycle Time są spełniane, ale niezweryfikowane. 1.6 Revisit Time nie ma własnego testu i nie jest luką: to wymaganie nadrzędne, pokryte przez 1.6.1 i 1.6.2. Poza wycinkiem dotyczącym zasilania S-1 Spare Reaction Wheel nie ma żadnych powiązań; to typowy element osierocony z dobrym powodem (egzemplarz zapasowy do integracji), który mimo to zasługuje na zapisaną decyzję. Części 1.2.1 Reaction Wheel Assembly i 1.2.2 Star Tracker nie spełniają bezpośrednio żadnego wymagania, ale wykonują funkcje, które je spełniają, więc są śledzone pośrednio; kontrola patrząca tylko na powiązania bezpośrednie błędnie uznałaby je za osierocone.

Wpływ zmiany: 3.1 zmienia się z 28 W na 30 W

Po przeglądzie projektu wstępnego średnie obciążenie na orbicie wzrosło do 26 W, więc 3.1 rośnie z 28 W do 30 W, aby zachować 15-procentowy zapas. Powiązania czynią podejrzanymi sześć elementów: 1.3.1 Solar Arrays, F3 Generate and Store Power, F3.1 Convert Sunlight to Power, EQ-1.1 Solar Power Generation, EQ-1.4 Power Margin Check i TC-06 Solar Array Power Test. Zaliczenie TC-06 nie przenosi się: 75,1 W mocy szczytowej daje według EQ-1.3 tylko 27,9 W średnio na orbicie, poniżej 30 W. EQ-1.3, znaleziony wyżej element osierocony, w ogóle nie jest oznaczony. Przewodnik po analizie wpływu zmian śledzi tę zmianę krok po kroku, od wniosku o zmianę do zamkniętego zapisu.

Pobierz tabelę identyfikowalności i listę kontrolną

Lista kontrolna jakości wymagań

Identyfikowalność zależy od jakości stwierdzeń na każdym końcu. Niejasnego wymagania nie da się alokować ani zweryfikować, więc pojawia się ono jako luka pokrycia, a wymagania bez uzasadnienia nie da się ocenić, gdy oznaczenie podejrzanego powiązania pyta, czy element w dół łańcucha nadal je spełnia. Specyfikacja EO-1 celowo zawiera trzy słabe wymagania: 2.5 Safe Mode Recovery („should recover … quickly … as appropriate”), 3.5 Battery Thermal Control („warm enough (TBD)”) i 6.4 Operator Interface („user friendly and/or easy to use”); 3.5 jest też luką pokrycia w powyższej macierzy. Najważniejsze dla śledzenia kontrole to jedno zobowiązanie na stwierdzenie, mierzalna wartość z warunkami, zapisane uzasadnienie, powiązanie w górę oraz metoda weryfikacji z kryteriami wyprowadzonymi ze stwierdzenia. Przewodnik po pisaniu dobrych wymagań zawiera pełną listę kontrolną z wersjami przed i po przeredagowaniu wszystkich trzech.

Typowe błędy

BłądCo idzie nie takLepiej
Rozrost powiązań: łączenie wszystkiego, co wydaje się powiązaneKażda zmiana oznacza dziesiątki elementów, recenzenci przestają czytać oznaczenia, a analiza wpływu pokazuje cały model.Łącz tylko relacje, które są prawdziwe i które ktoś przejrzałby po zmianie. Używaj najbardziej szczegółowego typu powiązania.
Brak powiązań przy analizachRównania i budżety, które obliczają wartość wymagania, nie są oznaczane, gdy się ono zmienia (EQ-1.3 powyżej).Łącz każdą analizę z wymaganiami, których wartości oblicza lub sprawdza.
Nieśledzalny tekst „shall”: wymagania ukryte w akapitach specyfikacjiZdania nie da się osobno powiązać, policzyć ani oznaczyć. Dwa „shall” w jednym akapicie dzielą jeden los.Jedno wymaganie na element, z własnym identyfikatorem, jedno „shall” na stwierdzenie.
Śledzenie do dokumentów zamiast do elementów„3.4 jest spełniane przez EPS Design Description” nic nie mówi o tym, której części projektu dotyczy, a powiązanie przetrwa każdą zmianę dokumentu.Śledź do funkcji, komponentu, interfejsu lub przypadku testowego. Powiąż dokument z tymi elementami, jeśli je opisuje.
Używanie zwykłego śladu do wszystkiegoKontrole pokrycia szukają powiązań spełniania i weryfikacji i zgłaszają luki, których nie ma, albo pomijają rzeczywiste.Zachowaj ogólny ślad dla potrzeb i nieustalonych powiązań; tam, gdzie mają zastosowanie, używaj derive, satisfy i verify.
Śledzenie wymagań nadrzędnych zamiast liściowychZdublowane powiązania przy wymaganiu nadrzędnym i podrzędnych oraz pokrycie, które wygląda na kompletne, choć brakuje wymagania podrzędnego.Alokuj i weryfikuj wymagania liściowe; nadrzędne jest pokryte przez nie, tak jak 1.6 przez 1.6.1 i 1.6.2.
Hurtowe usuwanie oznaczeń podejrzanych powiązań bez przegląduZapis deklaruje przegląd, który się nie odbył.Usuwaj oznaczenia z krótkim powodem dla każdego elementu lub grupy elementów przejrzanych razem.
Jednorazowe śledzenie na końcuPowiązania są odtwarzane z pamięci na potrzeby audytu i pomijają to, co zmieniło się po drodze.Twórz powiązania w trakcie pisania wymagań i projektu, a luki przeglądaj przy każdym kamieniu milowym.

Słowo o weryfikacji

Powiązanie verify odpowiada na pytanie, czy wymaganie jest pokryte czynnością weryfikacyjną; nie mówi, czy wymaganie jest spełnione. To wynika z wyniku czynności: TC-04 Pointing Accuracy Test weryfikuje 2.1 i nie został zaliczony. Planowanie metody dla każdego wymagania (test, analiza, inspekcja lub demonstracja), wykonywanie czynności i sumowanie wyników w górę hierarchii wymagań to zadanie macierzy weryfikacji wymagań. Czynnością weryfikującą może też być analiza lub symulacja; przykład MBSE szacuje 6.5 Planning Cycle Time za pomocą symulacji przelotu obrazowania, a przewodnik po Monte Carlo wyjaśnia, jak odczytuje się taki wynik. Opisane tu powiązania śledzenia są jej danymi wejściowymi.

Wypróbuj w Holarch

W projekcie LML każdy ślad to relacja między dwiema encjami, a powiązanie utworzone w jednym miejscu jest widoczne w inspektorze, macierzy, diagramach Spider i Requirement oraz w RVTM.

  1. Utwórz projekt demonstracyjny przez Zarządzaj projektami → Pliki projektu ▾ → Nowy projekt demonstracyjny → CubeSat (inżynieria systemów z przewodnikiem). Jego specyfikacja zawiera już zmianę 3.1 i sześć podejrzanych powiązań.
  2. Otwórz Weryfikacja → Macierz identyfikowalności. Kliknij etykietę Wiersze i ustaw zapytanie class:Requirement AND number:3.*; kliknij etykietę Kolumny i ustaw zapytanie, na przykład class:Action OR class:TestCase.
  3. Zaznacz Tylko luki, aby zobaczyć wiersze bez powiązań. Wybierz relację, na przykład satisfied by, i kliknij pustą komórkę, aby utworzyć powiązanie, na przykład EQ-1.3 do 3.1.
  4. Otwórz Potrzeby i wymagania → Powiązania do przeglądu, kliknij Różnice w wierszu, a następnie Oznacz jako przejrzane… z komentarzem.
  5. Kliknij Eksportuj… w macierzy, aby pobrać siatkę jako plik Excel lub CSV.

Weryfikacja → Kontrole modelu wymienia wymagania liściowe, które nie są alokowane lub zweryfikowane, a polecenie Otwórz w ▾ → Spider encji uruchamia analizę wpływu przed zmianą. Pełny opis znajduje się w dokumentacji Identyfikowalność, a reguły podejrzanych powiązań w Powiązania do przeglądu.

Co dalej