SysML v2
Widoki SysML v2
Twórz, otwieraj i edytuj widoki projektu SysML v2 (General, Interconnection, Action Flow, State Transition, Sequence, Grid, Geometry oraz ustawienia wstępne Requirement, Use Case, Parametric i Package) i stosuj do modelu diagramy analityczne Holarch.
Na tej stronie
Przegląd
Widok pokazuje część modelu jako diagram. W projekcie SysML v2 każdy widok jest użyciem view w modelu, więc pojawia się również w tekście. Każda zmiana wprowadzona w widoku jest od razu zapisywana w tekście, a jedno polecenie Cofnij wycofuje całość.
Widoki otwiera się z tej samej listy Diagramy co diagramy w projektach LML, z tymi samymi kartami, paskiem narzędzi, panelem Dodaj, inspektorem i eksportami. Holarch obsługuje standardowe rodzaje widoków ze specyfikacji OMG SysML v2:
| Rodzaj widoku | Co pokazuje | Typowany przez |
|---|---|---|
| General View | Definicje i użycia jako prostokąty, ze specjalizacją, typowaniem, kompozycją i wymaganiami. | GeneralView |
| Widok połączeń | Zagnieżdżone części z portami na krawędzi, połączenia, interfejsy i przepływy elementów. | InterconnectionView |
| Widok przepływu akcji | Akcje, następstwa, węzły sterujące i przepływy między parametrami. | ActionFlowView |
| Widok przejść stanów | Stany, regiony zagnieżdżone i równoległe oraz przejścia. | StateTransitionView |
| Widok sekwencji | Linie życia i komunikaty między nimi, w kolejności. | SequenceView |
| Siatka (widok tabelaryczny) | Tabele elementów i macierze relacji. | GridView |
| Widok geometrii | Części rysowane w 2D w miejscu i rozmiarze określonych przez ich atrybuty. | GeometryView |
Cztery kolejne rodzaje to ustawienia wstępne widoku ogólnego: Widok wymagań, Widok przypadków użycia, Widok parametryczny i Widok pakietów. Każdy z nich to widok ogólny z filtrem określającym jego rodzaj.
Własne diagramy analizy Holarch (Spider, hierarchii, drzewa, IDEF0, ICOM i FFBD) oraz strona Analiza funkcjonalna również działają na modelu. Są to diagramy Holarch, a nie widoki SysML: nie są częścią tekstu.
Pojęcia
Widok jest częścią modelu
Widok to użycie widoku typowane standardową definicją widoku. Eksponuje elementy, które pokazuje:
view structure : StandardViewDefinitions::GeneralView {
expose Vehicles::**;
}
expose Vehicles::**;pokazuje pakietVehiclesi wszystko, co posiada. Holarch zapisuje tę formę dla pakietów i definicji.expose Vehicles::Powertrain;pokazuje jeden element. Holarch zapisuje tę formę dla użyć.expose VehicleRequirements::**[@SysML::RequirementUsage];pokazuje tylko użycia wymagań z pakietu.
Ponieważ widok jest elementem modelu, ma właściciela, nazwę kwalifikowaną i miejsce w Przeglądarce. Widok można też napisać lub zmienić w Edytorze; lista Diagramy podąża za tym.
Układ to dane Holarch
Położenia, rozmiary, zwinięte przedziały, kolory i powiększenie są przechowywane z projektem, obok modelu. Nie są tekstem SysML. Układ jest zachowywany według tożsamości elementu, więc zmiana nazwy lub edycja elementu w tekście zachowuje jego miejsce w każdym widoku.
Ustawienia wstępne: widok ogólny z filtrem
SysML v2 ma mniej rodzajów diagramów niż SysML 1.x. Diagram wymagań, przypadków użycia, parametryczny lub pakietów to widok ogólny, którego filtr określa jego rodzaj:
view requirementTree : GeneralView {
filter @SysML::RequirementDefinition or @SysML::RequirementUsage or @SysML::SatisfyRequirementUsage;
expose VehicleRequirements::**;
}
Inne narzędzia SysML v2 odczytują je jako standardowe widoki ogólne. Holarch rysuje je jak odpowiadający im diagram LML. Aby zmienić rodzaj, edytuj filtr w tekście.
| Diagram SysML 1.x (projekty LML) | Widok SysML v2 | W tekście |
|---|---|---|
| Diagram wymagań | Widok wymagań | filter @SysML::RequirementDefinition or @SysML::RequirementUsage or @SysML::SatisfyRequirementUsage; |
| Diagram przypadków użycia | Widok przypadków użycia | filter @SysML::UseCaseDefinition or @SysML::UseCaseUsage; |
| Diagram parametryczny | Widok parametryczny | filter @SysML::ConstraintDefinition or @SysML::ConstraintUsage; |
| Diagram pakietów | Widok pakietów | filter @SysML::Package; |
| Diagram definicji bloków | General View | : GeneralView |
| Diagram bloków wewnętrznych | Widok połączeń | : InterconnectionView |
| Diagram aktywności | Widok przepływu akcji | : ActionFlowView |
| Diagram maszyny stanów | Widok przejść stanów | : StateTransitionView |
| Diagram sekwencji | Widok sekwencji | : SequenceView |
| Tabele i macierze | Siatka (widok tabelaryczny) | : GridView |
| (brak) | Widok geometrii | : GeometryView |
Widoki i diagramy analizy
| Widoki | Diagramy analizy | |
|---|---|---|
| Przechowywane jako | Użycie widoku w modelu | Dane Holarch pod elementem, od którego się zaczynają (ich korzeniem) |
| W tekście | Tak | Nie |
| Wymieniane z innymi narzędziami SysML v2 | Tak, jako użycia widoków | Nie |
| Co pokazują | Eksponowane elementy | Zawsze obliczane z modelu |
Jak z niego korzystać
Kiedy i dlaczego
Używaj widoków, aby spojrzeć na model z perspektywy, jakiej wymaga dane pytanie:
- Struktura: widok ogólny dla definicji i ich specjalizacji; widok połączeń dla sposobu, w jaki łączą się części jednego zespołu.
- Zachowanie: widok przepływu akcji dla kolejności kroków i tego, kto je wykonuje; widok przejść stanów dla trybów pracy; widok sekwencji dla komunikatów jednego scenariusza.
- Wymagania: widok wymagań dla drzewa wymagań wraz z tym, co spełnia i weryfikuje każde wymaganie; widok przypadków użycia dla aktorów i celów; widok parametryczny do sprawdzania wartości względem ograniczeń.
- Przegląd: siatka dla tabel i macierzy; widok pakietów dla organizacji modelu.
Pisz model w tekście tam, gdzie jest to szybsze, i przełącz się na widok, aby go zobaczyć i dopracować. Oba edytują ten sam model.
Tworzenie widoku
- Otwórz narzędzie Diagramy na dole paska nawigacji.
- Kliknij + Nowy diagram.
- Wybierz rodzaj widoku, na przykład Widok ogólny.
- W polu Pokazuje wybierz pakiet lub element, który pokazuje widok. Lista zawiera najpierw pakiety, potem definicje, a następnie użycia części, akcji i stanów, według nazwy kwalifikowanej.
- Opcjonalnie wpisz Nazwa widoku. Bez niej Holarch wybiera wolną nazwę.
- Kliknij Utwórz. Widok się otwiera. W tekście pojawia się użycie widoku obok pokazywanego elementu, na przykład
view structure : StandardViewDefinitions::GeneralView { expose Vehicles::**; }.
Właścicielem widoku jest pakiet, który widok pokazuje, lub pakiet, który posiada pokazywany element.
Wskazówka: listy widoków na pasku nawigacji uruchamiają + Nowy diagram z własnym rodzajem: Zachowanie → Przepływy akcji, Maszyny stanów i Sekwencje oraz Architektura → Widoki ogólne i Widoki połączeń.
Otwieranie widoku
Użyj dowolnego z tych sposobów:
- Kliknij jego kartę na liście Diagramy. Karty pokazują obraz widoku.
- Otwórz jedną z list widoków na pasku nawigacji, na przykład Zachowanie → Przepływy akcji, i kliknij widok.
- Zaznacz element i wybierz Otwórz w ▾ w inspektorze. Menu wymienia każdy widok, który pokazuje element, wraz z jego rodzajem.
- Kliknij kartę widoku pod górnym paskiem. Otwarte widoki pozostają kartami, tak jak diagramy LML.
- W otwartym widoku kliknij ▲ Nadrzędny, aby otworzyć widok tego samego rodzaju, który pokazuje właściciela tego, co pokazuje bieżący widok.
Edycja modelu w widoku
Każdy widok ma własne gesty; wspólne są następujące:
- Przeciągnij pozycję z panelu Dodaj po lewej stronie na obszar roboczy albo ustaw na niej fokus i naciśnij Enter. W modelu powstaje nowy element, który jest pokazywany w widoku.
- Przeciągnij od zielonej kropki lub uchwytu kształtu do innego kształtu, aby dodać relację. Gdy pasuje więcej niż jedna relacja, menu pozwala wybrać.
- Przeciągnij kształt do innego kształtu, aby przenieść tam element (zmienić jego właściciela).
- Kliknij dwukrotnie nazwę lub naciśnij F2, aby zmienić nazwę.
- Zaznacz kształty i naciśnij Delete, aby usunąć je z modelu. Usunięte elementy trafiają do Kosza projektu wraz ze swoimi składowymi.
Każda zmiana jest najpierw sprawdzana. Zmiana, która uczyniłaby tekst niepoprawnym, jest odrzucana z komunikatem, a model pozostaje bez zmian. Każdą przyjętą zmianę można cofnąć jednym poleceniem Cofnij.
Przykład: projekt demonstracyjny Hybrid Car
Najpierw utwórz projekt demonstracyjny: Zarządzaj projektami → Pliki projektów ▾ → Nowy projekt demonstracyjny → Hybrid Car (SysML v2). Ma on widok każdego rodzaju.
- Otwórz Diagramy i kliknij vehicleStructure (widok ogólny). Widać definicje części z
Vehicles:ComponentnadFuelTank,Engine,Batteryi innymi komponentami, które go specjalizują, orazCarz jego częściami. - Otwórz powertrainConnections (widok połączeń
Vehicles::Powertrain). Widaćtank,engine,motor,battery,transmissionicontrollerz ich portami, interfejsyfuel,engineShaft,motorShaftihvBusoraz wiązanieoutputztransmission.output. KońcemotorShaftsą opisane jakodriver [1]idriven [1]: ich nazwy i krotności. - Otwórz driveCycleFlow (widok przepływu akcji
DriveCycle). Widać kroki od rozwidleniasplitdopark, decyzjęshifti tory dla części, które wykonują kroki. - Wybierz ▶ Symuluj ▾ → Zdarzenia dyskretne. Symulator uruchamia
DriveCyclez czasami trwania zapisanymi w modelu, na przykładattribute duration : DurationValue = 75 [s];przydrive. - Otwórz carSpecTree (widok wymagań
carSpec) i kliknij ▲ Nadrzędny. Otwiera się requirementTree: widok pakietu, który posiadacarSpec. - Otwórz sedanParametrics i kliknij Rozwiąż wszystko. Okno pokazuje
sedanMassCheckjako Zaliczony:curbMasssedana wynosząca 1580 kg mieści się wmaxCurbMassrównej 1650 kg. - Otwórz componentLayout (widok geometrii
sedanLayout) i przeciągnijdifferentialnieco w prawo. TekstsedanLayoutma teraz nową wartośćxdladifferential.
Projekt demonstracyjny ma też carLifeline (widok ogólny indywidualnego samochodu Car_VIN1234 z jego migawkami atDelivery i atService oraz wycinkiem czasu firstOwner; Rozmieść ▾ → Ułóż jako oś czasu ustawia je w kolejności czasowej), emergencyShutdownFlow (widok przepływu akcji kończący się akcją zakończenia), startUpAllocation (widok ogólny: role uruchamiania alokowane do części układu napędowego), powertrainStateView (przejść stanów), startUpSequenceView (sekwencji), driveAwaySequenceView (sekwencji z fragmentami alt, loop i par), requirementsGrid (siatka), driverUseCases (przypadków użycia) i packageStructure (pakietów).
Wskazówki i dobre praktyki
- Utrzymuj widoki małe. Eksponuj jeden zespół, jedną akcję lub jedno drzewo wymagań. Widok ogólny z więcej niż 12 polami zwija przedziały do nagłówków.
- Nazywaj widoki. Nazwa widoku taka jak
powertrainConnectionsdobrze się czyta na liście Diagramy, na kartach i w Otwórz w ▾. - Umieszczaj widoki obok tego, co pokazują. Holarch robi to przy tworzeniu widoku; zachowaj tę zasadę, pisząc widoki w tekście.
- Używaj ustawień wstępnych do przeglądów. Widok wymagań z Rozmieść ▾ → Uporządkuj układ pokazuje każde wymaganie wraz z tym, co je spełnia i weryfikuje.
- Używaj siatki dla wielu elementów jednocześnie. Edytuje Rodzaj, Typ, Liczność i Wartość w komórce.
Typowe błędy
- Oczekiwanie, że Usuń diagram usunie elementy. Usuwa tylko użycie widoku i jego układ. Pokazywane elementy pozostają.
- Szukanie diagramu analizy w tekście. Diagramy Spider, hierarchii, drzewa, IDEF0, ICOM i FFBD to dane Holarch, a nie użycia widoków.
- Usuwanie kształtu w celu uporządkowania widoku. Usuń (Delete) usuwa element z modelu. Aby tylko ukryć linię życia w widoku sekwencji, użyj zamiast tego Usuń (Remove), które zdejmuje ją z widoku.
- Pisanie niepoprawnego warunku dozoru. Warunek dozoru, który nie jest poprawnym wyrażeniem, jest odrzucany. Zapisz go jako wyrażenie, na przykład
speed > 30.
Powiązania z innymi funkcjami
- Tekst i Przeglądarka: każdy widok jest elementem, który można otworzyć przez Pokaż w tekście; każda edycja widoku zmienia tekst (Edytor tekstu i Przeglądarka).
- Symulator: ▶ Symuluj ▾ w widoku przepływu akcji uruchamia przepływ (Ewaluacja, jednostki i analiza).
- Wymagania i weryfikacja: linie spełnienia i weryfikacji w widokach to te same relacje, które pokazują RVTM i Macierz identyfikowalności (Wymagania i weryfikacja).
- Dokumenty i prezentacje: Wstaw → Obraz diagramu… wymienia widoki; rysunki pokazują bieżący stan widoku.
- Ramy architektoniczne: produkty diagramowe DoDAF i UAF są widokami modelu (Funkcje Holarch w projektach SysML v2).
Edytor widoków
Widoki korzystają z edytora diagramów projektów LML (Diagramy). Ta sekcja wymienia, czym różnią się w projektach SysML v2.
Karty
Każdy widok i diagram analizy otwiera się jako karta pod górnym paskiem. Karty pozostają otwarte dla każdego projektu. Karta zamyka się, gdy jej widok zostanie usunięty.
▲ Nadrzędny
▲ Nadrzędny otwiera najbliższy inny widok tego samego rodzaju, który pokazuje właściciela tego, co pokazuje bieżący widok. Pojawia się tylko wtedy, gdy taki widok istnieje.
W projekcie demonstracyjnym carSpecTree pokazuje wymaganie carSpec. Jego ▲ Nadrzędny otwiera requirementTree, który pokazuje pakiet VehicleRequirements posiadający carSpec.
Przycisk problemów
Przycisk Wymaga uwagi na górnym pasku (flaga z liczbą) działa tak jak w projektach LML. Liczy powiązania do przeglądu, przeterminowane pozycje TBD/TBR, nieudane testy, przekroczenia TPM, wysokie ryzyka i błędy kontroli modelu. Nie jest to diagnostyka edytora: pasek stanu edytora tekstu liczy błędy i ostrzeżenia otwartego tekstu. Kliknij przycisk, aby wyświetlić listę tego, co wymaga uwagi; kliknij pozycję, aby otworzyć jej stronę. W projektach SysML v2 lista zawiera tylko strony, które oferują projekty SysML v2. Otwórz stronę główną znajduje się na końcu listy.
Panel Dodaj
Panel Dodaj po lewej stronie wymienia pozycje, które widok może utworzyć. Pozycje każdego widoku są wymienione w jego sekcji poniżej.
- Przeciągnij pozycję na obszar roboczy lub do kształtu, aby ją tam utworzyć.
- Możesz też ustawić fokus na pozycji i nacisnąć Enter, aby dodać ją do zaznaczonego kształtu.
- Każde dodanie można cofnąć jednym poleceniem Cofnij i jest ono zapisywane w tekście.
W diagramach analizy i w widoku geometrii panel Dodaj znajduje też istniejące elementy. Wpisz tekst w polu Dodaj lub znajdź…:
- Utwórz “name” jako … tworzy nowy element o tej nazwie.
- Poniżej wymienione są pasujące elementy modelu wraz z ich rodzajem. Pod każdym wierszem widać ścieżkę jego właściciela, na przykład Vehicles::Car::body, dzięki czemu można odróżnić elementy o tej samej nazwie.
- Wpisz część ścieżki, aby zawęzić listę, na przykład
Car::body.
Inspektor
Zaznacz kształt lub linię, aby pokazać je w inspektorze SysML v2: rodzaj, nazwa, nazwa skrócona, typ, krotność, wartość, dokumentacja, właściciel i relacje. Połączenie lub interfejs ma też sekcję Połączenie z polami Nazwa i Liczność każdego końca, przejście sekcję Przejście z polami Wyzwalacz, Dozór i Efekt, a akcja zakończenia sekcję Zakończ. Definicje i użycia mają też sekcje Wystąpienie (indywiduum, migawka lub wycinek czasu) i Reprezentacja (reprezentacje tekstowe). Każdą edycję można cofnąć jednym poleceniem Cofnij, a tekst podąża za nią. Otwórz w ▾ wymienia Tekst, Przeglądarka, każdy widok, który pokazuje element, Symulator dla akcji z przepływem oraz diagramy analizy elementu. Inspektor opisuje strona Edytor tekstu i Przeglądarka.
Duplikowanie, eksport i usuwanie
- Duplikuj: z menu karty. Okno Duplikuj pyta o Nazwa kopii. Kopia to nowe użycie widoku z tymi samymi ekspozycjami i tym samym układem.
- Eksportuj…: okno eksportu z opcjami Diagram (PNG), Diagram (SVG), Diagram (HTML), Diagram (Word) i Diagram (Print), tak jak dla diagramów LML (Eksport i drukowanie). Widok siatki korzysta zamiast tego z eksportów tabeli Bazy danych i Macierzy identyfikowalności.
- Usuń diagram: po potwierdzeniu usuwa użycie widoku i jego układ. Pokazywane elementy pozostają. Przywróć go z Kosza lub cofnij zmianę.
General View
Widok ogólny rysuje eksponowane definicje i użycia jako pola z przedziałami, a pakiety jako kontenery.
Co pokazuje
- Pola: każda definicja lub każde użycie, z przedziałami na atrybuty, porty, części, akcje i inne składowe. Wymaganie pokazuje swój tekst.
- Indywidua, migawki i wycinki czasu: nagłówek pokazuje słowa kluczowe w zapisanej postaci, na przykład «individual part def», «snapshot» lub «timeslice part». Pole wymienia swoje migawki i wycinki czasu w przedziale time slices and snapshots, a następstwo między dwoma z nich (
first atDelivery then atService;) to strzałka od wcześniejszego do późniejszego. - Linie: specjalizacja, typowanie, kompozycja, referencja, «satisfy», «verify», «allocate» i następstwa. Alokacja (
allocate StartUp::controller to Powertrain::controller;) to linia przerywana z otwartą strzałką od pola, które pokazuje alokowany element, do pola, które pokazuje jego cel, opisana jako «allocate» i nazwą alokacji. - Układ: w poziomach. Całości znajdują się nad swoimi częściami, a definicje ogólne nad swoimi specjalizacjami. Definicja specjalizowana przez wiele innych trafia pod nie. Linie z jednego pola mają wspólny pień.
- Przedziały: powyżej 12 pól zwijają się do nagłówków. Włącz Przedziały na pasku narzędzi, aby pokazać je wszystkie, lub kliknij nagłówek, aby zwinąć lub pokazać jeden. Pola, których nie przesunięto, są ponownie rozmieszczane, gdy zmienia się ich rozmiar.
Panel Dodaj
Pakiet, Definicja części, Część, Definicja portu, Port, Definicja atrybutu, Atrybut, Definicja obiektu, Definicja interfejsu, Definicja akcji, Akcja, Definicja wymagania, Wymaganie, Przypadek weryfikacji i Definicja wyliczenia. Upuść na pakiet, aby utworzyć w nim element.
Wiązanie dwóch elementów relacją
Przeciągnij od zielonej kropki pola do innego pola. Menu Powiąż jako wymienia pasujące relacje:
| Wybór | Zapisywane w tekście |
|---|---|
| Przenieś A do B | A staje się składową pakietu B. |
| Specjalizacja: A specjalizuje B | :> między dwiema definicjami tego samego rodzaju. |
| Typowanie: A jest zdefiniowane przez B | Użycie A otrzymuje typ B. |
| Kompozycja: A ma … : B | Nowe użycie w A, typowane przez B. |
| Referencja: A odwołuje się do B | Nowe użycie ref w A, typowane przez B. |
| Spełnienie: A spełnia B | satisfy B by A; |
| Weryfikacja: A weryfikuje B | verify B; w celu przypadku weryfikacji A. |
| Alokacja: A jest alokowane do B | allocate A to B; między dwiema cechami, które nie są wymaganiami ani przypadkami weryfikacji. |
Pasek narzędzi, menu i gesty
- Usuń: usuwa zaznaczone elementy z modelu; trafiają do Kosza.
- Narzędzia formatowania i wyrównywanie, tak jak w diagramach LML.
- Ramka: pokazuje ramkę SysML z jej nagłówkiem.
- Przedziały: pokazuje lub zwija każdy przedział.
- Rozmieść ▾: Zwiń wszystkie przedziały, Rozwiń wszystkie przedziały, Ułóż jako oś czasu oraz ogólne Uporządkuj układ i Przywróć domyślne. Ułóż jako oś czasu umieszcza migawki i wycinki czasu narysowane jako pola w rzędzie dla każdego właściciela, od lewej do prawej w kolejności wyznaczonej przez ich następstwa, a jedno polecenie Cofnij wycofuje całość.
- Kliknięcie pola prawym przyciskiem: Zmień nazwę (F2), Pokaż w tekście, Rozwiń przedziały lub Zwiń przedziały, Nowa migawka… i Nowy wycinek czasu… (dla wystąpienia), Usuń….
- Kliknięcie linii prawym przyciskiem: Usuń relację.
- Relacja ▾: zaznacz linię, a następnie wybierz, czym ma być między tymi samymi dwoma polami. Linia kompozycji lub referencji staje się Kompozycja, Referencja lub Specjalizacja; linia specjalizacji staje się cechą Kompozycja lub Referencja typowaną przez element ogólny; linia spełnienia lub weryfikacji staje się Spełnienie lub Weryfikacja. Tekst zmienia się razem z nią, a jedno polecenie Cofnij ją wycofuje. Rodzaj, który nie jest poprawny lub który dodałby błąd, jest odrzucany z podaniem przyczyny, na przykład “Cechy atrybutów nie mogą być złożone: są zawsze referencjami.”
- Przeciągnij pole do pakietu, aby przenieść tam element.
Widok połączeń
Widok połączeń pokazuje wnętrze jednej definicji lub jednego użycia części. Korzysta z mechanizmu diagramu bloków wewnętrznych LML.
Co pokazuje
- Ramka to obramowanie eksponowanej części. Jej własne porty znajdują się na ramce.
- Części: własne części danej części, a potem części jej definicji, zagnieżdżone do wybranej wartości Głębokość. Części są układane w kolumnach wzdłuż swoich połączeń (Holarch próbuje kilku układów, na przykład węzła zasilania lub danych po lewej stronie z obsługiwanymi częściami po prawej, i zachowuje ten, w którym linie krzyżują się najmniej), każdy poziom razem z tym, z czym się łączy, i mają rozmiar dopasowany do nazw i portów. Część połączona tylko z ramką trafia do kolumny skrajnej. Porty ramki powiązane z częścią w środkowej kolumnie znajdują się na górze lub na dole ramki.
- Porty znajdują się po tej stronie części, która jest zwrócona ku temu, z czym się łączą. Ich etykiety (nazwa : typ) znajdują się wewnątrz części, obok portu, pod nazwą części; porty ramki są opisane wewnątrz ramki, nad swoją linią. Część zagnieżdżona głębiej pokazuje tylko nazwę portu; wskaż port, aby zobaczyć jego typ.
- Linie: połączenia (opisane nazwą i typem; nazwane końce pokazują nazwę i krotność obok końca, na przykład
driver [1]), interfejsy (grubsze), wiązania (przerywane, z=), przepływy obiektów («flow» i obiekt, wypełniony grot) oraz alokacje między częściami i portami w widoku (przerywane, «allocate», otwarty grot). Linie omijają części, do których nie należą, każda na własnym torze, a nazwa połączenia znajduje się na wolnym odcinku jego linii. Odstępy między kolumnami rosną wraz z liczbą przechodzących przez nie linii.
Panel Dodaj i gesty
- Panel Dodaj: Część (na diagramie lub do części), Port (na część) i Obiekt. Holarch pyta o nazwę.
- Łączenie: przeciągnij od uchwytu portu do innego portu. Strefy upuszczania to Interface : <interface def> (gdy definicja interfejsu pasuje do obu portów), Połączenie, Wiązanie i Przepływ. Przepływ pyta o obiekt: wybierz go i kliknij Dodaj przepływ.
- Zagnieżdżanie: przeciągnij część do innej części, aby przenieść tam użycie.
- Usuń: prosi o potwierdzenie, a następnie usuwa element i jego składowe. Usunięcie odziedziczonej części usuwa ją z jej definicji, więc znika ona z każdego jej użycia.
Pasek narzędzi
- Głębokość − n + i Wszystkie: liczba poziomów zagnieżdżonych części do pokazania (domyślnie 3).
- Widok ▾: Przepływy obiektów, Alokacje i Odziedziczone części i porty, każde pokazywane lub ukrywane.
- Rejestr interfejsów: połączenia i interfejsy w widoku z ich stanem, właścicielem, obiektami i kontrolą przepustowości, tak jak w diagramie bloków wewnętrznych LML.
- Relacja ▾: zaznacz linię i zmień ją na Połączenie, Interfejs, Przepływ lub Wiązanie z tymi samymi końcami. Jej typ (definicja połączenia lub interfejsu) i obiekt przepływu są usuwane. Interfejs wymaga portów na obu końcach, a wiązanie nie ma składowych; inne rodzaje, które dodałyby błąd, są odrzucane z podaniem przyczyny.
- Usuń, Ramka i Rozmieść ▾, tak jak w diagramach LML. Rozmieść ▾ → Uporządkuj układ przywraca każdą część i każdy port do układu automatycznego; Przywróć domyślne resetuje też głębokość i ustawienia Widok ▾.
Widok przepływu akcji
Widok przepływu akcji pokazuje, jak przebiega akcja: jej kroki, kolejność między nimi, obiekty przepływające między ich parametrami oraz to, która część wykonuje każdy krok. Eksponuje definicję lub użycie akcji.
Co pokazuje
- Ramka to eksponowana akcja. Jej parametry są pinami na obramowaniu ramki.
- Akcje to zaokrąglone pola z parametrami jako pinami: wejściowe po lewej, wyjściowe po prawej. Uwzględniane są parametry ich definicji. Akcja z reprezentacją tekstową lub typowana definicją, która ją ma, pokazuje swój język w nawiasach klamrowych w prawym górnym rogu, na przykład {Python}.
- Węzły sterujące: start (wypełnione koło), done (koło z obwódką), terminate (koło z krzyżykiem; natychmiast kończy akcję, więc nie następuje po nim żaden krok), belki rozwidlenia i złączenia, romby decyzji i scalenia, akcje przyjęcia i wysłania oraz pętle (
while). - Następstwa to strzałki. Warunek dozoru jest pokazywany w nawiasach kwadratowych; następstwo bez warunku po decyzji to [else].
- Przepływy to zielone strzałki między pinami, opisane swoim obiektem.
- Tory wynikają z
perform(iallocate): część, która wykonuje akcje przepływu, otrzymuje tor z tymi akcjami.
Dodawanie i łączenie
- Użyj + Action ▾ lub przeciągnij z panelu Dodaj: Akcja, Akcja przyjęcia, Akcja wysłania, Pętla (while), Rozwidlenie, Złączenie, Decyzja, Scalenie lub Zakończ.
- Przeciągnij od zielonej kropki węzła do innego węzła, aby dodać następstwo (“najpierw to, potem tamto”).
- Przeciągnij od jednego pinu do drugiego, aby dodać przepływ.
- Zaznacz akcję i wybierz + Parametr ▾ → Wejście (in) lub Wyjście (out). Gdy nic nie jest zaznaczone, parametr trafia do eksponowanej akcji.
Warunki dozoru, pętle i tory
- Zaznacz następstwo, aby ustawić jego warunek dozoru; kliknij je dwukrotnie, aby go wpisać.
- Zaznacz pętlę, aby edytować jej warunek.
- Przeciągnij akcję na tor, aby wykonywała ją dana część. Przeciągnij ją poza wszystkie tory, aby usunąć wykonanie.
- + Tor lub Tor w panelu Dodaj dodaje pusty tor dla części.
Pasek narzędzi
- + Dodaj ▾: + Action ▾, + Parametr ▾, + Tor.
- Usuń: usuwa zaznaczenie wraz z następstwami, przepływami i wykonaniami, które je wskazują.
- Zmień nazwę (F2).
- Narzędzia formatowania.
- Układ: ponownie rozmieszcza przepływ (jedno polecenie Cofnij wycofuje całość).
- ▶ Symuluj ▾: Zdarzenia dyskretne lub Monte Carlo otwiera eksponowaną akcję w Symulatorze (Ewaluacja, jednostki i analiza).
- Generuj widok części: tworzy i otwiera widok części, które wykonują akcje przepływu (lub do których są one alokowane). Gdy jedna część zawiera je wszystkie, jest to widok połączeń najbardziej wewnętrznej takiej części; w przeciwnym razie widok ogólny tych części. Widok otrzymuje nazwę od akcji, na przykład
driveCyclePerformers, a jedno polecenie Cofnij go usuwa.
Położenia są zachowywane podczas edycji tekstu.
Widok przejść stanów
Widok przejść stanów pokazuje definicję lub użycie stanu wraz z jego stanami i przejściami. Korzysta z mechanizmu i kształtów diagramu maszyny stanów LML.
Co pokazuje
- Stany to zaokrąglone pola z przedziałem entry / do / exit.
- Stany złożone i równoległe otaczają swoje podstany. Podstany stanu równoległego to jego regiony, rysowane z przerywanym obramowaniem.
- Stan początkowy: kropka. Pochodzi z
entry; then off;. - Stan końcowy: tarcza strzelecka, dla przejścia do
done. - Przejścia to otwarte strzałki opisane jako
trigger [guard] / effect. Przejścia w formie skróconej, takie jakaccept StopRequest then off;, zaczynają się w stanie, po którym następują.
Panel Dodaj i gesty
- Panel Dodaj: Stan początkowy (na stan, od którego maszyna zaczyna), Stan końcowy (na stan, po którym się kończy), Stan, Stan równoległy, Region (na stan równoległy), Akcja wejścia, Akcja do i Akcja wyjścia (na stan).
- Przeciągnij stan do innego stanu, aby go przenieść. Przejścia w formie skróconej, które po nim następują, przenoszą się razem z nim.
- Przeciągnij od uchwytu stanu do innego stanu, aby dodać przejście.
- Zaznacz przejście, aby edytować je w panelu bocznym: Nazwa, Wyzwalacz, Dozór i Efekt oraz Pokaż w tekście i Usuń. Przejście początkowe ma tylko Dozór. Sekcja Przejście inspektora edytuje te same elementy, także gdy w Przeglądarce zaznaczony jest wyzwalacz lub efekt przejścia.
Pasek narzędzi
Głębokość − n + i Wszystkie (domyślnie 3 poziomy), Usuń, Ramka i Rozmieść ▾.
Z mechanizmem SysML ▶ Symuluj otwiera pasek nad widokiem: ▶ Odtwórz, ⏭ Krok, ⏩ Uruchom do końca, Resetuj, zegar, aktywne stany, Otwórz w Symulatorze i ×. Aktywne stany są podświetlone, opuszczone stany są oznaczone, a przejście, które zostało wyzwolone, jest wyróżnione. Przebieg korzysta z bodźców zapisanych w Symulatorze dla definicji stanu; zobacz Symulacja maszyny stanów.
Widok sekwencji
Widok sekwencji pokazuje kolejno komunikaty jednego scenariusza. Eksponuje definicję lub użycie wystąpienia, części albo akcji. Korzysta z rysowania i gestów diagramu sekwencji LML.
Co pokazuje
- Linie życia: części i porty eksponowanego elementu.
- Komunikaty: jego użycia
messageiflowmiędzy nimi, jako poziome strzałki. - Kolejność: następstwa
first m1 then m2;między komunikatami, a potem kolejność składowych. - Fragmenty złożone: gdy eksponowany element jest akcją, komunikaty wewnątrz jej konstrukcji sterujących są rysowane w ramce z operatorem na zakładce w lewym górnym rogu, przerywaną linią między operandami i każdym warunkiem dozoru w nawiasach kwadratowych. Fragment wewnątrz innego fragmentu jest rysowany wewnątrz jego ramki.
| W tekście | Fragment |
|---|---|
if c { … } else if d { … } else { … } | alt z [c], [d], [else] |
if c { … } bez else | opt z [c] |
while c { … } lub loop { … } until d; | loop z [while c] lub [until d] |
for i in 1..3 { … } | loop(3) z [i in 1..3] (liczba jest pokazywana, gdy zakres to dwie liczby całkowite) |
fork f; then a; then b; … join j; | par, jeden operand na gałąź |
decide d; if g then a; else b; | alt z [g], [else] (opt przy jednej gałęzi) |
Gałąź rozwidlenia lub decyzji to akcja zawierająca komunikaty albo komunikat. Zwykła akcja zawierająca komunikaty jest rysowana bez ramki.
action def DriveAway {
in attribute charge : Real;
part driver : Driver;
part controller : Controller;
part motor : ElectricMotor;
part engine : Engine;
message pressPedal from driver to controller;
then action selectMode if charge > 20 {
message driveElectric from controller to motor;
} else {
message startEngine from controller to engine;
}
}
Zaznacz ramkę, aby pokazać jej if, pętlę, rozwidlenie lub decyzję w inspektorze.
Dodawanie i edycja
- Przeciągnij Linia życia (część) lub Linia życia (port) z panelu Dodaj, aby dodać nową część lub nowy port podmiotu jako linię życia. Możesz też kliknąć + Linia życia.
- Przeciągnij jedną z części podmiotu z panelu Dodaj, aby pokazać jej linię życia (✓ oznacza pokazane).
- Przeciągnij od jednej linii życia do drugiej, aby dodać komunikat. Możesz też upuścić Komunikat między dwiema liniami życia: lewa wysyła go do prawej. W tekście pojawia się
message m1 from a to b;oraz następstwo, które umieszcza go we właściwym miejscu. - Przeciągnij komunikat w górę lub w dół, aby zmienić jego kolejność. Przeciągnij nagłówek linii życia w bok, aby zmienić kolejność linii życia. W sekwencji z fragmentami zmień kolejność komunikatów w tekście; nowy komunikat jest dodawany po ostatnim komunikacie lub fragmencie.
- Zaznacz komunikat, aby edytować w panelu bocznym pola Nazwa, Ładunek, Od i Do, z przyciskami Zbadaj, Pokaż w tekście i Usuń.
Pasek narzędzi i Rozmieść
- + Linia życia.
- Usuń (Remove): ukrywa zaznaczoną linię życia w tym widoku. Część pozostaje w modelu; upuść ją z panelu Dodaj, aby znów ją pokazać.
- Usuń (Delete): usuwa zaznaczenie z modelu.
- Rozmieść ▾ → Resetuj kolejność linii życia i Pokaż wszystkie linie życia.
Kolejność linii życia i ukryte linie życia to dane Holarch.
Widok siatki
Widok siatki to tabela Bazy danych lub Macierz identyfikowalności eksponowanych elementów. Przełączaj za pomocą Tabela i Macierz. Ustawienie jest zapisywane z widokiem.
- Zakres: ekspozycje widoku. Filtr metaklasy, taki jak
expose VehicleRequirements::**[@SysML::RequirementUsage];, staje się filtrem klasy. - Tabela: filtry Bazy danych, wybór kolumn, edycja w miejscu, inspektor, menu kontekstowe i eksporty. Rodzaj pokazuje rodzaj elementu jako plakietkę klasy (elementy Holarch pokazują swoją klasę); Właściciel to nazwa kwalifikowana elementu posiadającego, co pozwala odróżnić użycia o tej samej nazwie. Kolumny Typ, Liczność i Wartość edytuje się w komórce: kliknij dwukrotnie lub naciśnij Enter. Indywidualne, Część czasowa i Instancje (indywidua definicji elementu) to kolumny tylko do odczytu w Kolumny ▾ → SysML v2.
- Panel widoków: zapisane widoki i widoki wbudowane: Ostatnio zmienione, Najbardziej powiązane, Wymagania bez przypadku weryfikacji, Niespełnione wymagania, Części bez portów, Użycia bez typu, Nierozwiązane nazwy, Nienazwane elementy, Powiązania do przeglądu, Otwarte TBD/TBR, Ustalenia kontroli modelu i Nierozwiązane komentarze. Nienazwane elementy wymienia elementy bez nazwy, na przykład akcję w następstwie, według rodzaju i właściciela; inne listy je pomijają. Nienazwane redefinicje (
is:redefinition) wymienia nienazwane części, porty i obiekty wariantu, które redefiniują odziedziczone (part :>> battery;); pozostałe listy również je pomijają, z wyjątkiem widoków problemów (powiązania do przeglądu, TBD/TBR, ustalenia, komentarze). Ich Właściciel kończy się na:>> battery. Redefinicje atrybutów pozostają na listach, ponieważ zawierają wartości wariantu. - Macierz: narzędzia Macierzy identyfikowalności (Wymagania i weryfikacja).
Widoki wymagań, przypadków użycia, parametryczne i pakietów
Te cztery ustawienia wstępne to widoki ogólne rysowane jak odpowiadający im diagram LML, z tym samym panelem Dodaj i uchwytami łączenia. Rozmieść ▾ → Uporządkuj układ ponownie rozmieszcza ustawienie wstępne:
- drzewa wymagań z każdym spełniającym, weryfikującym lub wyprowadzonym elementem pod jego wymaganiem;
- przypadki użycia w dwóch przesuniętych kolumnach wewnątrz ich podmiotu, z aktorami po stronie większości ich przypadków użycia;
- powiązane wartości każdego ograniczenia pod nim.
Widok wymagań
- Wymagania pokazują swój identyfikator (nazwę skróconą), tekst (doc) i podmiot. Wymagania zagnieżdżone wiszą pod swoim właścicielem. Atrybuty ▾ wybiera Id, Tekst, Podmiot i Nazwy atrybutów.
- Linie:
- «satisfy»:
satisfy carSpec by fleet.sedan; - «verify»: cel przypadku weryfikacji
verify carSpec.sedanMass; - «deriveReqt»: połączenie typowane przez
RequirementDerivation::Derivation, na przykładconnection batteryMassDerivation : Derivation connect carSpec.sedanMass to batteryMassLimit;(zapisywane też jako#derivation connection) - «refine»:
#refinement dependency commute to carSpec.sedanRange;
- «satisfy»:
- Panel Dodaj: Wymaganie (na wymaganie: zagnieżdżone i numerowane po nim), Definicja wymagania, Część (na wymaganie: część je spełnia) i Przypadek weryfikacji (na wymaganie: przypadek je weryfikuje).
- Istniejące elementy: wpisz tekst w polu Dodaj lub znajdź…, aby wyświetlić części i inne cechy, wymagania oraz przypadki weryfikacji modelu. Upuść istniejącą część na wymaganie, aby zapisać
satisfy <requirement> by <part>;, lub przypadek weryfikacji, aby dodaćverify <requirement>;do jego celu (jedno polecenie Cofnij wycofuje każde z nich). Upuść element na diagram, aby pokazać go w tym widoku; model się nie zmienia. - Łączenie: przeciągnij uchwyt od jednego kształtu do drugiego i wybierz Zawieranie (składowa posiadana), «deriveReqt» (połączenie wyprowadzenia), «refine» (zależność uszczegółowienia), «satisfy» (satisfy … by) lub «verify» (cel weryfikacji).
- Relacja ▾: zaznacz linię «satisfy», «verify», «deriveReqt» lub «refine» i wybierz inny z tych rodzajów. Stara relacja zostaje zastąpiona nową między tymi samymi elementami, a jedno polecenie Cofnij wycofuje całość. Rodzaje, które nie są między nimi poprawne, są odrzucane z podaniem przyczyny: satisfy wymaga cechy, która nie jest wymaganiem, verify przypadku weryfikacji, a wyprowadzenie dwóch użyć wymagań.
Widok przypadków użycia
- Przypadki użycia to elipsy wewnątrz granicy ich podmiotu (
subject car : Car;). Użycie przypadku użycia przejmuje podmiot swojej definicji. - Aktorzy: każda definicja aktora to jedna postać, połączona z przypadkami użycia, w których bierze udział (
actor driver : Driver;). - Linie: «include» (
include use case startCar : StartCar;) i generalizacja (definicja przypadku użycia, która specjalizuje inną). SysML v2 nie ma relacji extend; jej rolę pełni przypadek użycia, który specjalizuje inny. - Panel Dodaj: Przypadek użycia (do podmiotu: otrzymuje ten podmiot), Aktor (na przypadek użycia: bierze w nim udział) i Podmiot (na przypadek użycia).
- Łączenie: przeciągnij od aktora do przypadku użycia, aby dodać aktora, lub między przypadkami użycia, aby dodać «include» lub Generalizacja (specjalizuje).
- Relacja ▾: zaznacz linię «include» lub generalizacji i zmień ją na drugi rodzaj. «include» wymaga definicji przypadku użycia jako celu; generalizacja wiąże dwie definicje przypadków użycia.
Widok parametryczny
- Ograniczenia pokazują swoje wyrażenie (własne lub swojej definicji). Parametry to piny na dolnej krawędzi ograniczenia, opisane swoimi wartościami.
- Wiązania: parametr, którego wartość wskazuje cechę,
in mass = fleet.sedan.curbMass;, jest z nią powiązany. Wartość pojawia się w swojej części albo samodzielnie w przypadku wartości z poziomu pakietu, takiej jakmaxCurbMass. - Stan: wartości oraz Zaliczony / Niezaliczony pochodzą z ewaluacji modelu z jednostkami. Wymaga danych oznacza, że parametr nie ma jeszcze wartości.
- Rozwiąż wszystko: sprawdza każde ograniczenie z jednostkami, oblicza wartość definiowaną przez równanie (
q == s * s) i wyznacza wartości, które jej nie mają. Okno Rozwiąż wszystkie ograniczenia pokazuje podgląd wartości do zapisania (Wartość, Parametr, Bieżąca, Nowa, Sposób: Obliczone, Rozwiązano dla wejścia lub Rozwiązano (zbiór n)) oraz stan każdego ograniczenia. Kliknij Zastosuj n zmian, aby je zapisać; jedno polecenie Cofnij wycofuje całość. - Kilka niewiadomych: ograniczenia, które współdzielą wartości bez wartości, są rozwiązywane razem. Holarch znajduje najmniejsze zbiory wzajemnie zależnych ograniczeń i rozwiązuje każdy zbiór metodą Newtona; łańcuch pojedynczych równań jest rozwiązywany po kolei. Rozwiązywane razem wymienia każdy zbiór: jego ograniczenia, znalezione wartości, liczbę iteracji i Residuum (największą pozostałą różnicę między dwiema stronami równania, względem ich wielkości). Zobacz Rozwiązywanie kilku niewiadomych.
- Rozwiąż: to samo dla zaznaczonego ograniczenia i ograniczeń, z którymi współdzieli niewiadome (Rozwiąż ograniczenie).
- Zapisywane są tylko wartości liczbowe (lub puste); wartość będąca wyrażeniem pozostaje bez zmian.
- Panel Dodaj: Ograniczenie, Parametr (na ograniczenie), Część i Wartość.
- Powiąż: przeciągnij od parametru do wartości. Wartością parametru staje się nazwa wartości. Usuń na linii wiązania usuwa wartość z parametru.
Rozwiązywanie kilku niewiadomych
Równanie w ograniczeniu ma postać left == right. Wartość bez wartości w modelu (attribute capacity : EnergyValue;) jest niewiadomą. Rozwiąż wszystko wyznacza niewiadome każdego równania, które potrafi rozwiązać:
- Dzieli równania na zbiory, które muszą być rozwiązywane razem: równania współdzielące niewiadome w pętli, na przykład moc zależna od masy, energia zależna od mocy i masa zależna od energii.
- Rozwiązuje kolejno każdy zbiór, z wartościami zbiorów poprzedzających.
- Sprawdza pozostałe ograniczenia, takie jak
totalMass <= 1700 [kg], ze znalezionymi wartościami.
Aby to wypróbować, otwórz sedanParametrics w projekcie demonstracyjnym Hybrid Car i kliknij Rozwiąż wszystko: packPower, packEnergy i packMass tworzą jeden zbiór trzech niewiadomych: packSizing.drivePower, packSizing.capacity i packSizing.totalMass.
Jednostki muszą być zgodne: obie strony równania mają jeden wymiar, a niewiadoma przyjmuje wymiar swojego typu (PowerValue, MassValue). Niewiadoma bez typu jest zwykłą liczbą. Porównanie, takie jak side >= 0 [m], z jedną niewiadomą po jednej stronie ogranicza tę niewiadomą, a temperatura bezwzględna nigdy nie jest niższa niż 0 K.
Gdy zbioru nie da się rozwiązać, okno podaje przyczynę i sposób postępowania:
| Wiadomość | Co zrobić |
|---|---|
| n równań (…) dla m niewiadomych (…) jest ze sobą sprzecznych. | Więcej równań niż niewiadomych i nie są one zgodne. Usuń ograniczenie lub zmień jego wartości. Dodatkowe zgodne równania nie stanowią problemu. |
| Niewiadome … nie są wyznaczone: … | Mniej równań niż niewiadomych. Dodaj ograniczenie lub nadaj jednej z wartości wartość. |
| Równania … zależą od siebie nawzajem, więc nie wyznaczają jednej wartości … | Jedno równanie wynika z pozostałych (x + y == 10 i 2 * x + 2 * y == 20). Zastąp jedno z nich równaniem niezależnym. |
| Żadne wartości … nie spełniają … (zatrzymano po n iteracjach). | Równania nie mają rozwiązania, które mechanizm rozwiązujący mógłby znaleźć, na przykład x * x == -4. Sprawdź równania i ich jednostki lub ogranicz niewiadomą. |
| W … lewa strona jest w …, a prawa strona w …. | Jednostki nie są zgodne. Popraw równanie lub nadaj niewiadomej typ wielkości. |
| … niewiadomych zależy od siebie nawzajem, więcej niż może pomieścić jeden sprzężony zbiór (100). / … niewiadomych lub równań to więcej, niż mechanizm rozwiązujący przyjmuje naraz (1000). | Nadaj niektórym wartościom wartość lub rozwiązuj mniej ograniczeń naraz. |
| Rozwiązywanie zatrzymało się na limicie pracy. | Rozwiązuj mniej ograniczeń naraz. |
Przypadki analizy z niewiadomymi są rozwiązywane w ten sam sposób; zobacz Ewaluacja, jednostki i analiza.
Widok pakietów
- Pakiety zagnieżdżają się zgodnie z posiadaniem i pokazują swoje składowe. Wyłącz Składowe na pasku narzędzi, aby je ukryć.
- Linie «import» pokazują, co importuje każdy pakiet.
- Przeciągnij pakiet lub składową do innego pakietu, aby je przenieść.
- Przeciągnij uchwyt od jednego pakietu do drugiego, aby dodać «import» (import prywatny ::*) (
private import Other::*;) lub Zawieranie (składowa posiadana).
Widok geometrii
Widok geometrii rysuje części danej części w 2D, w miejscu i rozmiarze określonych przez ich atrybuty. Eksponuje jedną część: view componentLayout : GeometryView { expose VehicleViews::sedanLayout; }.
Co pokazuje
- Część jest rysowana jako prostokąt, gdy ma atrybuty
x,y,widthiheight. Są to długości w m, cm lub mm; zwykła liczba oznacza metry. - Działa też redefinicja odziedziczonych atrybutów:
attribute :>> x = 1 [m];. xiysą mierzone od lewego górnego rogu najbliższej umieszczonej części, która posiada daną część (w przeciwnym razie od początku układu widoku), przy czymyrośnie w dół.- 1 m to 200 px przy powiększeniu 100 %. Pasek pod rysunkiem pokazuje 1 m.
- Części bez tych czterech wartości są wymienione pod rysunkiem jako Nieumieszczone (brak x, y, szerokości i wysokości). Miejsce je dodaje.
part redefines frontAxle {
attribute x = 1.0 [m]; attribute y = 0 [m]; attribute width = 0.65 [m]; attribute height = 1.8 [m];
}
Edycja
- Przeciągnij część, aby zmienić
xiy. Przeciągnij narożnik, aby zmienić jej rozmiar. - Klawisze strzałek przesuwają zaznaczoną część o 1 cm, a z Shift o 10 cm.
- Wartości są zapisywane w jednostkach, których już używają, a jedno polecenie Cofnij wycofuje całość.
- Panel Dodaj: przeciągnij Część na rysunek, aby utworzyć nową część z
x,y,widthiheightw miejscu upuszczenia (wewnątrz części, na którą została upuszczona). Możesz też nacisnąć Enter, aby dodać ją do zaznaczonej części. - Wpisz tekst w polu Dodaj lub znajdź…, aby utworzyć część o tej nazwie, dodać część typowaną istniejącą definicją części lub umieścić część, która nie ma jeszcze wartości.
Diagramy analizy
Diagramy analizy Holarch działają na modelu projektu SysML v2, z tymi samymi mechanizmami i wyglądem co w projektach LML (Inne diagramy). Są przechowywane z projektem pod swoim elementem głównym. Nie są użyciami widoków i nie pojawiają się w tekście. Ich układ można dowolnie rozmieszczać; to, co pokazują, zawsze pochodzi z modelu.
Zaznaczenie węzła lub bloku pokazuje inspektor SysML v2. Usunięcie go usuwa element z modelu; trafia on do Kosza projektu. Paleta LML i Usuń (z diagramu) dla powiązań dekompozycji nie są wyświetlane. ▲ Nadrzędny otwiera ten sam diagram dla właściciela elementu (części posiadającej daną część lub jej pakietu). Kliknij element dwukrotnie lub wybierz Otwórz widok elementu w jego menu, aby otworzyć jego widok elementu.
Otwieranie diagramu
- Kliknij + Nowy diagram na liście Diagramy, wybierz typ diagramu i element, od którego się zaczyna.
- Możesz też zaznaczyć element w widoku, Przeglądarce lub na liście i wybrać Otwórz w ▾ → Diagram Spider. Diagram hierarchii i Diagram drzewa są wymienione tam, gdzie element ma składowe; FFBD i Diagram IDEF0 tam, gdzie ma kroki.
- Menu wiersza Przeglądarki ma pozycję Pokaż na diagramie Spider.
- Zachowanie → FFBD i Architektura → Hierarchia wymieniają te diagramy.
- Lista Diagramy oferuje też pochodny Diagram hierarchii każdej definicji ze składowymi (definicji części, akcji lub wymagań posiadanych przez pakiet), dopóki go nie otworzysz lub nie usuniesz.
Diagram Spider
Element znajduje się w środku wraz ze wszystkim, co jest z nim powiązane, aż do wartości Poziom.
- Relacje: owns, typed by, specializes, subsets, redefines, connected to, satisfied by, verified by, performs, allocated to, flows to i depends on. Relacje… wybiera rodzaje, za którymi podąża diagram.
- + na węźle pokazuje sąsiadów tego węzła.
- Dodawanie relacji: przeciągnij od kropki węzła do innego węzła lub użyj + Dodaj powiązany…. Proponowane są tylko relacje, które model może przechowywać: typed by, specializes, satisfy, verify, allocate, dependency, connection i ownership. Relacja jest zapisywana w tekście.
- Panel Dodaj: każdy rodzaj. Nowy lub istniejący element zostaje powiązany z zaznaczonym węzłem (lub środkiem). Wybierz relację: owns, typed by, specializes, subsets, satisfied by, verified by, allocated to lub depends on.
Diagramy hierarchii i drzewa
Pokazują dekompozycję: części części, akcje akcji, wymagania wymagania oraz pakiety, definicje i użycia najwyższego poziomu pakietu.
- Użycie bez własnych składowych pokazuje składowe swojej definicji.
part powertrain : Powertrainpokazuje częściPowertrain. - + Dodaj dziecko dodaje użycie.
- Przeciągnij węzeł na inny węzeł, aby przenieść tam element.
- Ustawienie wstępne Hierarchia alokacji diagramu hierarchii (Ustawienie wstępne Hierarchia alokacji) działa na częściach: akcje, które część wykonuje (
perform) lub które są do niej alokowane (allocate), są wymienione jako performs. Dla korzenia będącego akcją, wymaganiem lub pakietem jest wyłączone. - Panel Dodaj: rodzaje dekompozycji (część: Część; akcja: Akcja; pakiet: Pakiet, definicje i użycia). Nowy element staje się składową węzła, na który został upuszczony; istniejący element zostaje tam przeniesiony. Na diagramie drzewa upuść go na węzeł.
Diagramy IDEF0 i ICOM
Kroki akcji to pola A1, A2, …. Na liście + Nowy diagram diagram ICOM to Diagram ICOM (A0).
| Model | Rola IDEF0 | Strona |
|---|---|---|
Parametr in item | Input | Lewa |
Parametr in attribute | Element sterujący | Górna |
Parametr out | Wyjście | Prawa |
| Część, która wykonuje krok | Mechanism | Dolna |
| Przepływ między dwoma krokami | Strzałka od jednego pola do drugiego |
- + Action dodaje krok.
- Generuj ▾ → Generuj widok części…: pokazuje podgląd części, które wykonują akcję i jej kroki, a następnie tworzy i otwiera widok połączeń części, która zawiera je wszystkie (w przeciwnym razie widok ogólny tych części), tak jak Generuj Diagram Asset w projektach LML.
- Generuj ▾ → Generuj wymagania… (na diagramie IDEF0 kroku): pokazuje podgląd i tworzy wymaganie dla każdego wejścia, sterowania, wyjścia i kroku, sformułowane dla części, która wykonuje krok (“The Engine shall accept Fuel.”). Są to użycia wymagań w pakiecie dokumentu <part> Requirements, w sekcjach Input Requirements, Output Requirements i Functions, spełniane przez krok i powiązane z częścią. Ponowne uruchomienie je aktualizuje.
- Panel Dodaj: Akcja (krok) dodaje krok; definicja akcji z wyszukiwania staje się krokiem przez nią typowanym. Parametr upuszczony na górną stronę kroku to Control (
in attribute), na lewą stronę Input (in item), na prawą stronę Output (out item); definicja obiektu lub atrybutu z wyszukiwania nadaje mu typ. Część (Mechanism) dodaje część, która wykonuje krok; upuść istniejącą część, aby wykonywała ten krok.
FFBD
Kroki akcji w ich kolejności: następstwa jako strzałki, rozwidlenia i złączenia jako AND, decyzje jako OR (z warunkami dozoru), a pętle jako LP. Edytuj go tak jak w projektach LML (Diagram FFBD): panel Dodaj, punkty upuszczania, linie i Usuń. Każda zmiana jest zapisywana w modelu i w tekście, a jedno polecenie Cofnij wycofuje całość.
- Panel Dodaj: Action, AND, OR i LP, kroki akcji i definicje akcji. Definicja akcji staje się krokiem przez nią typowanym; użycie akcji z innego miejsca zostaje przeniesione do akcji.
- AND dodaje rozwidlenie i złączenie; OR dodaje decyzję i scalenie, z prawdopodobieństwami podzielonymi po równo; LP dodaje pętlę
while. - Linia z powrotem do wcześniejszego kroku to następstwo powrotne: pętla.
- Usuń wyjmuje krok z przepływu. Pozostaje on w modelu bez następstw i jest wymieniony w sekcji Poza przepływem w panelu Dodaj. Aby usunąć sam krok, użyj Usuń z modelu… w inspektorze; trafia on do Kosza projektu.
- Edytuj przepływ… otwiera widok przepływu akcji, który pokazuje akcję.
FFBD to diagram Holarch, a nie widok SysML: jest przechowywany z projektem i nie pojawia się w tekście.
Analiza funkcjonalna
Strona Analiza funkcjonalna działa na akcjach modelu (Analiza funkcjonalna).
- Otwórz Zachowanie → Analiza funkcjonalna.
- Kliknij Wybierz… i wybierz funkcję najwyższego poziomu: definicję lub użycie akcji. Jej funkcje to jej użycia akcji, numerowane według nazw skróconych.
- Na karcie Funkcje edytuj identyfikatory, nazwy i wymagania spełniane przez każdą funkcję (
satisfyw modelu). - Zaznacz Podsystem, aby zobaczyć części, które wykonują każdą funkcję (
performluballocate). - Otwórz Przepływ i FFBD, aby zobaczyć przepływ jako FFBD. Przepływ to kolejność kroków w modelu: następstwa, rozwidlenia i złączenia (AND), decyzje (OR) i pętle. Aby go zmienić, kliknij Edytuj jako tekst… lub Edytuj w Action Flow View, edytuj FFBD lub edytuj tekst modelu. Strukturalny edytor przepływu z projektów LML nie jest wyświetlany.
Tabele, Pokrycie i raport Word działają tak jak w projektach LML.
Edycja przepływu jako tekstu
Edytuj jako tekst… otwiera okno przepływu z projektów LML z tą samą notacją (Analiza funkcjonalna): kroki połączone za pomocą ->, AND( a | b ), OR( a | b ) i LOOP( … ), z podglądem FFBD na żywo. ✦ AI ▾ → Zaproponuj przepływ za pomocą AI… otwiera to samo okno z proponowanym przepływem i zmianami względem bieżącego.
- Kliknij Edytuj jako tekst…. Tekst pokazuje bieżący przepływ; kroki są nazywane nazwą skróconą, a w jej braku nazwą.
- Edytuj tekst. Nazwa, która nie jest jeszcze krokiem, staje się nowym użyciem akcji funkcji najwyższego poziomu (
"Check health"staje sięcheckHealth). Krok pominięty w tekście opuszcza przepływ: pozostaje w modelu bez następstw i jest wymieniony w sekcji Poza przepływem w panelu Dodaj diagramu FFBD. - Kliknij Zastosuj. Holarch zapisuje przepływ w modelu jako następstwa, węzły rozwidlenia i złączenia (AND), węzły decyzji i scalenia (OR) oraz następstwo powrotne do pierwszego kroku pętli (LOOP; pusta pętla to
while true). Niezmienione części zachowują swoje następstwa, warunki dozoru i gałęzieelse; bramki zawierające te same kroki zachowują swoje węzły oraz akcjewhileiif.
Jedno polecenie Cofnij wycofuje zmianę, a tekst modelu pokazuje nowe następstwa. Zastosuj odrzuca tekst, którego model nie może przechowywać, i nic się nie zmienia:
- W projekcie SysML v2 pętla nie przyjmuje opcji, a
EXITnie ma postaci w SysML v2. - Decyzja z warunkami dozoru przyjmuje jedną gałąź bez warunku (jej
else). Dodaj kolejną gałąź w widoku przepływu akcji i nadaj jej warunek dozoru. - Gdy przepływ odczytany z powrotem z modelu różniłby się od tekstu, wprowadź zmianę w widoku przepływu akcji.
Inne typy diagramów
+ Nowy diagram oferuje też diagramy interfejsów na modelu: Diagram N² (akcje), Diagram N² (części), Fizyczny diagram we/wy i Diagram kontroli interfejsów. Zobacz Funkcje Holarch w projektach SysML v2.
Skróty klawiszowe
| Klawisze | Czynność |
|---|---|
| Delete lub Backspace | Usuń zaznaczenie z modelu (do Kosza). |
| F2 | Zmień nazwę zaznaczonego elementu (widoki ogólne i przepływu akcji). |
| Escape | Wyczyść zaznaczenie. |
| Enter na pozycji panelu Dodaj | Dodaj ją do zaznaczonego kształtu. |
| Klawisze strzałek | Widok geometrii: przesuń zaznaczoną część o 1 cm. |
| Shift+klawisze strzałek | Widok geometrii: przesuń zaznaczoną część o 10 cm. |
| ⌘Z / Ctrl+Z | Cofnij ostatnią zmianę. |
Pozostałe skróty diagramów są wymienione na stronie Diagramy.
Dostępność
Widoki działają z samą klawiaturą i z czytnikiem ekranu, tak jak diagramy LML.
- Widok ma jeden przystanek klawisza Tab. Kształty i połączenia mają nazwy z modelu, na przykład “Part def: Component” lub “Port: Fuel Out, inside Part: Tank”.
- Klawisze strzałek przechodzą między kształtami, a potem połączeniami, i zaznaczają każdy z nich. Space zaznacza; Shift+Space dodaje do zaznaczenia.
- Enter przechodzi do inspektora; Esc w inspektorze wraca do kształtu. Shift+Enter otwiera element.
- ⌥ / Alt+klawisze strzałek przesuwają zaznaczony kształt, a jedno polecenie Cofnij wycofuje każde naciśnięcie klawisza (Shift przesuwa dalej). C otwiera Połącz…, aby powiązać kształt z innym. Delete usuwa zaznaczenie.
- Widok siatki to tabela Bazy danych, obsługiwana z klawiatury w ten sam sposób.
Ograniczenie: w widoku przepływu akcji piny parametrów i tory są celami dla myszy. Z klawiatury łącz całe akcje za pomocą Połącz…, a przepływy między parametrami i wykonawców ustawiaj w inspektorze lub w Edytorze.
Komunikaty
| Wiadomość | Znaczenie i rozwiązanie |
|---|---|
| Wybierz element, który pokazuje widok. Jeśli model jest pusty, najpierw utwórz pakiet. | + Nowy diagram wymaga elementu w polu Pokazuje. |
| Nie utworzono widoku. | Nie można dodać widoku do modelu. Sprawdź nazwę i spróbuj ponownie. |
| Nazwy mają od 1 do 1,000 znaków i nie zawierają podziałów wierszy. | Skróć nazwę widoku. |
| Nie znaleziono widoku | Widok został usunięty lub przeniesiony. Otwórz inny widok z listy Diagramy. |
| Nic nie zaznaczono. Zaznacz elementy do usunięcia. | Usuń wymaga zaznaczenia. |
| Zaznacz jeden element, aby zmienić jego nazwę. | Zaznacz jedną akcję lub jeden węzeł, a następnie zmień nazwę. |
| Elementu nie można przenieść do jego własnych składowych. Upuść go w innym miejscu. | Pole zostało upuszczone do jednej z jego własnych składowych. |
| Eksponowana część pozostaje: usuń ją w Przeglądarce lub w Edytorze. | Ramki widoku połączeń nie można usunąć z widoku. |
| Stan początkowy nie ma przejść przychodzących. Połącz ze stanem. | Narysuj przejście do stanu, a nie do kropki stanu początkowego. |
| Nie ma czego symulować: eksponowana akcja nie ma akcji z następstwami. | Dodaj kroki i następstwa przed użyciem ▶ Symuluj ▾. |
| Ta linia pokazuje posiadanie. Aby je zmienić, przeciągnij kształt do innego właściciela. | Zawieranie nie jest relacją do usunięcia; zamiast tego przenieś element. |
| Upuść podmiot na przypadek użycia. / Ten przypadek użycia ma już podmiot. | Przypadek użycia ma jeden podmiot. |
| Upuść parametr na ograniczenie. | Parametry należą do ograniczeń. |
| Ta wartość nie ma nazwy, z którą można powiązać. Najpierw ją nazwij. | Nazwij wartość, a następnie powiąż parametr. |
| Żaden wycinek czasu ani żadna migawka nie są narysowane jako pole. Najpierw dodaj je do widoku. | Ułóż jako oś czasu nie znalazło w widoku żadnej migawki ani wycinka czasu. |
| Żadne wartości się nie zmieniają. Każda obliczona wartość jest aktualna. | Rozwiąż wszystko nie znalazło niczego do zapisania. |
| Brak ograniczeń z wyrażeniem. Napisz w ograniczeniu wyrażenie, na przykład “mass <= limit”. | Ograniczenia widoku nie mają wyrażenia do sprawdzenia. |
| Obsługa jednostek nie została załadowana. Załaduj stronę ponownie. | Załaduj stronę ponownie, a następnie ponów rozwiązywanie. |
| Posiadanie nie jest powiązaniem: przenieś element w Przeglądarce lub go usuń. | Diagram Spider: linii owns nie można usunąć jako powiązania. |
| <kind> nie ma dekompozycji. Wybierz część, akcję, wymaganie lub pakiet. | Korzeń diagramu hierarchii lub drzewa niewłaściwego rodzaju. |
| <kind> nie może posiadać <kind>. Wybierz innego rodzica. | Upuszczony element nie pasuje do dekompozycji. |
| <name> nie ma definicji akcji. Przeciągnij definicję akcji lub nową Akcję. | IDEF0: krok musi być typowany definicją akcji. |
| <kind> nie może wykonywać kroku. Wybierz część. | IDEF0: tylko części mogą być typu Mechanism. |
| Nie zastosowano zmiany. | Zmiana uczyniłaby tekst niepoprawnym. Komunikat obok podaje problem. |
Limity
- Widoki sekwencji rysują fragmenty złożone na podstawie tekstu (alt, opt, loop, par); dodawaj je i zmieniaj w tekście, a nie w widoku.
- Widok geometrii jest dwuwymiarowy; geometria 3D nie jest rysowana.
- Maszyny stanów działają tylko z mechanizmem SysML; zobacz Symulacja maszyny stanów.
- Diagramy analizy nie są wymieniane z innymi narzędziami SysML v2.
Powiązane strony
- Pierwsze kroki z projektami SysML v2
- Edytor tekstu i Przeglądarka
- Wymagania i weryfikacja w projektach SysML v2
- Ewaluacja, jednostki i analiza w projektach SysML v2
- Funkcje Holarch w projektach SysML v2
- Diagramy
- Inne diagramy
SysML® i OMG® są zastrzeżonymi znakami towarowymi Object Management Group, Inc. w Stanach Zjednoczonych i innych krajach.