Ścieżka 3. Zachowanie i architektura: arkusz ćwiczeń
Dla inżynierów. Jedno zadanie ćwiczeniowe i kilka pytań do każdego rozdziału, do przerobienia po każdym filmie. Wydrukuj tę stronę z przeglądarki lub pracuj na ekranie. Klucz odpowiedzi zaczyna się na nowej stronie na końcu.
Zanim zaczniesz
- Najpierw przejdź
- Ścieżka 2. Wymagania i weryfikacja.
- Plan
- Free
- Projekt
- Bike-Share Dock: każdy rozdział ma swój plik początkowy.
3.1 Funkcje i FFBD
Obejrzyj rozdział 3.1 (3:52)
Ćwiczenie
W projekcie demonstracyjnym CubeSat EO-1:
- Otwórz swój projekt demonstracyjny EO-1 lub go utwórz: Zarządzaj projektami → Pliki projektu ▾ → Nowy projekt demonstracyjny → CubeSat (inżynieria systemów z przewodnikiem).
- W Bazie danych zaznacz F9 Transmit Payload Data. W jego sekcji Ślad kliknij + obok decomposed by (zaznacz Pokaż wszystkie relacje, jeśli nie ma jej na liście), wybierz Nowy Action… i utwórz
Enable Transmitter,Send Data File,Confirm Receipt,Disable TransmitterorazReport Pass Summary. - Otwórz Zachowanie → Analiza funkcjonalna, kliknij Wybierz… obok Funkcja najwyższego poziomu i wybierz F9 Transmit Payload Data. Karta Funkcje wymienia pięć jej podfunkcji.
- Na karcie Przepływ i FFBD kliknij Edytuj jako tekst…, wpisz
"Enable Transmitter" -> LOOP[return="next file"]("Send Data File" -> "Confirm Receipt") -> AND("Disable Transmitter" | "Report Pass Summary")i kliknij Zastosuj. - Kliknij Otwórz FFBD i znajdź pętlę ze strzałką powrotu oraz bramkę AND. Następnie ponownie wybierz F0 Perform EO-1 Mission jako funkcję najwyższego poziomu, otwórz jej FFBD i kliknij dwukrotnie F9, aby otworzyć własny FFBD funkcji F9.
- Aby przejść całość ze sprawdzaniem, uruchom samouczek 4 Analiza funkcjonalna (Pomoc → Samouczki).
Gotowe, gdy FFBD funkcji F9 pokazuje Enable Transmitter, pętlę Send Data File i Confirm Receipt ze strzałką powrotu opisaną next file oraz AND z dwiema gałęziami.
Pytania
- Dlaczego strona Analiza funkcjonalna potrzebuje funkcji najwyższego poziomu?
- Czym różni się AND od OR w przepływie?
- Co dzieje się z funkcją pominiętą w przepływie tekstowym?
- Zmieniasz przepływ na karcie Przepływ i FFBD. Co dzieje się z FFBD?
3.2 Diagramy Action
Obejrzyj rozdział 3.2 (2:55)
Ćwiczenie
W projekcie demonstracyjnym CubeSat EO-1:
- Otwórz swój projekt demonstracyjny EO-1 lub go utwórz: Zarządzaj projektami → Pliki projektu ▾ → Nowy projekt demonstracyjny → CubeSat (inżynieria systemów z przewodnikiem).
- W Bazie danych zaznacz F10 Enter Safe Mode i wybierz Otwórz w ▾ → Diagram Action.
- Przeciągnij Działanie z panelu Dodaj na linię i nazwij go
Detect Undervoltage. Następnie przeciągnij za nim na linię Parallel, zShed Payload Loadsna jednej gałęzi iPoint Arrays to Sunna drugiej. - Przeciągnij Lub na linię za Parallel i nazwij go
Battery recovered?. W inspektorze ustaw prawdopodobieństwa gałęzi na 80 i 20, a na pierwszej gałęzi umieśćResume Nominal Mode, na drugiej zaśKeep Charging. - Przeciągnij Input/Output na Detect Undervoltage i nazwij go
Undervoltage Flag. Przeciągnij uchwyt pod I/O na Shed Payload Loads i wybierz Input (wyzwalacz).
Gotowe, gdy diagram F10 pokazuje pięć kroków, gałęzie równoległe, węzeł Lub z sumą 100% oraz Undervoltage Flag przekazywany z Detect Undervoltage do Shed Payload Loads.
Pytania
- Co dodaje do modelu upuszczenie Action na linię?
- Czym różni się wejście wyzwalające od wejścia opcjonalnego?
- Dlaczego prawdopodobieństwa gałęzi węzła Lub muszą sumować się do 100%?
3.3 Alokacja
Obejrzyj rozdział 3.3 (2:33)
Ćwiczenie
W projekcie demonstracyjnym CubeSat EO-1:
- Otwórz swój projekt demonstracyjny EO-1 lub go utwórz: Zarządzaj projektami → Pliki projektu ▾ → Nowy projekt demonstracyjny → CubeSat (inżynieria systemów z przewodnikiem).
- Otwórz Weryfikacja → Macierz identyfikowalności. Kliknij etykietę Wiersze, ustaw Wiersze z na Hierarchia pod encją główną, wybierz OPS Run Nominal Imaging Pass jako element główny i kliknij Gotowe.
- Kliknij etykietę Kolumny, ustaw Kolumny z na Wszystkie encje klasy z klasą Asset i ustaw Relacja na performed by.
- Zaznacz Tylko luki. Pozostaje OPS.9 Hold Data Onboard oraz element główny OPS, który system wykonuje jako całość.
- Kliknij komórkę na przecięciu OPS.9 Hold Data Onboard i 1.4 C&DH, części, która przechowuje dane ładunku w pamięci. Następnie zaznacz OPS.9 w Bazie danych i odczytaj performed by w jego sekcji Ślad.
- Aby przejść całość ze sprawdzaniem, uruchom samouczek 6 Architektura fizyczna i alokacja (Pomoc → Samouczki).
Gotowe, gdy Tylko luki nie wymienia już OPS.9, a jego sekcja Ślad pokazuje performed by 1.4 C&DH.
Pytania
- Dlaczego ustawić Relacja na performed by zamiast Wszystkie dozwolone?
- Gdzie jest przechowywana alokacja?
- Tylko luki pokazuje wiersz. Czy to zawsze błąd?
3.4 Interfejsy
Obejrzyj rozdział 3.4 (2:31)
Ćwiczenie
W projekcie demonstracyjnym CubeSat EO-1:
- Otwórz swój projekt demonstracyjny EO-1 lub go utwórz: Zarządzaj projektami → Pliki projektu ▾ → Nowy projekt demonstracyjny → CubeSat (inżynieria systemów z przewodnikiem).
- Otwórz Interfejsy → Rejestr interfejsów i kliknij kartę Proposed. Kliknij wiersz IF-14.1 Customer Portal.
- W inspektorze ustaw Interface Status na Agreed, Właściciel na
Ground Segment Leadi Średni naHTTPS. Pozostaw Capacity 1000 Mbps. - Otwórz Interfejsy → Elementy i we/wy, zaznacz Image Product (element przesyłany przez portal) i ustaw Data Rate na
50, a Data Rate Units naMbps. Po powrocie do rejestru wskaż kolumnę Capacity interfejsu IF-14.1 i odczytaj wynik kontroli. Kliknij ICD w jego wierszu, aby wyeksportować dokument kontroli interfejsów. - Zaznacz 1 EO-1 Spacecraft w Bazie danych i wybierz Otwórz w ▾ → Diagram I2. Znajdź komórkę zawierającą IF-01 Payload Power Line.
- Aby przejść całość ze sprawdzaniem, uruchom samouczek 7 Interfejsy (Pomoc → Samouczki).
Gotowe, gdy IF-14.1 ma status Agreed z ustawionymi polami Właściciel i Medium, jego kontrola przepustowości pokazuje OK, a ty masz plik Word z ICD.
Pytania
- Jak Holarch rozstrzyga, czy conduit może przenosić swoje elementy?
- Dlaczego przepływność należy do elementu, a nie do conduit?
- Co status interfejsu, taki jak Proposed lub Agreed, mówi czytelnikowi?
- Co zawiera komórka diagramu I²?
3.5 Symulacja
Obejrzyj rozdział 3.5 (2:39)
Ćwiczenie
W projekcie demonstracyjnym CubeSat EO-1:
- Otwórz swój projekt demonstracyjny EO-1 lub go utwórz: Zarządzaj projektami → Pliki projektu ▾ → Nowy projekt demonstracyjny → CubeSat (inżynieria systemów z przewodnikiem).
- W Bazie danych zaznacz OPS.11 Receive Downlink (9 minut) i ustaw jego Czas trwania na
=triang.dist(8, 15, 9)Minuty, dla przelotów, które czasem się przedłużają. - Otwórz Zachowanie → Symulator, wybierz OPS Run Nominal Imaging Pass jako Action główna, pozostaw Zdarzenia dyskretne i naciśnij ⏩ Uruchom do końca. Odczytaj Czas całkowity i oś czasu.
- Przełącz na Monte Carlo i naciśnij ▶ Uruchom Monte Carlo. Na karcie Rozkład odczytaj średnią i rozrzut czasu całkowitego.
- Kliknij Sprawdź względem Requirement…, pozostaw Czas całkowity, ustaw ≤ najwyżej
100Minuty, wymaganie 6.5 Planning Cycle Time i Wymagane prawdopodobieństwo (%)95. Odczytaj P5 / P50 / P95, P(spełnienie) i Wynik. - Aby przejść całość ze sprawdzaniem, uruchom samouczek 8 Symulacja przepływu funkcjonalnego (Pomoc → Samouczki).
Gotowe, gdy kontrola pokazuje P(meet) i wynik Spełnione lub Niespełnione dla 6.5 Planning Cycle Time przy 95%.
Pytania
- Dlaczego nadać krokowi rozkład zamiast stałego czasu trwania?
- Co mówi pojedynczy przebieg Zdarzenia dyskretne, czego nie mówi Monte Carlo?
- Dlaczego sprawdzać względem 95. percentyla, a nie średniej?
- Co Zarejestruj wynik zmienia w modelu?
3.6 Budżety i TPM
Obejrzyj rozdział 3.6 (3:31)
Ćwiczenie
W projekcie demonstracyjnym CubeSat EO-1:
- Otwórz swój projekt demonstracyjny EO-1 lub go utwórz: Zarządzaj projektami → Pliki projektu ▾ → Nowy projekt demonstracyjny → CubeSat (inżynieria systemów z przewodnikiem).
- Otwórz Architektura → Budżety i TPM. Na karcie Budżet pozostaw 1 EO-1 Spacecraft jako element główny i zmień Wielkość na Power Draw.
- Znajdź 1.1 Payload Camera (6,2 W, Szacowana) i zmień jej Podstawę na Zmierzona. Odczytaj, jak zmieniają się jej rezerwa i margines statku kosmicznego.
- W Bazie danych utwórz Measure za pomocą + Nowy element:
ADCS Mass, numerTPM-4. Ustaw Jednostkikg, Threshold Value1.35 kg, Objective Value1.2 kgi Improvement Direction Negative, dodaj etykietę TPM i powiąż ją z 1.2 ADCS relacją specified by. - Na karcie TPM zaznacz TPM-4 ADCS Mass. Wpisz masę ADCS z karty Budżet (Wielkość Mass, CBE + rezerwa) jako Bieżące oszacowanie, kliknij + Kamień milowy, aby dodać
CDRz wartością planowaną1.3 kg, a następnie kliknij Utwórz migawkę.
Gotowe, gdy TPM-4 ADCS Mass jest wymieniona ze statusem, kamieniem milowym CDR w planowanym profilu i punktem Migawka w historii oszacowań.
Pytania
- Dlaczego rezerwa zależy od podstawy wartości?
- Jak oblicza się margines i kiedy pozycja ostrzega?
- Co TPM dodaje do budżetu?
- Co sprawia, że Measure jest w Holarch miarą TPM?
Klucz odpowiedzi
3.1 Funkcje i FFBD
- Strona działa na podstawie jednego elementu Action: jego elementy podrzędne decomposed by to funkcje, które wymienia, łączy w przepływ i rysuje. Wybór innej funkcji najwyższego poziomu, np. F9, pokazuje własny podział tej funkcji.
- AND wykonuje wszystkie swoje gałęzie równolegle, a przepływ jest kontynuowany, gdy każda gałąź się zakończy. OR wybiera dokładnie jedną ze swoich gałęzi.
- Holarch wymienia ją jako brakującą w tekście i dodaje po ostatnim elemencie przepływu, więc żadna funkcja nie ginie.
- Zostaje przerysowany. FFBD, drzewo funkcji i tabela funkcji odczytują ten sam model, więc nie trzeba niczego aktualizować ręcznie.
3.2 Diagramy Action
- Nowy element Action, zdekomponowany pod funkcją, do której należy diagram, w tym miejscu jej przepływu. Pojawia się w Bazie danych i w każdym widoku, który go pokazuje.
- Krok z wejściem wyzwalającym nie rozpoczyna się, dopóki nie nadejdzie dany element. Wejście opcjonalne jest odbierane, ale nie wstrzymuje kroku.
- Symulator wybiera gałąź według jej prawdopodobieństwa. Jeśli liczby nie sumują się do 100%, inspektor ostrzega. Jeśli prawdopodobieństwa są nieznane, wybierz Brak: Symulator zapyta wtedy w trakcie przebiegu, a Monte Carlo użyje równych prawdopodobieństw.
3.3 Alokacja
- Gdy wybrano jeden typ, kliknięcie pustej komórki tworzy dokładnie tę relację. Przy wszystkich dozwolonych typach Holarch musi zapytać, o który chodzi, gdy pasuje kilka.
- W elementach, jako performed by w Action i performs w Asset. Macierz jest tylko widokiem tych powiązań, więc każdy inny widok, np. sekcja Ślad elementu, pokazuje tę samą alokację.
- Nie. Operację lub funkcję najwyższego poziomu może wykonywać system jako całość, więc nie potrzebuje ona jednego wykonawcy. Każdy pozostały krok zwykle go potrzebuje.
3.4 Interfejsy
- Sumuje Data Rate (lub Size) każdego elementu przesyłanego przez conduit, przelicza każdą wartość na jednostki conduit i porównuje sumę z Capacity. Wynik to OK, Przekroczona przepustowość, Niezgodność jednostek lub Brak przepustowości.
- Przepływność opisuje to, co jest przenoszone, a ten sam element może przechodzić przez kilka conduit. Kontrola każdego conduit sumuje przenoszone przez niego elementy względem jego własnej Capacity.
- Jak daleko doszły zespoły po obu stronach: Draft i Proposed są zapisane, ale jeszcze nie zaakceptowane przez obie strony, Agreed oznacza, że obie strony je akceptują, a Baselined to etap końcowy. Karty rejestru zliczają każdy status.
- Conduit między dwoma zasobami podrzędnymi z jej wiersza i kolumny: wiersz to koniec źródłowy, a kolumna drugi koniec.
3.5 Symulacja
- Rzeczywiste czasy trwania się różnią. Rozkład jest próbkowany przy każdym wykonaniu, więc Monte Carlo pokazuje rozrzut czasu całkowitego, a nie jedną liczbę.
- Odtwarza pojedynczy przebieg na osi czasu, więc widać kolejność kroków, gałęzie równoległe i to, którą gałąź wybrała decyzja. Monte Carlo powtarza przebieg wiele razy na potrzeby statystyki.
- Połowa przebiegów trwa dłużej niż średnia. Limit, który musi być dotrzymany w 95 przebiegach na 100, ocenia się według czasu, poniżej którego mieści się te 95, co podają P(meet) i P95.
- Ustawia Projected Value (lub Value) elementu Measure na średnią i ustawia Test Case, który weryfikuje wymaganie, na Passed lub Failed. Najpierw przeglądasz zmiany, a są one stosowane jako jeden krok cofania.
3.6 Budżety i TPM
- Szacunek jest mniej pewny niż obliczenie, a obliczenie mniej pewne niż pomiar. Rezerwa zależna od podstawy (w demo 15, 10 i 3%) daje większy zapas tam, gdzie liczba jest mniej pewna.
- Margines to przydział minus bieżące najlepsze oszacowanie powiększone o rezerwę. Pozycja pokazuje ▲ Niski, gdy margines jest niższy od wymaganego, i ✕ Przekroczenie, gdy przekracza swój przydział.
- Budżet pokazuje dzisiejsze zestawienie. TPM śledzi jedną krytyczną liczbę przez cały cykl życia projektu względem planowanego profilu, progu i celu, więc tendencja zmierzająca do przekroczenia jest widoczna przed przeglądami.
- Etykieta TPM. Miary Measure z tą etykietą są wymienione na karcie TPM wraz z wymaganiami, które mają Threshold Value.
Wydawca: Holarch